Ευλογημένοι από την εξουσία και τη δύναμη της ιεροσύνης

Ο Ιησούς Χριστός είναι στην κεφαλή της Εκκλησίας. Η Εκκλησία είναι το όργανο που έχει δημιουργήσει Εκείνος για να φέρει εις πέρας το ουσιώδες έργο της λύτρωσης της ανθρωπότητας σε αυτήν την τελευταία θεϊκή νομή του Ευαγγελίου, όπως και στη θεϊκή νομή, όταν Εκείνος ζούσε στη Γη. Μέσω της Εκκλησίας:

• Μπορεί να διακηρύξει το Ευαγγέλιό Του σε όλον τον κόσμο.

• Μπορεί να προσφέρει το βάπτισμα και όλες τις άλλες διαθήκες – ακόμη και ένα μονοπάτι διαθήκης προς το επουράνιο βασίλειό Του.

• Μπορεί να ενώσει οικογένειες για την αιωνιότητα.

• Μπορεί να προσφέρει τα δώρα της σωτηρίας, ακόμη και σε εκείνους που έχουν πεθάνει χωρίς αυτά.

• Μπορεί να τελέσει διακονία για τις υλικές ανάγκες των τέκνων του Θεού επί του παρόντος.

Για να επιτύχει αυτούς τους σπουδαίους σκοπούς και να προετοιμαστούμε για την επιστροφή του Σωτήρος, η Εκκλησία χρειάζεται τη συνεχή καθοδήγηση, εξουσία και δύναμη του Θεού. Η Εκκλησία είναι η «αληθινή και ζωντανή Εκκλησία» (Διδαχή και Διαθήκες 1:30) επειδή ο Χριστός απονέμει την ηγεσία και τη δύναμή Του μέσω της ιεροσύνης Του, «[την] Άγια Ιεροσύνη, κατά την Τάξη του Υιού του Θεού» (Διδαχή και Διαθήκες 107:3).

Αλλά γι’ αυτήν την αγία ιεροσύνη, η Εκκλησία θα ήταν ουσιαστικώς μία κοσμική οργάνωση, που κάνει καλό στον κόσμο, αλλά ανίσχυρη να επιτύχει τον τελικό σκοπό της προετοιμασίας των υιών και θυγατέρων του Θεού για την αγαλλίαση της αιώνιας ζωής στην παρουσία Του. Με αυτήν την ιεροσύνη και τα κλειδιά που καθοδηγούν το έργο αυτής της ιεροσύνης, υπάρχει εξουσία και τάξη στην Εκκλησία.

«Στην Εκκλησία, όλη η εξουσία της ιεροσύνης ασκείται υπό την καθοδήγηση εκείνων που φέρουν κλειδιά της ιεροσύνης.

»Άξιοι άρρενες, μέλη της Εκκλησίας λαμβάνουν την εξουσία της ιεροσύνης μέσω απονομής της ιεροσύνης και χειροτονίας σε θέσεις ιεροσύνης. Όλα τα μέλη της Εκκλησίας μπορούν να ασκήσουν εξουσία, όταν ξεχωρίζονται ή τους ανατίθεται να βοηθήσουν στην εκπλήρωση του έργου του Θεού».

Μέσω των κλειδιών της ιεροσύνης, οι προτεραιότητες του Κυρίου πάντα θα επικρατούν. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ένα προσωπικό πρόγραμμα που δεν είναι σε αρμονία με την καθοδήγησή Του. Κανείς δεν μπορεί να επιτύχει στην ιεροκαπηλία, επιδιώκοντας προσωπικό κέρδος και προσωπικούς οπαδούς.

Η ιεροσύνη παίζει επίσης κρίσιμο ρόλο στο σπίτι των μελών της Εκκλησίας. Ο Πρόεδρος Ντάλλιν Χ. Όουκς, Πρώτος Σύμβουλος στην Πρώτη Προεδρία, δίδαξε: «Η αρχή ότι η εξουσία ιεροσύνης μπορεί να ασκηθεί μόνον υπό τη καθοδήγηση αυτού που φέρει τα κλειδιά για αυτήν τη λειτουργία, είναι βασική στην Εκκλησία, αλλά αυτό δεν εφαρμόζεται στην οικογένεια». Οι πατέρες προεδρεύουν και ασκούν την ιεροσύνη στην οικογένειά τους –συμβουλεύοντας, πραγματοποιώντας οικογενειακές συγκεντρώσεις, δίνοντας ευλογίες ιεροσύνης ή ίασης σε μέλη της οικογένειας ή σε άλλους και ούτω καθεξής– χωρίς την καθοδήγηση ή την εξουσιοδότηση κάποιου που φέρει τα κλειδιά της ιεροσύνης.

«Η ίδια αρχή εφαρμόζεται όταν ο πατέρας λείπει και η μητέρα είναι η επικεφαλής της οικογένειας. Προεδρεύει στο σπίτι της και συμβάλλει καθοριστικά, φέρνοντας τη δύναμη και τις ευλογίες της ιεροσύνης στην οικογένειά της μέσω της προικοδότησης και της επισφράγισής της στον ναό».

Ιεροσύνη: Η δύναμη να ευλογούμε

Με μια λέξη ο σκοπός της εξουσίας και της δύναμης της ιεροσύνης που αποκατέστησε ο Ιησούς Χριστός είναι να ευλογεί. Δίδει τη δυνατότητα στα μέλη της Εκκλησίας να χρησιμοποιούν τη δύναμη του Θεού στην υπηρέτηση και στην ευλόγηση άλλων στην Εκκλησία, στο σπίτι και σε όλον τον κόσμο. Τα μέλη συμμετέχουν με τον Σωτήρα στην επίτευξη του έργου Του περί σωτηρίας και υπερύψωσης, χρησιμοποιώντας θεία χαρίσματα και δύναμη πολύ πέρα από τη δική τους για να βοηθήσουν τη βασιλεία του Θεού να μεγαλώσει και να γεμίσει τη Γη (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 65:2, 5-6).

Ο Κύριος εξήγησε ότι «αυτή η ανώτερη [Μελχισεδική] ιεροσύνη χορηγεί το Ευαγγέλιο και κατέχει το κλειδί των μυστηρίων του βασιλείου, δηλαδή το κλειδί της γνώσης του Θεού.

»Επομένως, στις διατάξεις της, φανερώνεται η δύναμη της θειότητας.

»Και χωρίς τις διατάξεις της και την εξουσία της ιεροσύνης, η δύναμη της θειότητας δεν φανερώνεται στους ανθρώπους κατά τη σάρκα» (Διδαχή και Διαθήκες 84:19-21).

Οι διατάξεις, ασφαλώς, είναι οι τελετές που χορηγούνται από την ιεροσύνη διά των οποίων συνάπτουμε διαθήκες με τον Θεό, ξεκινώντας με το βάπτισμα και συνεχίζοντας μέσω των διαθηκών που λαμβάνονται στον οίκο του Κυρίου. Με την τήρηση αυτών των διαθηκών είναι που μεταμορφωνόμαστε από «φυσικ[ούς/ές]» άνδρες και γυναίκες σε αγίους (βλ. Μωσία 3:19) μέσω της εξιλεωτικής χάρης του Χριστού και γινόμαστε τόσο δίκαιοι όσο και καθαγιασμένοι –αθώοι και ακηλίδωτοι– ενώπιον του Θεού (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 20:29-31, Νεφί Γ΄ 27:16-20).

Το παράθεμα από το «Η αποκατάσταση του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού: Μία δισεκατονταετής διακήρυξη προς τον κόσμο», από την Πρώτη Προεδρία και το Συμβούλιο των Δώδεκα Αποστόλων, εκφράζει μια εύστοχη σύνοψη:

«Δηλώνουμε ότι η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, που οργανώθηκε στις 6 Απριλίου 1830, είναι η Εκκλησία του Χριστού κατά την Καινή Διαθήκη που αποκαταστάθηκε. Αυτή η Εκκλησία είναι αγκυροβολημένη στην τέλεια ζωή του κυρίου ακρογωνιαίου λίθου της, του Ιησού Χριστού, και στην άπειρη Εξιλέωση και κυριολεκτική Ανάστασή Του. Ο Ιησούς Χριστός έχει καλέσει για άλλη μια φορά Αποστόλους και τους έχει δώσει την εξουσία της ιεροσύνης. Μας καλεί όλους να έλθουμε σε Εκείνον και στην Εκκλησία Του, να λάβουμε το Άγιο Πνεύμα, τις διατάξεις της σωτηρίας και να κερδίσουμε ακατάλυτη χαρά».