Isip Bungol nga Tawo, Gibati Nako nga walay Labot. Nakakaplag ko og Pagkahisakop diha sa Simbahan

Pipila ka tuig ang milabay, nangita ko og katuyoan sa kinabuhi ug nakakaplag sa usa ka Facebook page nga gitawag og “ASL Followers of Jesus Christ in Washington, D.C.”

Wala pa gayod ako makadungog bahin sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw sukad, apan maantigo ko og American Sign Language (ASL), ug dunay butang sa maong pahina nga haom sa akong pagbati. Mihatag ko og komento sa usa ka post ug, sa akong kasorpresa, nakadawat ko og tubag. Ang mga sister nga mga misyonaryo nga nagdumala sa page nangutana nako og duha ka pangutana:

“Giunsa nimo pagkaplag namo?”

Unsa ang imong nahibaloan mahitungod ni Jesukristo?”

Matinud-anon ko sa akong tubag: wala koy pagtuo, paglaom, o pagbati nga adunay bili ang akong kaugalingon. Ang tubag sa mga sister nga misyonaryo nakausab sa tanan. Gidasig ko nila nga motutok sa pagsalig sa Langitnong Amahan ug ni Jesukristo, mipasalig nga tabangan ko Nila sa akong mga pakigbisog. Bisan tuod og nagduda ko sa permiro, akong gibati ang ilang mga pulong nga haom sa akong pagbati.

Samtang akong gitun-an ang ebanghelyo, nakaamgo ko nga ang kinabuhi usa ka panaw balik ngadto sa Langitnong Amahan, puno sa mga maayo ug mga dili maayo, mga wala damha nga mga panghitabo. Apan uban sa hugot nga pagtuo ug paglaom diha ni Jesukristo, akong masuhid kini nga biyahe ug makakaplag og kalinaw ug kalipay (tan-awa sa 1 Nephi 17:13).

Sa misunod nga mga bulan, nakigtinabangay ko sa ASL nga sister nga mga misyonaryo sa D.C., nagkat-on mahitungod sa ebanghelyo ug naglambo diha sa akong pagtuo. Mitambong ko sa simbahan, miapil sa mga kalihokan, ug gani mibisita sa Washington D.C. Temple atol sa open house niini. Sa dihang milakaw ko sa celestial room sa unang higayon, mibati ko og kalinaw ug kahilom nga wala pa nako masinati sukad.

Samtang nagpadayon ko sa akong panaw, nakasugat ko og bag-ong mga hagit ug mga oportunidad. Mibalhin ko sa bag-ong kolehiyo sa New York, diin dili lang nakahimamat ko og bag-ong mga higala apan nakapalawom usab sa akong pagtuo. Niining panahona, nakahukom ko nga magpabunyag—usa ka desisyon nga nakapausab sa akong kinabuhi ngadto sa maayo.

Dihang mipasakop ko sa Simbahan, gibati nako nga sa kataposan nakaplagan na gayod nako ang akong dapit.

Ang mga pulong ni Elder Neil L. Andersen sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles maoy kanunay nga pahinumdom sa paglaom nga akong gibatonan karon: “Ang atong gilaoman nga kinabuhing dayon maseguro pinaagi sa grasya ni Kristo ug sa kaugalingon natong mga pagpili.” Kini nga mga pulong nakatabang nako nga mobati og kasegurohan nga wala ko mag-inusara ug ang sakripisyo ni Jesukristo naghatag nako sa kahigayonan nga maghinulsol ug mobalik ngadto sa akong Langitnong Amahan.

Bisan tuod mibati ko nga walay labot sa dakong bahin sa akong kinabuhi, ang Simbahan naghatag kanako og pagbati nga nahisakop ug may katuyoan. Pinaagi sa hugot nga pagtuo kang Jesukristo, akong nakaplagan nga anak ko sa Dios, takos sa gugma ug mahangtorong kalipay. Kon kaniadto mibati ko nga nalayo ug nag-inusara, karon akong gibati ang lawom nga pagbati sa pagkahisakop, nasayod nga dili gayod ako mag-inusara, bisan unsa pa ang mga hagit nga akong giatubang.

Kon nangita ka og kalinaw, pagkahisakop, ug katuyoan sa kinabuhi, awhagon ko ikaw sa paghimo sa unang lakang diha sa imong kaugalingong panaw pinaagi sa pagsusi sa ebanghelyo ni Jesukristo ug pagpalawom sa imong pagtuo diha Kaniya.

Diskobreha ang paglaom nga nagagikan sa paghangop sa imong diosnon nga pagkatawo. Hibaloi nga dili gayod ikaw mag-inusara—ug ang Langitnong Amahan ug si Jesukristo motabang nimo sa imong mga pakigbisog.