Profetie en geduld: de kerk is honderd jaar in Zuid-Amerika

Onder de aanwezigen bij de profeet in 1834 bevond zich ook de apostel Parley P. Pratt. Eind 1851 vertrok hij met zijn zwangere vrouw, Phoebe, en zendingscollega, Rufus C. Allen, op een ambitieuze zending. Gedreven door het verlangen om de belofte van de profeet Joseph in vervulling te zien gaan, kwam de groep aan in Valparaíso (Chili) om het herstelde evangelie van Jezus Christus in Zuid-Amerika te prediken.

Het zendingswerk was moeilijk vanwege de gecompliceerde economische en politieke situatie in die tijd en door het feit dat het Boek van Mormon niet in het Spaans was vertaald. Bovendien overleed de pasgeboren zoon van de familie Pratt, Omner, die kort na hun aankomst in Chili was geboren. Na enkele maanden kwam Parley tot de conclusie dat Zuid-Amerika op dat moment nog niet rijp was voor de kerk. Maar hij bleef ervan overtuigd dat alle woorden van de Heer op een dag vervuld zouden worden.

Parley keerde nooit terug naar Zuid-Amerika, maar zijn kleinzoon Rey L. Pratt speelde een cruciale rol bij de vestiging van de kerk daar. Hij en Rulon S. Wells vergezelden ouderling Melvin J. Ballard van het Quorum der Twaalf Apostelen in 1925 naar Argentinië om daar een zendingsgebied te openen. Een paar jaar eerder waren leden uit Duitsland naar de stad Buenos Aires verhuisd en daar begonnen hun vrienden en buren te onderwijzen.

Binnen een week na hun aankomst in de stad doopten ouderling Ballard en zijn collega’s de eerste bekeerlingen op het continent. Vroeg op een kerstochtend kwamen ze bij elkaar onder wilgenbomen in een park. Op aanwijzing van Heber J. Grant, de president van de kerk, en met het apostolisch gezag dat hij zelf droeg, sprak ouderling Ballard een gebed uit om Zuid-Amerika aan de verkondiging van het evangelie toe te wijden.

‘Ik draai de sleutel om, en ontsluit de deur voor de verkondiging van het evangelie onder al deze Zuid-Amerikaanse naties’, bad hij, ‘en bestraf en verbied elke macht, die de prediking van het evangelie in deze landen wil dwarsbomen’.

Het bleek echter moeilijk om mensen te vinden die geïnteresseerd waren in hun boodschap. De zendelingen probeerden talloze uren met mensen op straat in contact te komen en deelden duizenden brochures uit om hun bijeenkomsten onder de aandacht te brengen.

Ouderling Ballard had weinig succes, maar vlak voordat hij naar huis terugkeerde, sprak hij een opmerkelijke profetie uit over de toekomst van de kerk in Zuid-Amerika. Tot een kleine groep heiligen getuigde hij: ‘Het werk van de Heer zal hier een tijdje langzaam groeien, zoals een eik langzaam uit een eikel groeit.’ Het zou niet zijn als een zonnebloem die in één dag ‘opschiet en snel verwelkt’. Het evangelie zou zich geleidelijk verspreiden. ‘Duizenden zullen toetreden’, sprak hij. ‘Het werk is hier nu een fractie van wat het ooit zal zijn.’ Ouderling Ballard voorspelde verder: ‘De zending hier zal in meerdere zendingen worden opgesplitst en zij zullen tot de sterkste in de kerk behoren’.

Destijds leek ouderling Ballards verklaring over de bestemming van de kerk in Zuid-Amerika bijna net zo ongeloofwaardig als de profetie van Joseph Smith decennia eerder. Desalniettemin heeft de kerk zich, op de tijd van de Heer, in de afgelopen decennia over het hele continent uitgebreid, zoals ouderling Ballard honderd jaar geleden voorspelde.

Vanuit Argentinië gingen de zendelingen uiteindelijk verder naar de buurlanden Brazilië, Chili en Uruguay. Van daaruit ging het werk verder naar andere landen. In landen als Guyana, Paraguay en Venezuela hebben heiligen der laatste dagen uit andere landen een belangrijke rol gespeeld bij het introduceren van het geloof. Op andere plaatsen kwam de boodschap van het herstelde evangelie al aan voordat er leden of zendelingen waren.

Dat was het geval bij de familie Fandiño, die aan de Caribische kust in Ciénaga, Colombia woonde. Op een dag kocht Margarita Fandiño een tweedehands exemplaar van het Boek van Mormon op de markt. Het gezin erkende het als Schriftuur, en ze lazen en markeerden betekenisvolle verzen totdat Margarita’s dochter Kellys het boek met haar plaatselijke Bijbelstudiegroep voor jongeren deelde. Tot haar verbazing nam de pastoor het Boek van Mormon in beslag en verbrandde het. Pas jaren later kwamen er zendelingen in Ciénaga en onderwezen Margarita en haar familie over hun geliefde boek en de herstelling.

Aan de andere kant van het continent, in Ushuaia (Argentinië), de zuidelijkste stad ter wereld, werden Amanda Robledo en haar man, Ricardo, aangetrokken door de belofte van eeuwige gezinnen. Na de dood van haar moeder bezocht Amanda verschillende kerkgenootschappen, in de hoop dat de leringen van Jezus Christus haar troost zouden geven. Het echtpaar kwam later in aanraking met de zendelingen en zij vertelden hun dat gezinsleden aan elkaar verzegeld konden worden. Ricardo voelde de Heilige Geest en liet zich dopen. Amanda was ook geraakt, maar bleef terughoudend vanwege geruchten die ze had gehoord. Uiteindelijk verlangde ze door de liefde voor haar gezin en het verlangen om eeuwig bij hen te zijn, om lid van de kerk te worden en door tempelverordeningen verzegeld te worden.

Terwijl het herstelde evangelie zich over het hele continent verspreidde, hadden de meeste leden in Zuid-Amerika geen toegang tot de zegeningen van het huis des Heren. Voordat de São Paulotempel (Brazilië) in 1978 werd gebouwd, hadden alleen de leden die naar de Verenigde Staten of Europa konden reizen het voorrecht om eeuwige verbonden te sluiten en aan verordeningen voor anderen deel te nemen. Heiligen in heel Zuid-Amerika droegen bij aan de bouw van de tempel door op de bouwplaats te werken, kostbaarheden te verkopen en spaargeld te doneren.

Kort na de inwijding van de tempel begonnen Efraín en Maria Ondina Rodríguez uit Arequipa (Peru) de lange tocht naar São Paulo. Door onvoorziene problemen bij grensovergangen en het uitbreken van een revolutie duurde hun reis bijna een maand. Ondanks veel moeilijkheden werden ze door hun geloof en vastberadenheid als eeuwige partners aan elkaar verzegeld. Anderen moesten woeste rivieren doorwaden en over het enorme Andesgebergte trekken om bij de tempel te komen en als gezin voor eeuwig aan elkaar verzegeld te worden.

Het vergde ook grote offers van de heiligen der laatste dagen in Brazilië om naar het huis des Heren te komen. Manaus ligt aan de oevers van de Amazone en van daar af kostte het een week om in São Paulo te komen. Om bij de tempel te komen moest men een lange, dure bootreis van drie of vier dagen door de jungle maken en daarna nog een busreis van meer dan drie dagen. Onderweg kregen de heiligen uit Manaus te maken met voedsel- en watertekort, autopech en zelfs berovingen, obstakels die alleen door wonderen en hulp van andere leden konden worden overwonnen. De geestelijke vrede die ze uiteindelijk ontvingen, maakte de moeilijke reis helemaal de moeite waard.

Nu de tempelverbonden steeds toegankelijker worden, zijn deze ervaringen een rijk erfgoed van geloof voor alle heiligen in Zuid-Amerika geworden.

Profetieën over de kerk in Zuid-Amerika gaan voor onze ogen in vervulling. Het koninkrijk heeft zich inderdaad over het hele continent verspreid, zoals de profeet Joseph Smith had voorzien. Er wonen meer dan vier miljoen leden in Zuid-Amerika en in alle landen zijn er wijken en gemeenten te vinden. Er zijn nu ruim dertig tempels in bedrijf en er zijn er nog meer aangekondigd of in aanbouw.

Het zaadje dat ouderling Melvin J. Ballard een eeuw geleden zaaide, heeft zijn vruchten afgeworpen. Het zendingsgebied Zuid-Amerika waarvan hij voorspelde dat het op een dag opgesplitst zou worden, is uitgegroeid tot meer dan honderd afzonderlijke zendingsgebieden. Net als een eik met diepe wortels heeft de kerk in Zuid-Amerika nu een sterke stam waardoor de takken nog verder kunnen groeien. Door terug te kijken op de afgelopen honderd jaar in Zuid-Amerika, is duidelijk te zien dat onze hemelse Vader zijn beloften, die Hij bij monde van zijn profeten heeft gedaan, blijft nakomen.