Sa Iyang Buluhaton

Paghulagway pinaagi ni Briana Kranz

Kon ang labing makapasakit sa kasingkasing nga kasinatian sa tawo mao ang pag-antos sa trahedya, sa wala damha nga pagkawala sa usa ka minahal, sa akong hunahuna ang ikaduha nga labing lisod nga kasinatian mahimong mahitabo sa dihang ang unang tigresponde motan-aw sa mga mata sa usa ka inahan ug amahan ug mosulti kanila nga ang ilang anak mitaliwan na.

Usa ka buntag gipadala ko aron sa pagpahibalo sa usa ka pamilya nga ang ilang kamanghoran nga anak nga babaye namatay samtang nagdrayb pauli gikan sa kolehiyo. Nakatulog siya sa manibela ug namatay diha-diha dayon sa dihang ang iyang sakyanan nausab ang direksyon gikan sa dalan ug kusog nga nabangga. Buntag kadto sa Pasko sa Pagkabanhaw.

Nahadlok ko sa kasakit nga akong ipahinabo niini nga pamilya. Sa dili masabot nga paagi, mora og gibati nga ingon sa responsable ako nga magun-ob ang pamilya niini nga balita.

Gipindot ko ang doorbell, ug usa ka lalaki ang miduol. Nagtagbo ang among mga mata sa bintana sa pultahan. Wala siya nakalihok, ang kabalaka makita sa iyang panagway. Siya nasayod nga ang akong presensiya mipasabot sa wala pagtungha sa iyang anak nga babaye. Sa kalit, nakadawat ako og espirituhanong pag-aghat:

“Jason, kalimti ang imong kaugalingon. Anaa ka sa akong buluhaton ug adunay katungod sa akong gahom. Gamita kini. Salig niini. Ang Espiritu Santo mogiya nimo sa pagdala og pagsabot ug kasulbaran niadtong anaa sa kasamok o kalibog.”

Ang tawo miabli sa pultahan nga nangurog ang kamot. Ang espirituhanong pagsalig mipuli sa akong pagduha-duha samtang ako nagpaila sa akong kaugalingon ug mihangyo nga mosulod. Bisan og nalig-on sa Espiritu, ang akong kasingkasing naguol pag-ayo alang kaniya. Gusto kong mobahin sa iyang kaguol, magbangotan uban niya, ug maghilak uban niya (tan-awa sa Mosiah 18:8–9), mibati nga ang pagbuhat niini mopakagaan sa iyang pag-antos.

Milakaw mi sa mubo ra nga pasilyo paingon sa usa ka lawak diin nagpundok ang iyang asawa ug mga anak. Nalig-on pinaagi sa Espiritu Santo, mibati ko og pagsalig ug kaklaro sa panghunahuna. Gitubag nako ang ilang mga pangutana ug dayon mihatag sa akong pagpamatuod nga tungod ni Jesukristo, sa Iyang sakripisyo ug Pagkabanhaw, ilang makita pag-usab ang ilang anak nga babaye.

Pinaagi niini nga kasinatian, ang akong pagtuo sa Ginoo milambo ngadto sa pagsalig. Naglaom ko nga unta ang ila nga pagtuo maingon usab.

Si Elder Paul B. Pieper sa Seventy mitudlo, “Usahay ang labing maayo nga paagi sa pagkat-on nga mosalig sa Dios mao lamang ang pagsalig Kaniya.”

Ang pagsalig sa Ginoo nakatabang nako nga makabaton og kalig-on sa pagtabang sa uban. Mipalig-on usab kini sa akong pagpamatuod ug mibukas sa dalan alang sa dili maihap nga mga oportunidad sa pagserbisyo sa uban alang Kaniya.