Alang sa Tanan Kinsa Mibati nga Sila Daw Napakyas sa Kinabuhi

Sa 18 anyos pa ko, maayo ra ang tanan. Mibalhin ko ngadto sa laing nasod aron magsugod og eskwela sa unibersidad ug nagmalamposon sa pagnabigar sa kinabuhi diha sa bag-ong lugar, akong gisugdan ang major nga gikuha usab sa ubang premedical nga mga estudyante sa akong palibot, ug gipadayon nga dako ang mga grado.

Ang mga butang nagpadayon nga maayo ra samtang mihunong ko og kadali sa akong pag-eskwela aron moserbisyo og misyon, mipauli, ug nagminyo pipila ka tuig ang milabay.

Apan mao kini ang punto nga ang mga butang misugod sa pagkakomplikado.

Una, mihunong ko og usa ka tuig kay ang akong asawa mas manghod nako og pipila ka tuig ug kinahanglang mohuman sa iyang edukasyon. Pagkasunod tuig, miaplay ko ug gidawat sa eskwelahan sa akong pinuy-anan nga nasod—apan gisalikway ang gitanyag tungod sa pagsira sa mga utlanan tungod sa COVID-19 ug ang wala damha nga oportunidad sa pagpanarbaho sa akong asawa. Pagkasunod tuig miaplay ko pag-usab, niining higayona sa nasod nga akong gipuy-an sa kasamtangan, apan wala kaayo ko magmalamposon tungod kay dili ko permanente nga residente niana nga nasod.

Sa dihang miabot na ang akong ika-27 nga adlawng natawhan, nawad-an na ko og kadasig. Tunga-tunga na man unta ko sa akong pag-eskwela sa pagka-doktor karon! Ang mga higala nga kauban nako sa pag-eskwela ug pagradwar nagpadayon sa ilang kinabuhi, samtang ako naungot sa unsay akong gibati nga daw walay kataposan nga pagbalik-balik sa pag-aplay ug wala madawat.

Gikan sa akong panglantaw, naungot ko ug walay nahimong bisan unsa nga kalamboan. Ang kakulang sa pagkab-ot sa mga tumong nga akong gilatid sa ten-edyer pa nakapahimo nako nga mobati og kaguol ug kasagmuyo sa akong kaugalingon.

Apan ania ang butang—adunay daghan kaayong lainlaing mga paagi sa paghimo ug pagsukod sa kalamboan. Ug sa paglantaw og balik, akong naamgohan nga ako mitubo ug nagkat-on subay niini.

Kana nga unang tuig nga mihunong? Mao kana ang kahigayonan alang nako aron ipakita sa akong asawa nga ang iyang edukasyon importante nako ug aron makabaton og kasinatian nga makatabang nako nga mahimong mas maayo nga doktor.

Kanang ikaduha nga tuig, nga wala ko modawat sa tanyag? Mao kana ang oportunidad alang namo aron mag-ampo ug magtinambagay sa usag usa kon unsaon pagbalanse ang nagdungan nga mga prayoridad ug pag-ugmad sa kinabuhi nga gusto namo.

Ug kanang kataposan nga tuig, nga mibati ko nga walay mahimo sa mga butang nga dili nako makontrolar? Kana ang nagtugot nako sa pagtinguha og personal nga pagpadayag ug sa pagdawat og kompirmasyon nga akong gikinahanglan gikan sa Langitnong Amahan nga ako anaa sa husto nga dalan, bisan kon ako nawad-an og kadasig ug dili makakita sa umaabot.

Dili ko gusto nga magpakaaron-ingnon nga kadto nga mga tuig sa paghulat sayon. Samtang ako nagpakabuhi niini, ako mibati kanunay og kasagmuyo, walay paglambo, ug walay kadasig. Apan tag-ana kon unsa? Ang gisangpotan sa umaabot mas maayo pa kay sa akong gihunahuna. Anaa ko sa akong ikaduhang tuig sa pag-eskwela sa pagkadoktor, samtang ang akong asawa nagtrabaho sa iyang gipangandoy nga trabaho ug makasuporta namo sa pinansyal. Human sa katuigan sa paghatag og prayoridad sa iyang trabaho ug edukasyon, andam na siya nga mosuporta nako sa akong pag-eskwela, ug aduna kami matang sa relasyon nga mahimong magpabiling lig-on latas sa kapoy nga mga adlaw sa medikal nga pagbansay.

Naghinamhinam gihapon ko nianang adlaw nga ako motawag sa akong kaugalingon og doktor. Apan sama sa gitudlo ni Presidente Russell M. Nelson, usa mismo ka doktor, adunay mga timailhan nga mas importante kaysa niana.

Ug ang paghinumdom sa akong mga timailhan isip usa ka anak sa Dios, usa ka anak sa pakigsaad, ug usa ka disipulo ni Kristo motabang nako sa mga panahon nga gusto nakong hinganlan ang akong kaugalingon isip “napakyas,” nga usa ka butang nga sa akong hunahuna mao usab ang gihimo sa kadaghanan kanato atol sa pagka-young adult.

Tingali sama ka nako ug mihingalan sa imong kaugalingon og napakyas tungod sa mga pagtipas sa propesyon. O tingali ang inyong propesyon maayo ra apan nagsagubang sa label nga “wala pa maminyo,” “nanglimbasog sa sakit sa pangisip,” o laing butang sa hilabihan gayod.

Bisan unsa pa man ang imong sitwasyon, hibaloi nga adunay daghan kaayong paagi sa pagtubo ug sa pagkat-on ug sa paglambo. Ayaw sukda ang imong kaugalingon pinaagi sa kinabuhi o mga gilaoman sa uban—o bisan sa gilaoman sa imong kaugalingon kaniadto.

Apan, hinumdomi unsa ang labing mahinungdanon: “Ang atong mga relasyon ngadto sa Langitnong Amahan ug sa Iyang Hinigugma nga Anak, atong mga pamilya, ug atong mga silingan, ug pagtugot sa Espiritu sa Ginoo nga mogiya kanato niana nga mga relasyon.”

Dili pa man ko doktor, apan ako anak sa Dios. Ako nagtuman sa pakigsaad. Ako usa ka tawo nga naningkamot nga mahimong maayo nga bana.

Ug kana sa kanunay mao ang mas mahinungdanon kaysa kaugalingong gusto nga han-ay sa kinabuhi.