Έκανες τη γιαγιά σου ευτυχισμένη

Μεγαλώνοντας με γονείς κωφούς, είχα πλήρη επίγνωση ότι η οικογένειά μου ήταν διαφορετική. Όταν ήμουν μικρή δεν υπήρχε κανείς να διερμηνεύει τους γονείς μου στις συγκεντρώσεις ή στις δραστηριότητες της Εκκλησίας, οπότε δεν πηγαίναμε συχνά.

Πάντα ένιωθα αποκλεισμένη, θέλοντας αυτό που είχαν οι άλλοι στον τομέα μου – μια οικογένεια η οποία να προσευχόταν και μελετούσε μαζί.

Κοντά στο τέλος του τελευταίου έτους μου στο λύκειο, ωστόσο, γίναμε πιο ενεργοί στην Εκκλησία. Οι γονείς μου επισφραγίσθηκαν στον Ναό της Μέσας στην Αριζόνα και δύο από τα τέσσερα αδέλφια μου και εγώ επισφραγισθήκαμε σε αυτούς.

Πέντε χρόνια αργότερα, προετοιμαζόμουν για να προικοδοτηθώ και να παντρευτώ στον ναό. Τη νύκτα πριν από την επισφράγισή μου στον ναό, ο αδελφός μου και η σύζυγός του παρευρέθηκαν στον ναό για να τελέσουν έργο δι’ αντιπροσώπων για τους γονείς της μητέρας μου ως προετοιμασία για την επισφράγισή τους την επόμενη ημέρα. Η μητέρα μου είχε μεταστραφεί σχεδόν 20 χρόνια τότε και ανυπομονούσε να ξεκινήσει την ιστορία της οικογένειάς της και το έργο στον ναό.

Την επόμενη ημέρα, οι παππούδες μας επισφραγίσθηκαν ο ένας στον άλλον, ο αδελφός μου και η σύζυγός του ήταν και πάλι αντιπρόσωποι. Ήταν η ημέρα του γάμου μου, ναι, αλλά είχε επιπλέον σημασία για μένα. Οι παππούδες μου, τους οποίους δεν είχα γνωρίσει ποτέ, είχαν αυτήν την ξεχωριστή ημέρα από κοινού μαζί μου.

Λίγες ημέρες αργότερα, καθώς ο σύζυγός μου και εγώ ανοίγαμε τα δώρα του γάμου, ανοίξαμε ένα πολύ ξεχωριστό δώρο από την πρώτη εξαδέλφη της γιαγιάς μου. Ήταν μια θρησκευόμενη γυναίκα που ήταν κοντά στη γιαγιά μου. Το δώρο ήταν μία φωτογραφία της γιαγιάς μου την ημέρα του γάμου της. Μια συνοδευτική κάρτα έγραφε: «Η γιαγιά σου είναι τόσο χαρούμενη μαζί σου και σε κοιτάζει από ψηλά».

Αυτή η εξαδέλφη δεν είχε ιδέα πόσο σημαντικό ήταν το μήνυμά της για μένα. Ούτε ήξερε για το έργο ναού που είχε πρόσφατα τελεστεί για τη γιαγιά μου. Εκείνη τη στιγμή ήξερα μέσα στην καρδιά μου ότι η γιαγιά μου ήταν ικανοποιημένη μαζί μου και χαρούμενη που η οικογένειά μας είχε ξεκινήσει το σημαντικό ταξίδι της οικογενειακής ιστορίας και του έργου του ναού.

Ήμασταν μια παντοτινή οικογένεια τώρα, στο μονοπάτι της συνάθροισης των προγόνων μας και καθοδηγούμενοι από τη μητέρα μου στο να ευλογήσουμε την οικογένειάς μας στην άλλη πλευρά του καταπετάσματος.