2025
Θέλω να γίνω σαν εσένα
Σεπτέμβριος 2025


«Θέλω να γίνω σαν εσένα», Λιαχόνα, Σεπ 2025.

Φωνές των Αγίων των Τελευταίων Ημερών

Θέλω να γίνω σαν εσένα

Ένιωθα συντριπτικό άγχος που προερχόταν από τον φόβο της ανεπάρκειας – μέχρι που προσευχήθηκα.

Εικονογράφηση μίας μητέρας που μιλά με τα παιδιά της

Εικονογράφηση υπό David Malan

Ύστερα από μία μακρά, δύσκολη μέρα γεμάτη με αγώνες που προέρχονται από τη φροντίδα τριών μικρών παιδιών, το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να κάνω ένα ντους και να πάω για ύπνο.

Πήρα μία βαθιά ανάσα και πήγα στο δωμάτιό μου να χαλαρώσω. Τότε ήταν που ήλθε η πεντάχρονη κόρη μας και μου υπενθύμισε ότι ήταν η σειρά της για τις μηνιαίες προσωπικές συνεντεύξεις που είχαμε αρχίσει να κάνουμε ο σύζυγός μου κι εγώ με εκείνη και τον τρίχρονο γιο μας. Τους κάναμε ερωτήσεις για τα αγαπημένα τους πράγματα και τι τους άρεσε στο νηπιαγωγείο ή στην εκκλησία. Τότε τους υπενθυμίζαμε ότι ήταν τέκνα του Θεού και ότι τους αγαπούσαμε.

Απολάμβανα αυτές τις συνομιλίες, αλλά δεν αισθανόμουν σωματικά ή διανοητικά σε θέση να τις πραγματοποιήσω. Άρχισα να λέω στην κόρη μου ότι θα κάναμε την συζήτησή μας αύριο το βράδυ, αλλά συνειδητοποίησα πόσο σημαντικές ήταν οι συζητήσεις μας γι’ αυτήν.

«Εντάξει» είπα κουρασμένη «ας φωνάξουμε τον μπαμπά».

Καθίσαμε οι τρεις μας στο κρεβάτι και αρχίσαμε την συζήτησή μας. Όταν ο σύζυγός μου έφυγε για λίγο από το δωμάτιο, ρώτησα την κόρη μας: «Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;»

Δεν ήμουν προετοιμασμένη για την απάντησή της: «Σαν εσένα».

Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα και η καρδιά μου γέμισε συγκίνηση. Συγκινήθηκα από τον τρόπο που με έβλεπε η κόρη μου, αλλά ένιωσα συντριπτικό άγχος που προερχόταν από τον φόβο της ανεπάρκειας. Σκέφτηκα όλους τους λόγους για τους οποίους δεν αποτελούσα ιδανικό πρότυπο για τα παιδιά μου και είχα έντονη επίγνωση των αδυναμιών μου.

Αργότερα εκείνο το βράδυ καθώς προσευχόμουν, ζήτησα ένθερμα από τον Επουράνιο Πατέρα να με βοηθήσει να γίνω καλύτερο παράδειγμα για την κόρη μου και περισσότερο αντάξια του θαυμασμού της. Ξαφνικά, γέμισα με αναπάντεχα και έντονα συναισθήματα παρηγοριάς, ελπίδας και αγάπης. Συνειδητοποίησα την ευγνωμοσύνη του Επουράνιου Πατέρα μου και του Σωτήρα μου για μένα απλά και μόνο επειδή ήμουν μια μητέρα που προσπαθούσε να γίνει καλύτερη. Αναγνώρισαν τις προσπάθειές μου και ήταν εκεί για να με βοηθήσουν να γίνω η μητέρα και η θυγατέρα που Εκείνοι βλέπουν σε μένα.

Ξέρω με όλη μου την καρδιά ότι ο Θεός μάς γνωρίζει και μας αγαπά και ότι μέσω της «επικουρικής δύναμης της Εξιλέωσης του Σωτήρος», μπορούμε να γίνουμε αυτοί που ελπίζουμε να γίνουμε.

Σημείωση

  1. Ντέιβιντ Α. Μπέντναρ, “In the Strength of the Lord”, Ensign, Νοε 2004, 77.