«Αν ο Θεός είχε μία Εκκλησία στη Γη», Λιαχόνα, Σεπ 2025.
Πορτρέτα πίστης
Αν ο Θεός είχε μία Εκκλησία στη Γη
Είπα στους ιεραποστόλους να μην χάνουν τον χρόνο τους, ότι είχα τις δικές μου πεποιθήσεις. Αλλά μετά έμαθα ότι οι διδασκαλίες τους ταίριαζαν με τις πεποιθήσεις μου για την οικογένεια, έναν στοργικό Πατέρα στους Ουρανούς και την Εκκλησία του Σωτήρος.
Όταν ήμουν μικρός, οι γονείς μου με πήγαιναν σε διάφορες εκκλησίες. Αργότερα, ως έφηβος, άρχισα να στρέφομαι στον Θεό και άρχισα να διαβάζω την Αγία Γραφή. Ένιωθα καλά.
Καθώς σκεπτόμουν τον Θεό και τον σκοπό της ζωής, συνειδητοποίησα ότι ήταν σημαντικό να έχουμε μία οικογένεια. Πίστευα ότι οι ηγέτες της εκκλησίας θα πρέπει να διδάσκουν με παράδειγμα, αλλά στην εκκλησία που είχα παρευρεθεί, οι ιερείς δεν ήταν παντρεμένοι. Αυτό δεν είχε λογική για μένα. Πίστευα ότι ήταν καλό να είμαστε παντρεμένοι και να κάνουμε οικογένεια.
Ήμουν 16 ετών τότε. Είχα μια κοπέλα που αγαπούσα πάρα πολύ, αλλά με άφησε. Αυτό ήταν δύσκολο για μένα. Υπέφερα πολύ για σχεδόν έναν χρόνο. Λόγω αυτής της εμπειρίας ήθελα να καταλάβω από πού προήλθα, γιατί ήμουν στη Γη, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής και τι συμβαίνει μετά τον θάνατο. Ήθελα να βρω την απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις μόνος μου. Αλλά αφού τα σκέφτηκα πολύ καιρό, στράφηκα ξανά στον Θεό και είπα στον εαυτό μου: «Ο Δημιουργός της ζωής γνωρίζει τη ζωή καλύτερα από εμένα. Θα πρέπει να βρω απαντήσεις από Εκείνον».
Διαβάζοντας την Αγία Γραφή, έμαθα ότι ο Ιησούς κάλεσε δώδεκα Αποστόλους. «Αν ο Θεός είχε μία Εκκλησία σήμερα» σκέφτηκα «θα είχε Αποστόλους». Με έλκυε όλο και περισσότερο η θρησκεία και ήθελα να βαπτισθώ.
Όταν μίλησα για τον Θεό με τον πατέρα μου, μου είπε ότι ο Θεός είναι δίκαιος. Είπε ότι είτε βαπτίζεσαι για να σωθείς, είτε καταδικάζεσαι στην κόλαση για πάντα. Δεν ήθελα να πιστέψω ότι ένας στοργικός Πατέρας στους Ουρανούς θα ευχαριστείτο να στείλει τα τέκνα Του στην κόλαση για πάντα μόνο και μόνο επειδή δεν είχαν βαπτισθεί. Τι γίνεται με αυτούς που δεν είχαν την ευκαιρία να βαπτιστούν;
Στη Γαλλία, υπάρχουν λίγοι πιστοί. Είχα φίλους που ήταν καλοί, αλλά δεν είχαν βαπτισθεί. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν σωστό να σκέφτομαι ότι όλοι θα πήγαιναν στην κόλαση.
Έτσι, αποφάσισα να διαμορφώσω τις δικές μου πεποιθήσεις. Πίστευα σε έναν Θεό του οποίου η αγάπη είναι τέλεια και ο οποίος θα έκανε τα πάντα για να σώσει τα τέκνα Του. Εάν τα τέκνα Του δεν θέλουν να λάβουν τη δόξα Του, αυτό εξαρτάται από εκείνα. Αλλά Εκείνος θα τους έδινε μια ευκαιρία.
Μία παράκαμψη προς τη μεταστροφή
Μια μέρα δύο ιεραπόστολοι πλήρους απασχόλησης οι οποίοι εργάζονταν στο χωριό μου, αισθάνθηκαν την παρότρυνση να κάνουν μια παράκαμψη για να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους, συνάντησαν τη μητέρα μου. Τους σταμάτησε και έκλεισε ένα ραντεβού για να τους συναντήσω. Δεν χάρηκα γι’ αυτό. Δεν ήθελα να τους μιλήσω. Νόμιζα ότι θα έλεγαν: «Πρέπει να μας ακούσετε. Πρέπει να πιστέψετε σε αυτά που πρόκειται να σας πούμε».
Όταν οι ιεραπόστολοι έφθασαν για τη συνάντησή μας, τους είπα: «Μη χάνετε τον χρόνο σας. Έχω τις δικές μου πεποιθήσεις. Αυτό που κάνετε είναι καλό, αλλά πιστεύω ότι η οικογένεια είναι πολύ σημαντική. Πιστεύω ότι οι ηγέτες της εκκλησίας θα πρέπει να είναι παντρεμένοι. Πιστεύω ότι μία εκκλησία θα πρέπει να έχει δώδεκα Αποστόλους. Πιστεύω ότι ο Θεός θα σώσει όσα περισσότερα μπορεί από τα τέκνα Του. Και δεν πιστεύω στο κάπνισμα και στο ποτό».
Έμεινα έκπληκτος όταν έμαθα ότι οι διδασκαλίες τους ταίριαζαν με τις πεποιθήσεις μου. Μου έδωσαν ένα Βιβλίο του Μόρμον και μου ζήτησαν να προσευχηθώ γι’ αυτό. Ένιωσα το Πνεύμα όταν διάβασα το βιβλίο και ένιωσα το Πνεύμα μαζί με τους ιεραποστόλους. Όμως σκέφτηκα: «Ίσως απλώς δημιουργώ αυτά τα θετικά συναισθήματα».
Προσευχήθηκα και έλαβα απάντηση σε ένα όνειρο. Στο όνειρό μου, άνοιξα την Αγία Γραφή. Στο εσωτερικό της Αγίας Γραφής υπήρχαν καρτέλες με τα διάφορα βιβλία της Αγίας Γραφής. Η τελευταία καρτέλα έλεγε «Μόρμον». Αυτό το μήνυμα με βοήθησε να καταλάβω ότι η Αγία Γραφή και το Βιβλίο του Μόρμον περιείχαν το ίδιο Ευαγγέλιο (βλ. Ιεζεκιήλ 37:15-19).
Η μαρτυρία μου ενδυναμώθηκε περαιτέρω μέσα από άλλες εμπειρίες διαβάζοντας και μελετώντας το Βιβλίο του Μόρμον. Όταν οι ιεραπόστολοι με κάλεσαν να βαπτισθώ δέχθηκα με χαρά. Βαπτίστηκα ακριβώς έναν χρόνο αφότου με άφησε η κοπέλα μου. Η βάπτισή μου σηματοδότησε μία μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου. Έχασα κάποιους φίλους όταν προσεχώρησα στην Εκκλησία, αλλά βρήκα νέους στον κλάδο που παρευρέθηκα.
«Το Ευαγγέλιο μού έφερε πολύ φως και ευτυχία» λέει ο Νίκολας. «Ο Θεός με ευλόγησε. Γνώρισα μια καλή γυναίκα και έχουμε τρεις καλές κόρες».
Το Ευαγγέλιο μού έφερε πολύ φως και ευτυχία. Ήμουν γεμάτος από το Πνεύμα και με χαρά. Σκέφτηκα: «Όλα όσα έχω υποφέρει στο παρελθόν με έφεραν εδώ».
Ο Θεός με ευλόγησε. Γνώρισα μια καλή γυναίκα και έχουμε τρεις καλές κόρες. Δύο από αυτές έχουν υπηρετήσει σε ιεραποστολές, βοηθώντας άλλους να καταλάβουν αυτό που εγώ κατάλαβα πριν από χρόνια: «H οικογένεια αποτελεί στοιχείο υψίστης σπουδαιότητος στο σχέδιο του Δημιουργού για τον αιώνιο προορισμό των τέκνων Του», «οι νεκροί οι οποίοι μετανοούν θα λυτρωθούν, μέσω υπακοής στις διατάξεις του οίκου του Θεού» (Διδαχή και Διαθήκες 138:58) και ο Κύριος καλεί αποστόλους και προφήτες στην εποχή μας για να ηγηθούν της Εκκλησίας Του (βλ. Προς Εφεσίους 2:20).