Gikan sa YA Matag Semana
Unsaon Nako sa Pagkaplag og Kalipay Kon ang Depresyon Nakapabanhod Kanako?
Gipadala kita dinhi sa mortal nga kinabuhi aron makabaton og kalipay.
Atol sa mga panahon sa depresyon, naglisod ko nga makita ang kahulogan sa akong kinabuhi. Nga bisan gani ang akong paborito nga mga kalihokan nahimo nang laay, mibati ko nga mohunong ug mobalik sa higdaanan. Ingon ko niini sulod sa pipila ka adlaw—usahay mga semana—nga dili na ko mobati og bisan unsa.
Atol niana nga mga panahon, lisod hinumdoman nga ang mga butang mamaayo ra, ug akong nakaplagan ang akong kaugalingon nga nangutana:
Unsaon nako sa pagkaplag og kalipay nga dili na man ko makabati og bisan unsa?
Dawata ang Imong mga Emosyon
Kasagaran ang kataposang butang nga gusto nakong buhaton kon anaa ko sa depresyon mao ang pag-istorya o paghunahuna kon kumusta ang akong gibati. Apan, akong nabantayan nga ang pagdawat sa akong mga emosyon sa kanunay nakatabang nako nga makaplagan ang kahupayan. Naglakip kini sa pagdawat nga usahay mobati ko og dili maayo samtang modawat usab nga pwede ra nga mobati og kalipay.
Bag-ohay lang nakakat-on ko og teknik nga gigamit sa pagluto og sourdough nga pan nga gitawag og paghiwa og gamay sa ibabaw sa dough [scoring]. Ang mga panadero maghimo og nindot nga mga porma diha sa gawas nga bahin sa giandam nga dough sa dili pa lutoon. Ang mga porma nga gihimo diha sa dough maghatag og natural nga luna aron makagawas ang hinungaw ug ang pan motubo atol sa proseso sa pagluto. Kon wala ang paghiwa og gamay sa ibabaw sa dough, ang pan moliki ug mabuak sa wala tinguhaa nga mga lokasyon.
Sama sa usa ka sourdough nga pan nga wala mahiwai, ang pagpugong sa sakit nga mga pagbati nga hinungdan sa depresyon (o pag-steam), mao ang nakapabanhod sa akong mga emosyon ug sa kaulahian mobuto. Kon wala ang maayong luna aron mohungaw, kini nga mga emosyon makapasakit ug makadaot sa akong kaugalingon ug sa uban, makapadugang og negatibo, makapabanhod nga pagbalik-balik sa depresyon.
Sama sa paghiwa og gamay sa pan, kinahanglan ko nga mangita og maayo nga mga paagi nga kahungawan sa akong mga emosyon—pinaagi man sa pagsulti bahin niini, sa pag-ampo, sa pag-ehersisyo, sa art, sa pagtambong sa templo, o sa ubang mga pamaagi. Sakit kini—sama sa abli nga mga samad nga mas gusto nako nga tabonan—apan ang paghimo niini nagtugot nako sa pagproseso sa mga emosyon nga akong gibati, nakapalingkawas kanako gikan niini. Pinaagi lamang niana nga ang akong pagpamanhod daw nawala. Misugod na usab ko sa pagbati og kalipay sa kinabuhi.
Ang pagsulti mahitungod sa mga pagbati murag imposible kon ikaw nabug-atan og maayo sa depresyon. Apan pinaagi sa tabang sa Manluluwas, posible ang pagpagawas sa kaguol ug sa depresyon ug pulihan kini og kalipay. Sama sa gisulti ni Presidente Jeffrey R. Holland, Akting nga Presidente sa Korum sa napulog Duha ka Apostoles, “Palihog hinumdomi ugma, ug ang tanang mga adlaw human niana, nga ang Ginoo mopanalangin niadtong kinsa gusto nga molambo.” Ang yanong tinguha sa pagkaplag og kalipay usa ka maayo nga luna sa pagsugod.
Ang Dios Milalang Nato aron Kita Makasinati og Kalipay
Sa higayon nga mobati ko sa dag-om sa pagduhaduha nga motabon nako, modangop ko sa 2 Nephi 2:25: “Ang tawo anaa, aron sila makabaton og kamaya.”
OK, ania kita dinhi aron makabaton og kalipay. Apan dili gayod kana ingon ka makahupay kon ang depresyon mopahimo niining lisod kaayo sa pagbati. Sa nahauna niini nga kapitulo, hinuon, atong nakat-onan nga kon walay kaatbang kita “magpabilin nga sama sa patay, nga walay kinabuhi ni kamatayon, walay pagkadunot ni pagkadili madunot, kalipay ni kasakitan” (2 Nephi 2:11).
Dili kita mahibalo nga adunay maayo kon dili makasinati og dili maayo. Gani, kon wala ang kaatbang, dili kita mobati og bisan unsa. Kita magbanhod sa kahangtoran. Kadtong lisod nga mga panahon mahinungdanon aron kita makabaton ug makaila gayod sa kalipay.
Lisod kaayo tuohan nga kanang sakit nga mga kasinatian mahimong mapuslanaon—apan dili ko gusto nga igahin ang akong kahangtoran niana nga kahimtang sa walay kataposan nga kasum-ol nga walay paglambo. Ang akong mga panahon sa kaguol, kasakit, ug kabanhod mao gayod ang nagtugot nako nga magmaya kon ako mobati og kalipay uban sa akong pamilya, pagbisikleta sa kabukiran, pagbasa, o sa inadlaw nga paghinulsol.
Si Kristo Nakaila Nimo
Si Presidente Bonnie H. Cordon, kanhi Kinatibuk-ang Presidente sa Young Women, mitudlo, “[Si Jesukristo] nasayod sa atong pag-antos … ug nagtawag, Dad-a ang nabalaka ug naguol, ang gikapoy, ang mapahitas-on ug wala masabti, ang nagsubo, o kadtong kinsa ‘gitakbuyan sa tanan nga mga matang sa sakit.’”
Akong gihigugma ang akong Manluluwas. Nasayod ko nga Siya nag-antos ug namatay alang gayod kanako. Ang pagdangop ngadto Kaniya motugot kanimo nga mabuntog ang bisan unsa nga imong giatubang—bisan ang malupigon nga mga kahadlok nga dala sa depresyon. Tingali maghunahuna ka usahay nga ikaw nag-inusara, apan dili ka kalimtan ni Kristo, kay siya “mikulit sa imong ngalan diha sa [iyang] mga palad” (Isaias 49:16). Iyang gisakripisyo ang Iyang kinabuhi alang nimo, ug Siya hingpit. Kon Siya mituo nimo igo sa paghimo niana, nan segurado nga adunay paglaom nga ang kalipay moabot.
Kon mibati ka nga ang kangitngit walay kataposan, palihog hinumdomi ang mga pulong ni Presidente Holland: “Dinhi sa kalibotan nga nagkinahanglan gayod sa tanan nga kahayag nga maangkon niini, palihog ayaw pagamyi ang mahangtoron nga kahayag nga gibutang sa Dios sa inyong kalag sa wala pa kini nga kalibotan. Pakigsulti og tawo. Pangayo og tabang. … Anaa ang tabang, gikan sa uban ug ilabi na gikan sa Dios. Gipangga kamo ug gipakabili ug gikinahanglan.”
Alang nako, ang pagpangayo og tabang sa Dios kasagaran mao ang unang lakang nga makagawas sa nagbalik-balik nga depresyon, ug sama sa pagkatkat sa usa ka bukid, usahay kinahanglan lang ko nga motutok sa sunod nga lakang. Nasayod ko nga pinaagi ni Kristo ako mobati pag-usab sa hingpit nga kalipay kon ako magpadayon sa paghimo og mga lakang diha sa dalan sa pagkadisipulo.