Kapítulo 14
Sion i su yunan muhé lo wòrdu redimí i purifiká den e dia di milenio—Kompará ku Isaías 4. Aproksimadamente 559–545 pK.
1 I riba e dia ei, shete muhé lo dal man tene na un hòmber, bisando: Nos lo kome nos propio pan, i bisti nos propio paña; djis laga nos wòrdu yamá na bo nòmber pa kita nos bèrgwensa.
2 I riba e dia ei e taki di Señor lo ta bunita i glorioso; e fruta di e tera ekselente i bunita pa esnan di Israel ku a skapa.
3 I lo sosodé, ku esnan ku a wòrdu lagá den Sion i permanesé den Herusalèm lo wòrdu yamá santu, kada un ku ta skirbí entre esnan bibu den Herusalèm—
4 Ora Señor lo laba kita e sushedat di e yunan muhé di Sion, i lo a limpia e sanger di Herusalèm for entre nan pa medio di e spiritu di huisio i pa medio di e spiritu di kimamentu.
5 I Señor lo krea riba kada santuario di e seru di Sion, i riba su asambleanan, un nubia i huma di dia i e splendor di kandela anochi; pasobra riba tur e gloria di Sion lo ta un defensa.
6 I lo tin un tabernakel komo un sombra durante dia for di e kalor, i pa un lugá di refugio, i un refugio for di tormenta i for di awaseru.