1 An elo, kuckt, meng Bridder, wéi ech iech gesot hunn, datt ech prophezeie géif, kuckt, dëst ass meng Prophezeiung—datt d’Saachen, déi dëse Prophet Zenos iwwer d’Haus vun Israel geschwat huet, an deenen hien si mat engem edelen Olivebam verglach huet, sécherlech erfëllt musse ginn.

2 An deen Dag, wou hien seng Hand fir d’zweet hiewe wäert, fir säi Vollek zeréckzegewannen, ass deen Dag, jo, nämlech déi leschte Kéier, datt d’Kniechte vum Här mat senger Muecht erausgoe wäerten, säi Wéngert ze nieren an ze beschneiden; an duerno kënnt gläich d’Enn.

3 A wéi geséint sinn déi, déi a sengem Wéngert äifreg geschafft hunn; a wéi verflucht sinn déi, déi ausgestouss ginn, dohinner, wou se higehéieren! An d’Welt wäert mat Feier verbrannt ginn.

4 A wéi baarmhäerzeg ass eise Gott zu eis, well hie gedenkt dem Haus vun Israel, der Wuerzelen an och der Branchen; an hie streckt seng Hand de ganzen Dag laang zu hinnen aus; a si sinn ee bornéiert an ondisziplinéiert Vollek; mee wien säin Häerz net verhäert, dee wäert am Räich Gottes erléist sinn.

5 Dofir, meng léif Bridder, bieden ech iech mat niichtere Wierder, datt dir ëmkéiert, a mat vollem Virsaz vum Häerzen hikommt, an u Gott festhaalt, sou wéi hien un iech festhält. An iwwerdeems säin Aarm vun der Barmhäerzegkeet am Liicht vum Dag zu iech ausgestreckt ass, verhäert är Häerzer net.

6 Jo, haut, wann dir seng Stëmm héiert, verhäert är Häerzer net; well firwat wëllt dir stierwen?

7 Well kuckt, nodeems dir de ganzen Dag vum gudde Wuert vum Gott erniert gi sidd, wëllt dir béis Fruucht droen, sou datt dir ofgehaen a an d’Feier gehäit musst ginn?

8 Kuckt, wäert dir dës Wierder ofleenen? Wëllt dir d’Wierder vun de Propheten ofleenen; a wëllt dir all déi Wierder ofleenen, déi iwwer de Christus geschwat goufen, nodeems der esou vill iwwert hie geschwat hunn; an dat gutt Wuert vum Christus, an d’Muecht vu Gott, an d’Gab vum Hellege Geescht, an den Hellege Geescht ausläschen, an de grousse Plang vun der Erléisung, dee fir iech virgeluecht gouf, verspotten?

9 Wësst dir net, datt wann dir dës Saache maacht, datt d’Muecht vun der Erléisung an der Opersteeung, déi am Christus ass, iech mat Schimmt a schrecklecher Schold virun d’Geriicht vu Gott brénge wäert?

10 An no der Muecht vun der Gerechtegkeet, well Gerechtegkeet net geleegent ka ginn, musst dir an dee Séi vu Feier a Schwiefel goen, deem seng Flamen net geläscht kënne ginn, a deem säin Damp fir ëmmer an ëmmer eropgeet, dee Séi vu Feier a Schwiefel ass onendlech Qual.

11 Dohier, meng Bridder, déi ech gär hunn, kéiert ëm a gitt an duerch déi enk Paart, a verbleift op deem Wee, dee schmuel ass, bis dir éiwegt Liewe kritt.

12 O sidd weis; wat méi kann ech soen?

13 Schlussendlech soen ech iech Äddi, bis ech iech virum agreable Geriicht Gottes erëm treffen, an dëst Geriicht schléit déi Béis mat schrecklecher Angscht an Zidderen. Amen.