Ngadto sa mga Mama Kinsang Masuso Dili Gyod Matulog

Litrato sa maayong kabubut-on sa tagsulat

Usa ako ka inahan sa unang higayon sa siyam ka bulan nga kaluha. Ang akong bana nagtrabaho panahon sa gabii, mao nga ako rang usa ang mag-atiman sa mga masuso lapas sa kagabhion. Nagpuyo mi sa gamayng inabangan nga balay nga adunay kahoy nga mga salog nga molaguto sa matag higayon nga molihok ko. Ang kagabhion nahimong makuyaw nga kalisod kay ang among duha ka kuwarto dug-ol ra kaayo, ug kanunay kong makuratan sa matag higayon nga molakang ko.

Sa kasagaran, ang among mga masuso hingatulogon, ug mapasalamaton ko niana. Apan sa ubang gabii, ang mas hingatulogon momata nga maghilak, seguradong mopamata sa dili kaayo hingatulog, ako rang usa ang mabilin nga mag-atiman sa duha ka kapoy, nagsiyagit nga mga masuso.

Dili na kinahanglan isulti, makaugtas ug makasagmuyo ang pagpaningkamot sa pagpakal-ma sa duha ka masuso sa tunga-tunga sa gabii nga ako rang usa.

Usa ka gabii, nahitabo kini, ug gidalidali nako sa pagpakal-ma ang usa ka bata ug hapit na unta ko makatulog sa among sala. Akong gibalik ang akong usa ka masuso, nga naghilak pa, ug gikugos siya. Taliwala sa akong nagkadugang nga pagbati sa kasagmuyo, mihangad ko ug nakakita sa painting ni Kristo nga gilibotan sa mga bata, nagbitay sa bungbong tapad sa iyang kuna. Naghunahuna ko unsa ka pasensiyoso ug kamahigugmaon Siya nga nagtan-aw kanila.

Sa akong paglingi sa kilid, akong nakita, diha sa kangitngit, ang akong kaugalingong repleksiyon nga naggunit og masuso. Dihang akong gibutang kanang gamay nga samin sa kaatbang nga bungbong, wala ko makaamgo sa kaanggid nga mamugna niini ngadto sa painting. Apan sa dihang gibalik-balik nako og tan-aw ang hulagway sa Manluluwas uban niadtong mga bata ug ang akong kaugalingon uban sa akong pinangga, nagsiyagit nga masuso, kalit kong nabuntog sa hunahuna nga wala ko mag-inusara niini. Akong gibati nga ako, ang luya nga mama nga akong nakita sa repleksiyon, mahimong mas pasensiyoso, mas mahigugmaon, mas malumo kay sa akong gibati—sama Niya—tungod Niya ug sa Iyang ehemplo.

Usa kadto ka higayon nga dili nako gustong hikalimtan. Masalamaton ko sa pahinumdom nga dili gayod ako mag-inusara ug sa Iyang ehemplo kon unsaon pagtratar ang akong mga anak, bisan (ug ilabi na) nianang tunga-tunga sa gabii nga mga takna.

Sukad niadtong gabhiona, akong nakaplagan ang espesyal nga kahupay diha sa mga pulong sa mga kasulatan nga nagpahinumdom nako nga dili gayod kita mag-inusara—sa atong mga pagsulay, sa atong mga kasub-anan, sa atong pagkaluya sa pagkabag-ong inahan.

Sama sa gipadayag ni Elder Robert D. Hales (1932–2017) sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles: “‘sa ako ug sa inyong Getsemani’, wala kita mag-inusara. Siya nga nagbantay kanato ‘dili mahatagpilaw ni mahikatulog’ [Mga Salmo 121:4]. Ang Iyang mga anghel dinhi ug sa pikas kinabuhi ‘anaa libut [kanato], aron sa pagtabang [kanato]’ [Doktrina ug mga Pakigsaad 84:88]. Mohatag ko sa akong linahi nga pagsaksi nga ang saad sa Manluluwas tinuod, kay Siya miingon, ‘Kadtong nagahulat sa Ginoo magabag-o sa ilang kusog; sila manlupad pinaagi sa mga pako ingon sa mga agila; sila manalagan, ug dili makapuyan; sila manlakaw, ug dili mangaluya’ [Isaias 40:31].”

Ang mga masuso nga magmata sa tunga-tunga sa gabii dili pa tingali maundang dayon. Apan makaangkon kita og kahupay sa pagkahibalo nga, samtang anaa kita alang sa atong mga anak, bisan unsa pa ang atong kakapoy ug kaluya, ang atong Manunubos ug Amahan sa Langit kanunay nga anaa alang kanato.