Het ware kerstgevoel

Rond kersttijd horen we mensen weleens zeggen dat ze het kerstgevoel al hebben of juist nog niet. Uitkijken naar een witte kerst, een kerstmarkt bezoeken en inkopen doen voor cadeaus of een speciaal kerstfeest zijn vaak manieren om die feestvreugde op te roepen.

Helaas gaat de ware betekenis van Kerstmis gaandeweg vaak verloren. Op zending heb ik die les maar al te goed geleerd. In december 1997 werden mijn zendingscollega en ik overgeplaatst naar een klein plaatsje in Wales. We dienden in een heel kleine, liefdevolle wijk. We genoten van onze tijd daar en werkten hard om mensen over Christus te kunnen vertellen. Halverwege december merkten we dat andere zendingskoppels, in een nagenoeg competitieve sfeer, vertelden waar en hoe vaak leden hen uitnodigden voor een maaltijd. Het leek haast een sport om zoveel mogelijk eetafspraken in twee kerstdagen te proppen. Veel ervaren zendelingen vertelden hoe lekker de traditionele kerstmaaltijden waren en konden nauwelijks wachten tot het zover was. Te midden van al die vrolijkheid beseften mijn collega en ik dat we nog niet één uitnodiging hadden ontvangen. Lag het aan ons? We wilden ons niet opdringen en bleven hopen dat iemand ons misschien nog zou uitnodigen om te komen eten. Niemand nodigde ons uit en het was al bijna Kerstmis. Vlak voor Kerstmis hielden we een zoneconferentie waar alle zendelingen in Wales bij elkaar kwamen. Tijdens de conferentie heerste er een geweldige geest. Maar voor ons zendelingen waren onze pakketjes van thuis veel belangrijker. Verrukt keerden mijn collega en ik terug naar onze flat. Op het pakketje hadden mij ouders geschreven dat ik het pas met kerst open mocht maken, maar toch opende ik het diezelfde avond. Er zaten een paar kleine cadeautjes, een brief van mijn ouders en kerstlekkernijen in. Ik was ontzettend blij! Het was een geweldige avond, waarbij we allebei genoten van de spullen die we van thuis hadden gekregen. Met de kleine kanttekening dat het eigenlijk nog geen kerst was.

Helaas hadden we op 24 december nog geen uitnodiging voor een etentje ontvangen. Die dag was toevallig een voorbereidingsdag en we voelden ons nog slechter doordat we hadden afgesproken om met alle andere zendelingen te voetballen, waarna ze allemaal naar hun etentjes zouden gaan. Tot overmaat van ramp waren de andere zendelingen vergeten ons een lift naar het voetbalveld te geven. Mijn collega en ik liepen in de regen door de straten van onze stad, gewoon om de tijd te doden. We hadden allesbehalve een kerstgevoel.

Moe en teleurgesteld keerden we ’s avonds terug naar huis om te koken. Ik weet nog goed dat ik onze flat binnenliep, dat de verwarming weer kapot was en dat de kerstcadeaus van thuis al lang waren uitgepakt en opgegeten. Ik stond somber in onze woonkamer en voelde me erg eenzaam en ongelukkig. Het enige wat ik kon doen, was wat kerstmuziek opzetten. Dus dat deed ik. De Messiah van Händel stond aan en mijn blik dwaalde af naar een afbeelding van onze Heiland en oudere Broer, Jezus Christus. Een afbeelding zoals in duizenden zendelingenflats te zien is: scheef aan de muur geplakt, zonder lijst. Maar ineens was het Kerstmis! Ik wist waarom ik hier was. Ik wist wat we vierden en wat er echt toe deed.

Ik heb in mijn leven veel mooie kerstdagen gevierd en daar heb ik mooie herinneringen aan. Maar die Kerstmis in Wales in 1997 is waarschijnlijk mijn meest intense Kerstmis tot nu toe geweest. Het echte geschenk dat ik die Kerstmis ontving, was een diepere liefde voor mijn Heiland en Vriend, Jezus Christus.

In zijn kerstboodschap van 2021 heeft onze profeet, president Russell M. Nelson, gezegd:

‘Velen om ons heen gaan gebukt onder angst en onzekerheid. Ik nodig u uit om ruimte in uw hart te maken voor mensen om u heen die het moeilijk vinden om het licht van de Heiland te zien en zijn liefde te voelen. Er kan geen enkel geschenk tippen aan uw daden van liefde voor de mensen die eenzaam, terneergeslagen en uitgeput zijn. Deze geschenken herinneren ons en hen eraan waar het in deze tijd echt om draait: de gave van Gods Zoon, Jezus Christus, die in de wereld kwam om alle vrees uit te drijven en eeuwigdurend licht en vreugde te brengen aan iedereen die Hem volgt.’

Laat Kerstmis dit jaar een gelegenheid zijn om je getuigenis van Jezus Christus te versterken en anderen te helpen dit geschenk ook te ontvangen. Dat is mijn gebed. In de naam van Jezus Christus. Amen.