Paglaom sa Pasko sa Pagkabanhaw

Si Melissa naglingkod diha sa Primary, mahinamon nga makat-on og bag-ong kanta. Ang iyang titser, si Sister Costa, miingon nga gitawag kini og “Gethsemane.”

“Kini nga kanta naghisgot kon unsa ka dako ang paghigugma ni Jesukristo kanato ug sa Iyang gibuhat alang kanato. Paminawa og maayo ug sulayi sa pagkanta.”

Gipasalida ni Sister Costa ang bidyo nga makita ang mga pulong sa kanta nga dunay mga litrato diha sa screen.

Si Melissa mikanta bisan dili pa siya kabalo sa tanang mga pulong. Gibati niya ang kakalma sa kahiladman samtang naminaw siya sa mga pulong, “Gethsemane! Gihigugma ako ni Jesus.”

Dihang nahuman na ang kanta, si Sister Costa naggunit og litrato ni Jesukristo nga migula gikan sa lubnganan. “Si Jesus namatay, apan nabuhi Siya pag-usab! Tungod Kaniya, kitang tanan mabuhi pag-usab,” siya miingon.

Si Melissa mibati nga malinawon, nga daw dunay naggakos niya og hugot. “Busa … kon ang tawo mamatay, dili kini hangtod sa kahangtoran?” Nangutana si Melissa.

“Tinuod kana, Melissa,” miingon si Sister Costa. “Tungod kay si Jesukristo nabanhaw, usa ka adlaw kitang tanan mabanhaw usab.”

Niana nga Dominggo, si Melissa mipauli nga malipayon. Naghunahuna siya sa gugma sa Manluluwas alang kaniya.

Sa paglabay sa panahon, ang panimalay ni Melissa hilom ug magul-anon. Ang iyang amahan dugay nang nagsakit ug namatay. Ang iyang inahan permi maghilak. Mas dugay nga gakos ang ihatag sa mga tawo. Gibati ni Melissa nga dunay usa ka butang nga importante kaayo nga nausab.

Sa adlaw sa lubong, tugnaw kaayo, ug ang adlaw wala mopakita diha sa langit. Dunay mga bulak nga nagpalibot sa lungon. Ang mga tawo hilom nga nagtindog, ang uban naghilak.

Gigunitan og hugot ni Melissa ang kamot sa iyang inahan. Dihang miduol siya sa lungon ug mitan-aw sa iyang amahan, iyang nahinumdoman ang litrato ni Jesukristo nga mibiya sa lubnganan. Nahinumdom usab siya sa gisulti ni Sister Costa nga tungod sa Manluluwas, kitang tanan mabuhi pag-usab usa ka adlaw.

“Ma, buhi si Jesus. Siya namatay, apan Siya nabanhaw. Usa ka adlaw, si Papa mabanhaw usab, di ba?” Nangutana si Melissa.

“Oo, anak” miingon si Mama. “Tungod ni Jesus, kitang tanan makakita ni Papa pag-usab sa umaabot nga panahon.”

Gimingaw si Melissa sa iyang amahan. Gusto siyang mogakos kaniya, makadungog sa iyang tingog, ug makigdula uban kaniya pag-usab. Tungod ni Jesukristo, mahimo niya kini sa umaabot nga panahon. Apan kinahanglan niyang maghulat. Gipatong ni Melissa ang iyang kamot sa lungon ug mihunghong, “Magkita ta puhon, Papa.”

Bisan tuod nga magul-anon kadto nga adlaw, nabati ni Melissa ang sama nga kalinaw nga iyang nabati sa Primary. Nasayod siya nga mao kadto ang Espiritu Santo.

Sa mga adlaw nga misunod, kon mingawon siya sa iyang amahan, si Melissa hinay nga mikanta sa mga pulong “Getsemani” sa iyang kaugalingon. Ug matag higayon nga mokanta siya, mobati siya og kahupayan.

Dihang miabot ang Dominggo sa Pasko sa Pagkabanhaw, lahi ang gibati ni Melissa.

Imbes maghunahuna og mga itlog nga tsokolate o mga kuneho, mas naghunahuna siya mahitungod ni Jesukristo ug sa iyang amahan. Nasayod siya nga mingawon gihapon siya niya. Apan nasayod usab siya nga ang kamatayon dili mao ang kataposan.

Nasayod siya nga si Jesus nabuhi ug nga usa ka adlaw ang iyang amahan mabuhi pag-usab.

Ug hangtod moabot kana nga adlaw, siya makakanta, mahinumdom, ug mobati sa kalinaw.

Ablihan ang PDF

Mga paghulagway pinaagi ni Teresa Alberini. Mahimong kopyahon alang sa Simbahan nga paggamit lamang.