‘Gods plan voor een eeuwig gezin’, Liahona, december 2025.
Gods plan voor een eeuwig gezin
Gezinnen die Gods plan omarmen, liefhebben zoals de Heiland liefhad, en hun verbonden nakomen, zullen op een dag ‘de zegeningen van het eeuwige leven en een volheid van vreugde’ beërven.
Tegen het einde van mijn voltijdzending was ik blij toen ik in de São Paulotempel (Brazilië) mijn begiftiging ontving en aan mijn ouders verzegeld werd.
Mijn ouders, Aparecido en Mercedes, hadden verschillende godsdienstige achtergronden, maar hun levenservaring bereidde hen voor op het aanvaarden van het herstelde evangelie.
Mijn vader was in een goed maar niet godsdienstig gezin opgevoed. Toch was hij als jonge man in godsdienst geïnteresseerd. Hij las in de Bijbel, woonde Bijbellessen bij en bestudeerde het leven van Jezus Christus. Door zijn studie kreeg hij grote belangstelling voor zowel het evangelie van de Heiland als het gezin, zodat hij met een gelijkgestemde vrouw wilde trouwen.
Mijn moeder daarentegen kwam uit een diepgelovig gezin. Ze omarmden evangeliebeginselen, woonden kerkdiensten bij en praktiseerden hun godsdienst trouw. Mijn moeder groeide in die omgeving op en werd iemand die nooit een kerkdienst oversloeg.
Toen mijn ouders trouwden en mijn drie broers en ik waren geboren, deden ze hun best om ons in het licht van hun kennis van evangeliebeginselen groot te brengen. Op een dag zei mijn tante, die een inactief lid was van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, tegen mijn vader: ‘Je hebt vier jongens. Als je echt een gezin wilt stichten met een focus op Christus, en als je God in je gezin wilt hebben, moet je naar mijn kerk gaan.’
Mijn vader hoorde wat ze zei, maar hij deed het pas toen de voltijdzendelingen bij ons hadden aangeklopt en ons les hadden gegeven. Hij besefte al snel dat ze de kerk vertegenwoordigden die mijn tante had aanbevolen.
Licht en waarheid
Een van de dingen die mijn ouders aanvankelijk in het herstelde evangelie van Jezus Christus interesseerden, was het belang dat de kerk hecht aan het gezin en de lering dat ‘Gods werk van heil en verhoging door het gezin tot stand wordt gebracht’. Voordat ze zich lieten dopen, waren mijn ouders zo onder de indruk van wat ze leerden dat ze buren uitnodigden om de zendelingenlessen bij te wonen.
Een van de dingen die mijn ouders aanvankelijk in het herstelde evangelie van Jezus Christus interesseerden, was het belang dat de kerk aan het gezin hecht.
Toen ze met de zendelingen kennismaakten en na hun doop het evangelie bleven bestuderen, leerden mijn ouders hoe ze hun kinderen in licht en waarheid konden grootbrengen en hoe ze hun eigen huis geestelijk in orde konden brengen (zie Leer en Verbonden 93:40, 43).
Ze leerden dat ‘het gezin centraal staat in het plan van de Schepper voor de eeuwige bestemming van zijn kinderen’ en dat ‘de kans op een gelukkig gezinsleven het grootst [is] als de leringen van de Heer Jezus Christus eraan ten grondslag liggen’.
Ze leerden dat ‘een geslaagd huwelijk en een hecht gezin worden gegrondvest op en in stand gehouden met de beginselen van geloof, gebed, bekering, vergeving, respect, liefde, mededogen, werk en gezonde ontspanning’.
Ze hoorden dat het gezin eeuwig kan zijn en dat ‘dezelfde betrekkingen die hier onder ons bestaan, ook daar [in de eeuwigheid] onder ons [zullen] bestaan, maar dan gepaard [zullen] gaan met eeuwige heerlijkheid’ (Leer en Verbonden 130:2).
En ze leerden dat ‘het uiteindelijke doel van elke lering, elke activiteit in de kerk [is] dat ouders en hun kinderen thuis gelukkig zijn, in een eeuwig huwelijk verzegeld en aan hun generaties verbonden [zijn]’.
Met die kennis wilden ze als eeuwig gezin aan elkaar verzegeld worden.
Gericht op de eeuwigheid
Mijn ouders pasten na hun doop het geleerde toe en verhuisden van de wereld naar het evangeliekoninkrijk. Ze werkten aan de eenheid in ons gezin door thuisavond te houden en als gezin de Schriften te bestuderen, trouw naar de kerk te gaan en aan hun familiegeschiedenis te werken. Met dat streven naar eenheid hoopten ze een gezin te vormen waarin het heilsplan centraal stond, met het oog op de eeuwigheid gericht.
In 1965, het jaar waarin mijn ouders zich lieten dopen, stond de dichtstbijzijnde tempel voor São Paulo (Brazilië) in Mesa (Arizona), bijna 10.000 kilometer verderop. De reis was te duur voor ons gezin, dus moesten mijn ouders wachten tot de inwijding van de São Paulotempel (Brazilië) in 1978, voordat ze hun tempelverordeningen konden ontvangen en verzegeld konden worden. Ik was toen op zending in Rio de Janeiro.
Ongeveer twee maanden voordat ik in februari 1980 mijn zending afrondde, stond mijn zendingspresident mijn collega en mij toe om ’s nachts met leden van de ring Rio de Janeiro naar de tempel in São Paulo te reizen, zodat ik mijn begiftiging kon ontvangen en aan mijn ouders kon worden verzegeld. Net als mijn ouders had ik jaren op de beloofde zegeningen van tempelverordeningen en -verbonden gewacht.
Die ervaring veranderde mijn toekomstvisie en gaf me een eerste glimp van de waarheid van de recente woorden van president Russell M. Nelson: ‘Tijd in de tempel zal u helpen celestiaal te denken en een visie te krijgen van wie u werkelijk bent, wie u kunt worden en wat voor leven u voor eeuwig kunt hebben.’
De korte tijd die ik toen in de tempel doorbracht, was van grote invloed op de rest van mijn zendingswerk. Met die nieuwe visie had mijn getuigenis van de tempel en het belang van Gods plan voor het gezin ook een blijvende invloed op mij.
Toen mijn vrouw, Rosana, en ik twee jaar na mijn zending trouwden, werden we in de tempel verzegeld met een visie voor het grootbrengen van ons eigen eeuwige gezin. Daartoe werkten we samen om gezinstradities te creëren zoals onze ouders ons hadden geleerd, alle gericht op de Heiland, zijn leringen en de leringen van zijn hedendaagse profeten.
Tegenwoordig voeden onze kinderen hun kinderen op met dezelfde evangeliebeginselen van geluk. Voor ons is het gezin alles, omdat we begrijpen hoe centraal het gezin in Gods plan staat.
Als algemeen autoriteit had ik het voorrecht om mijn drie kinderen in de tempel aan hun huwelijkspartner te verzegelen. In hun ogen kijken op het moment dat ze aan het altaar in de tempel knielden, was een prachtige ervaring. Ik zag dat mijn nageslacht gezegend werd door dezelfde evangeliebeginselen die mijn ouders mij, en die Rosana en ik hun hadden bijgebracht. Ik zag die zegeningen in toekomstige generaties voortduren. En ik dacht eraan wie het allemaal mogelijk maakt.
Een herinnering aan Kerstmis
Het gezin staat centraal in Gods plan van geluk, maar zonder de Heiland Jezus Christus zou dat plan niet mogelijk zijn. Zijn verzoening en de verordeningen en verbonden van zijn evangelie maken de belofte van verhoging mogelijk.
President Nelson heeft gezegd: ‘Verhoging is een familieaangelegenheid. Gezinnen kunnen alleen door de heilsverordeningen van het evangelie van Jezus Christus verhoogd worden. Het uiteindelijke doel dat we willen bereiken, is als familie gelukkig worden – begiftigd, verzegeld en voorbereid op het eeuwige leven in Gods tegenwoordigheid.’
Als ik plekken bezoek die ik nog nooit eerder heb gezien, probeer ik een kleine kerststal te vinden die Rosana en mij aan de Heiland doet denken. Ik ben een behoorlijke verzameling aan het opbouwen.
Toen mijn vrouw en ik eens over die nederige kerststallen nadachten, vroegen we ons af wat er nu echt het meest toe doet in ons leven. Het antwoord is natuurlijk de Heiland, zijn evangelie en onze familie. Om ons eraan te herinneren dat onze hemelse Vader van ons houdt en dat de belofte van eeuwige gezinnen door de Heiland mogelijk wordt, zetten we enkele jaren geleden vóór Kerstmis al onze kerststallen in twee boekenkasten in ons huis, en lieten ze na de feestdagen staan in plaats van ze op te bergen. Die traditie helpt ons om de kerstgeest het hele jaar door in ons huis te houden.
Elke dag wanneer we naar die kerststallen kijken, herinneren ze ons zachtjes aan de centrale rol van de Heiland in ons leven. Ze herinneren ons eraan dat vrede op aarde nu (zie Lukas 2:14) en eeuwig geluk in de volgende wereld afhangen van de Heiland en van het nakomen van de verbonden die we met Hem hebben gesloten. En ‘dat Hij in de wereld is gekomen, ja, Jezus, om voor de wereld te worden gekruisigd en de zonden van de wereld te dragen, en de wereld te heiligen en van alle ongerechtigheid te reinigen;
‘dat door Hem allen behouden zouden worden die de Vader in zijn macht heeft gegeven en door Hem heeft gemaakt’ (Leer en Verbonden 76:41–42).
Net zoals wij die waarheden van onze ouders hebben geleerd, hebben Rosana en ik ons best gedaan om ze aan onze kinderen door te geven. Nu onderwijzen onze kinderen diezelfde waarheden aan hun kinderen. De zaadjes die 60 jaar geleden in ons huisje in Brazilië in het hart van mijn ouders zijn gezaaid, zijn tot bloei gekomen en hebben vruchten voortgebracht ‘die uiterst kostbaar [zijn], die zoet [zijn] boven alles wat zoet is, en die wit [zijn] boven alles wat wit is, ja, en rein boven alles wat rein is’ (Alma 32:42).
Ik getuig dat zij die Gods plan voor het gezin omarmen, liefhebben zoals de Heiland liefhad, en hun verbonden nakomen, op een dag ‘de zegeningen van het eeuwige leven en een volheid van vreugde’ met hun dierbaren en met de Vader en de Zoon zullen beërven.