Πού είναι οι υπεσχημένες ευλογίες μου από την πληρωμή δεκάτης;

Το θέλημα του Θεού δεν είναι πάντοτε το ίδιο με το δικό μας (βλ. Ησαΐας 55:8-9). Εξαιτίας αυτού, οι ευλογίες του Θεού μπορεί να μην έρχονται πάντα σε εμάς με τον τρόπο που επιθυμούμε ή περιμένουμε. Για παράδειγμα, ο Πρεσβύτερος Μπέντναρ έδωσε μερικά παραδείγματα απροσδόκητων ευλογιών που μπορούν να προέλθουν από την πληρωμή της δεκάτης: «Μερικές φορές μπορεί να ζητήσουμε από τον Θεό επιτυχία και μας δίνει σωματική και ψυχική αντοχή. Μπορεί να παρακαλέσουμε για ευημερία και να λάβουμε διευρυμένη προοπτική και αυξημένη υπομονή ή να παρακαλέσουμε για πνευματική ανάπτυξη και να ευλογηθούμε με το δώρο της χάρης. Μπορεί να μας δώσει πεποίθηση και εμπιστοσύνη καθώς προσπαθούμε να επιτύχουμε άξιους στόχους. Και όταν παρακαλούμε για αρωγή από σωματικές, διανοητικές και πνευματικές δυσκολίες, Εκείνος μπορεί να αυξήσει την αποφασιστικότητα και την ανθεκτικότητά μας».

Ο Πρεσβύτερος Μπέντναρ πρότεινε επίσης ότι μερικές φορές «η ευλογία που έρχεται σε εμάς μέσα από τους επουράνιους καταρράκτες μπορεί να είναι μεγαλύτερη ικανότητα να ενεργούμε και να αλλάζουμε τις δικές μας συνθήκες παρά να περιμένουμε οι συνθήκες μας να αλλάξουν από κάποιον ή κάτι άλλο». Δείτε, για παράδειγμα, πώς το αισθάνθηκαν αυτό οι σύζυγοι από την Αργεντινή στη ζωή τους στην ιστορία τους “Why Do You Still Pay Tithing?” (Λιαχόνα, Μάρ. 2013, 37).

Μπορούμε επίσης να μάθουμε να εμπιστευόμαστε ότι οι ευλογίες έρχονται στον χρόνο του Θεού και με τον δικό Του τρόπο.

Ο Πρεσβύτερος Μάικλ Τζων Γ. Τε των Εβδομήκοντα είπε: «Όταν υπακούμε στον νόμο της δεκάτης… δεν θα πρέπει να δίνουμε στον Κύριο προθεσμία. Υπάρχει μία τάση να περιμένουν κάποιοι τις υλικές ευλογίες να έλθουν σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή της δικής τους εκτίμησης. Αυτός είναι ο τρόπος που οι περισσότεροι χάνουν την εμπιστοσύνη τους στις υποσχέσεις Του. Είναι πιστοί στην αρχή, αλλά μετά παύουν να υπακούν ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα, όταν οι προσδοκίες τους δεν εκπληρώνονται. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι όλα τα πράγματα γίνονται σύμφωνα με το θέλημα και το χρονοδιάγραμμα του Κυρίου και όχι με το δικό μας».

Η κατανόηση ότι το χρονοδιάγραμμα του Θεού είναι διαφορετικό από το δικό μας μπορεί να μας βοηθήσει να αναγνωρίσουμε καλύτερα ότι επειδή απλώς δεν είχαμε ένα άμεσο θαύμα, δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε ευλογημένοι.

Ο Πρόεδρος Ντάλλιν Χ. Όουκς, Πρώτος Σύμβουλος στην Πρώτη Προεδρία, δίδαξε: «Κάποιος είπε ότι η ζωή είναι αυτό που μας συμβαίνει, ενώ κάνουμε άλλα σχέδια. Εξαιτίας πραγμάτων επί των οποίων δεν έχουμε κανέναν έλεγχο, δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε και να πραγματοποιήσουμε όλα όσα επιθυμούμε στη ζωή μας. Πολλά σημαντικά πράγματα θα συμβούν στη ζωή μας που δεν έχουμε προγραμματίσει και δεν θα είναι όλα ευπρόσδεκτα».

Στο θνητό ταξίδι μας, ακόμη και εκείνοι που είναι υπάκουοι στον νόμο της δεκάτης μπορεί να βιώσουν τις οικονομικές δυσκολίες της ανεργίας, των απροσδόκητων εκτάκτων αναγκών, της κακοδιαχείρισης των οικονομικών ή των στάσιμων μισθών. Η γνώση ότι ο Θεός έχει τον έλεγχο μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτυχθούμε στην πίστη και υπομονή καθώς αναζητούμε τις σημαντικές και ανεπαίσθητες ευλογίες της δεκάτης. Ίσως μερικές από αυτές τις δυσκολίες να είναι στην πραγματικότητα ευλογίες που θα μας βοηθήσουν να αναπτυχθούμε πνευματικώς μέσα από την ίδια τη δοκιμασία.

Ο Πρεσβύτερος Χιου Μ. Μπράουν της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων (1883-1975) κάποτε ανέφερε ένα τέτοιο μάθημα που έμαθε, ενώ κλάδευε έναν θάμνο σταφιδαμπέλου σε ένα αγρόκτημα στον Καναδά.

Καθώς πήγαινε να καθαρίσει και να επισκευάσει την ιδιοκτησία του, συνάντησε έναν θάμνο σταφιδαμπέλου που είχε μεγαλώσει πάνω από 1,82 μέτρα ύψος και δεν απέφερε καρπό. Ως εκ τούτου, τον κλάδεψε αφήνοντας μόνο μικρά, σε σχήμα δακρύων πρέμνα. Το θέαμα το έκανε να φαίνεται σαν να έκλαιγε ο θάμνος της σταφιδαμπέλου και ο Πρεσβύτερος Μπράουν σκέφθηκε ότι άκουσε τον θάμνο να λέει:

«Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό σε μένα; Αναπτυσσόμουν τόσο υπέροχα… Και τώρα με έκοψες… Νόμιζα ότι ήσουν ο κηπουρός εδώ».

Ο Πρεσβύτερος Μπράουν απήντησε: «Κοίτα, μικρή σταφιδάμπελε, εγώ είμαι ο κηπουρός εδώ και γνωρίζω τι θέλω να γίνεις. Αν σε αφήσω να ακολουθήσεις τον δρόμο που θέλεις, δεν θα καταφέρεις ποτέ τίποτα. Αλλά κάποια μέρα, όταν θα είσαι φορτωμένη με καρπό, θα θυμηθείς και θα πεις: “Ευχαριστώ, κύριε κηπουρέ, που με έκοψες, που με αγαπάς τόσο, ώστε να με πληγώσεις”».

Όταν αγωνιζόμαστε οικονομικά και δεν βλέπουμε τις υπεσχημένες ευλογίες από την πληρωμή της δεκάτης, μπορεί με δάκρυα στα μάτια να ρωτήσουμε τον Θεό με παρόμοιο τρόπο: «Πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό; Κάνω όλα όσα μου ζήτησες. Και τώρα με έκοψες».

Σε αυτές τις στιγμές, μπορούμε να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να σκεφθούμε αν οι δοκιμασίες που βιώνουμε θα φέρουν πραγματικά μεγάλες ευλογίες από μαθήματα που μαθαίνουμε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Μπορούμε να μάθουμε να εμπιστευόμαστε πληρέστερα τον Κηπουρό και τις ευλογίες που έχει διαφυλάξει για εμάς καθώς παραμένουμε κοντά Του.

Οι ανεπαίσθητες αλλά σημαντικές ευλογίες που μας δίνει ο Θεός από την πληρωμή δεκάτης μπορούν να μας βοηθήσουν να υπερνικήσουμε πολλές δυσκολίες του κόσμου. Ο στοργικός Επουράνιος Πατέρας μας θα προσαρμόσει τέλεια αυτές τις ευλογίες, για να μας βοηθήσει να αναπτυχθούμε πνευματικώς και να γίνουμε περισσότερο σαν Εκείνον. Καθώς ασκούμε πίστη στην αναγνώριση και αποδοχή όλων των ευλογιών που έρχονται, μπορούμε να δούμε την εκπλήρωση της υπόσχεσης του Μαλαχία.

Όταν η αμφιβολία και η απόγνωση προκύπτουν από οικονομικές δυσκολίες, εάν με δάκρυα στα μάτια αμφισβητούμε αν είμαστε ευλογημένοι, δεν εγκαταλείπουμε την ελπίδα! Αντιθέτως, μπορούμε να προσευχηθούμε για να δούμε τις λεπτές και σημαντικές ευλογίες που μας έχει απονείμει ο Κύριος και να έχουμε πίστη στο σχέδιο του Επουράνιου Πατέρα για εμάς.

Όπως κατέθεσε μαρτυρία ο Πρεσβύτερος Άντερσεν: «Σας υπόσχομαι ότι καθώς εμπιστεύεστε τον Κύριο, οι ευλογίες των ουρανών θα ακολουθήσουν».