“Ang Malipayong Dalan sa Pakigsaad,” Liahona, Peb. 2026.
Ang Malipayong Dalan sa Pakigsaad
Ang katingalahan ug kahalangdon sa mga sakop sa pamilya nga gihiusa diha sa presensiya sa Amahan ug sa Anak nagdala og labaw nga kahibulongan ug hingpit nga kalipay ngari sa akong kalag ug nagpuno kanako og diwa sa pasalamat.
Si Elder Patrick Kearon ug iyang asawa, si Jennifer
Sa dihang mibiya sa Nauvoo, Illinois si Israel ug Elizabeth Haven Barlow, padulong sa Salt Lake Valley niadtong 1848, namatay ang ilang batang masuso ug gilubong sa gamay nga menteryo sa Nauvoo. Ang gamayng James Nathaniel Barlow, ang ilang unang anak, namatay dayon human natawo niadtong Mayo 1841.
Sa ilang pagbiya padulong sa Salt Lake Valley, si Israel ug si Elizabeth wala gayod magdahom nga makasud-ong pag-usab sa lubnganan sa ilang anak nga lalaki. Apan sa dihang natawag si Israel nga magmisyon ngadto sa England pipila ka tuig human niadto, milabay siya sa Nauvoo samtang mibyahe sa sidlakan. Sa hangyo ni Elizabeth, mihunong siya aron sa pagpangita sa lubnganan sa iyang anak nga lalaki ug ibalhin iyang mga bukog ngadto sa dakong menteryo, sidlakan sa lungsod.
Human sa usa ka adlaw nga wala molampos sa pagpangita, nangayo og tabang si Israel gikan sa lokal nga tig-atiman. Pagkasunod adlaw, ilang nakit-an ang lubnganan, nahimutang duol sa ig-agaw ni James nga si Mary. Subo kaayo, ang mga lungon nadugta ug nangadaot na. Sa usa ka sulat ngadto sa iyang asawa, misulat si Israel, “Mitalikod ko ug nakaingon nga ako silang ibilin didto hangtod sa umaabot.”
Wala pa siya nakalakaw og layo gikan sa lubnganan sa dihang nakadungog siya og tingog. Nakahinumdom sa kasinatian, siya misulat, “Dili kaayo kadto madungog, apan lahi ra kaayo sa akong hunahuna nga dili nako kini malimod: ‘Papa, ayaw ko ibilin dinhi.’” Mibalik si Israel sa lubnganan, sa kataposan mikuha sa iyang gamayng anak nga lalaki. “Mibati ko og lahi kaayo nga kakalma ug kalinaw sa akong hunahuna nga wala nako sukad mabati. … Mao kini ang akong masulti: nga ako wala gyod sukad mas nasayod og bisan unsa nga obligasyon nga nahimo sa akong kinabuhi.”
Pagka-Septiyembre 2, 1853, si Israel Barlow ug ang tig-atiman mibalhin sa mga lawas ni James ug ni Mary ngadto sa dakong menteryo sa Nauvoo, mimarka sa dapit gamit ang “mga bato diha sa ulohan ug sa tiilan sa mga lubnganan.”
Misulti si Israel ngadto ni Elizabeth nga samtang nagpabilin siya sa lubnganan, “Mibati ko og tinguha sa pagpahinungod sa akong kaugalingon ug tanan nga akong gitawag nga akoa ngadto sa mga kamot sa Ginoo, aron ako maihap nga takos nga mabanhaw uban ni [James] sa buntag sa Unang Pagbanhaw.”
Ang debosyon ni Israel ngadto sa ebanghelyo ni Jesukristo, uban sa pagtahod sa sagrado nga mga pakigsaad, nagtugot ni Kristo sa paghimo og mahangturong kinabuhi—kanang labing halangdon sa tanang mga panalangin—posible alang kaniya, sa iyang mga katigulangan, ug sa iyang kaliwatan.
Ang mao tinuod usab alang kanatong tanan.
Litrato pinaagi ni Jerry Garns, mahimong kopyahon alang sa Simbahan nga gamit lamang
Sagrado nga mga Saad
Ang atong Langitnong Amahan ug ang Iyang Anak, si Jesukristo, nahigugma sa matag usa kanato lapas pa sa bisan unsa nga atong mahanduraw. Sa dili bisan diin ang Ilang gugma mas gipakita kay sa pinaagi sa gisaad nga mga panalangin nga gihiusa sa mga pakigsaad nga gitanyag ngari kanato sa bunyag ug sa balay sa Ginoo.
“Usa sa labing importanteng mga konsepto sa gipadayag nga relihiyon mao kanang sagrado nga pakigsaad,” mitudlo si Presidente Russell M. Nelson. “Sa legal nga pinulongan, ang pakigsaad kasagaran nagpasabot og kasabotan tali sa duha o daghang mga tawo. Apan sa relihiyosong pagsabot, ang pakigsaad mas lawom pa og kahulogan. Kini usa ka sagradong saad uban ang Dios.”
Matag sagrado nga saad nga atong himoon ug huptan mopanalangin kanato. Ang Langitnong Amahan ug ang atong Manluluwas nga si Jesukristo gusto nga mopaduol kita ngadto Kanila. Gusto Nila nga makat-on kita ug motubo diha sa pagtuo ug pagsabot. Gusto Nila nga matugahan kita sa langitnong gahom. Gusto Nila nga makakaplag kita og kaayohan ug kalinaw sa kalibotan diin ang mao nga mga panalangin nagpabilin nga makalibog. Gusto Nila nga makasinati kita og kalipay niining kinabuhia ug sa umaabot nga kinabuhi. Niining hingpit nga gugma, Sila nagtanyag nato sa kahigayonan sa pagsulod ngadto sa kasabotan nga pakigsaad uban Kanila. Kita aduna sa panalangin sa pasalig og usab niadto nga mga pakigsaad kada semana atol sa panagtigom sa sakramento.
Kita moambit sa sakramento diha sa diwa sa pasalamat tungod kay kita adunay puno sa kalipay nga panalangin sa pagdala ngari sa atong kaugalingon sa ngalan ni Jesukristo, maghinumdom Kaniya ug sa Iyang gugma alang kanato nga gipakita pinaagi sa gasa sa Iyang Pag-ula—nga Siya miantos, nagpaagas og dugo, ug namatay alang kanato. Ang sakramento nagpanalangin usab kanato og senemana nga kahigayonan sa pagpakita sa atong pagkamauyonon sa paghupot sa Iyang mga sugo, pagbag-o sa atong mga pakigsaad, ug paghimo og bag-o nga pakigsaad (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 20:77, 79).
“Sa kasagaran, makadungog ko nga kita moambit sa sakramento aron sa pagbag-o sa mga pakigsaad nga gihimo atol sa bunyag. Samtang tinuod kana, mas labaw kini kay niana,” miingon si Presidente Nelson. “Mihimo ako og bag-ong pakigsaad. Mihimo kamo og bag-ong mga pakigsaad. … Karon agi og balos niini [ang Ginoo] mihimo sa pamahayag nga kita sa kanunay makabaton sa Iyang Espiritu uban kanato. Pagkadakong panalangin!”
Kon maghinulsol kita ug moambit sa sakramento uban sa putli nga kasingkasing, makadawat kita sa Espiritu Santo ug “malimpyohan sa atong sala ingon og nabunyagan pag-usab. Mao kini ang paglaom ug kaluoy nga gitanyag ni Jesus sa matag usa kanato.”
Unsa kadako ang kalipay sa paghinulsol ug mapasaylo pinaagi sa matubsanong gugma ni Kristo!
Litrato sa Nauvoo Illinois Temple pinaagi ni Jennifer Rose Maddy
Iyang Balay sa Hingpit nga Kalipay
Sukad nahimong Presidente sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw, si Presidente Nelson kanunay nagsulti mahitungod sa pakigsaad nga dalan, sugod sa iyang unang pampubliko nga mensahe isip Presidente sa Simbahan. Mosulod kita niana nga dalan pinaagi sa “paghinulsol ug bunyag pinaagi sa tubig” (2 Nephi 31:17), miingon siya sa dili pa dugay nga okasyon, ug “dayon mosulod kita niini sa mas hingpit diha sa templo.”
Sama nga ang pag-ambit sa sakramento nagpahinumdom kanato sa atong mga pakigsaad ug sa mga panalangin niini, mao usab ang pagbuhat og pagpuli nga buhat diha sa templo. Samtang nagpahigayon kita og mga ordinansa pinaagi sa pagpuli alang niadtong kinsa mitaliwan na, atong hinumdoman ang sagrado nga mga saad nga atong nahimo ug ang saad nga mga panalangin nga atong madawat.
Pinaagi sa pagkigsaad nga dalan, mahimo kitang mga manununod sa tanang panalangin nga gisaad ngadto ni Abraham, Isaac, Jacob, ug sa ilang kaliwatan. Bisan pa niadtong gisaad nga mga panalangin sila ni Abraham, Isaac, ug Jacob wala magpuyo og harohay nga mga kinabuhi, ug mao usab kita. Sama nila, nag-atubang kita og kalisod, pagpamantong, ug pagkawala samtang kita “sulayan sa tanang butang” (Doktrina ug mga Pakigsaad 136:31; tan-awa usab sa 101:4–5). Apan sama sa mga propeta ug matarong nga mga Santos sa karaan, nasayod kita kong kang kinsa kita mosalig (tan-awa sa 2 Nephi 4:19).
Ang atong mortal nga kinabuhi hamubo lang sa atong pagpuyo dinhi, apan niana nga higayon—usahay lisod kaayo—mahinungdanon sa walay kataposan. Oo, ang atong Langitnong Amahan gusto nga kita makat-on ug motubo. Ug, oo, nga ang pagtubo usahay magbilin og kasagmuyo ug pag-antos. Apan gusto Niya nga ang atong kinabuhi nindot ug malaomon. Niana, ug aron maayo ang atong pagpanaw balik ngadto Kaniya, mihatag Siya og Manluluwas, kinsa mao “ang mogarantiya” sa atong mga pakigsaad uban sa Iyang Amahan. Pinaagi sa Pag-ula ni Jesukristo, ang Amahan nagtuman sa mga saad nga gihimo ngadto sa Iyang mga anak diha sa templo.
Pinaagi sa Iyang gugma ug maulaong sakripisyo, ang atong Manluluwas mihatag ug miayo sa tanan nga atong maengkwentro sa kinabuhi. Ug tungod sa Iyang balaang balay—Iyang balay sa hingpit nga kalipay—ang tanan mamaayo ra bisan sa kalisdanan. Ang kaayohan sa paghupot sa pakigsaad mopawala sa kasubo, kasakit, kaguol, ug kahigawad. Dili kita kinahanglan nga mabalaka o mahalok. Hinoon, mahimo kitang magmaya kay ang bili sa atong katubsanan nabayran na (tan-awa sa 1 Mga Taga-Corinto 6:20) ug nga ang pakigsaad nga dalan ngadto sa kinabuhing dayon nabayran na.
Ang dalan sa pakigsaad sa tinuoray mao ang dalan sa matubsanong gugma. Samtang atong pasidunggan ang mga pakigsaad nga atong gihimo diha sa templo, makadawat kita og mga panalangin sa mas dakong gahom, mas dakong gugma, mas dakong kaluoy, mas dakong pagsabot, ug mas dakong paglaom. Ang kahibulongan ug kahalangdon sa mga pagselyo sa templo—sa mga sakop sa pamilya nga giusa sa pagbugkos diha sa gugma alang sa tanang kahangtoran—nagdala og labing kahingangha ug kalipay ngari sa akong kalag ug nagpuno kanako og diwa sa pasalamat.
“Bisan unsa nga kasamok nga mahitabo sa inyong kinabuhi, ang labing luwas nga dapit sa pagkaespirituwal mao ang pagpakabuhi sulod sa inyong mga pakigsaad sa templo!” Si Presidente Nelson nagtambag. Ako nasayod gikan sa akong kaugalingong nindot ug usahay mapait nga mortal nga kasinatian ang katinuod niadto nga mga pulong.
Si James Nathaniel Barlow, ang unang anak nila ni Israel ug Elizabeth Barlow, namatay dili dugay human nahimugso niadtong Mayo 1841. Pila ka tuig human niadto, siya naselyo pinaagi sa puli [proxy] ngadto sa iyang mga ginikanan didto sa Logan Utah Temple.
Paghulagway pinaagi ni Allen Garns
Pundoka Sila sa Balay
Human nanamilit sa kataposan si Israel Barlow ngadto sa iyang gamay nga batang lalaki, misulat siya sa iyang asawa, “Ang mga hunahuna nga wala ako diha sa duol, dili na gayod sa kinabuhi mobalik pa sa lubnganan ni [James], makapaguol kaayo nako nga daw ang akong kasingkasing napusgay uban sa mga luha diha sa iyang lubnganan.”
Gihunahuna ko nga mas daghang luha—luha sa kalipay niining higayona—gipatulo pagka-Disyembre 4, 1889. Niadtong adlawa, ang gamayng bata nga si James Nathaniel Barlow naselyo ngadto sa iyang mga ginikanan didto sa Logan Utah Temple. Nianang tungora, si Israel mipanaw na, mao nga ang uban maoy nibarog isip puli alang kaniya ug ni James.
Si Sister Kearon ug ako dunay partikular nga kasensitibo ug dakong kaluoy alang ni Israel ug Elizabeth. Ang among unang anak, usa ka batang lalaki nga ginganlan og Sean, namatay atol sa operasyon sa kasingkasing sa dihang siya tulo pa lang ka semana ang pangidaron. Kini usa ka dako kaayong pagkawala alang namo. Nianang panahona, naghunahuna kami kong molungtad pa ba kami. Amo siyang gilubong diha sa gamay kaayong nga lubnganan didto sa England. Human sa kinse sa tuig, ang among pamilya giingnan nga mobalhin sa among pinuy-anan ngadto sa United Kingdom aron sa pagserbisyo og full time sa Simbahan, ug among gibiyaan kadtong gamay nga lubnganan.
Wala nawala namo ang among gamayng bata niadtong panaw sa kasadpan, ug wala kami mag-antos sa dili masabot nga mga kalisod sa mga Barlow, apan aduna kami sa sinugdanan sa pagsabot sa unsay ilang naagian. Ang lubnganan sa among gamay nga batang lalaki layo kaayo, gani sama sa mga Barlow, aduna kami sa malahutayong pagtuo diha sa Pagkabanhaw ni Jesukristo ug ang mahangtoron nga kinaiyahan sa among pamilya pinaagi sa pakigsaad sa balaang pagselyo.
Kitang tanan adunay mga kagikan ug ubang mga hinigugma lapas pa sa lubnganan nga nag-ingon kanato, “Ayaw ko og biyai dinhi.” Tungod sa mga pakigsaad sa templo, walay bisan usa nga mabiyaan. Ang atong tawag mao ang paghigugma kanila, pagserbisyo kanila, ug pagtabang nga mapundok sila sa panimalay.
Ang atong Langitnong Amahan nahigugma kanato, ikaw ug ako. Naghatag Siya kanato og mga templo aron “bisan unsa ang [atong] bugkoson dinhi sa yuta pagabugkoson didto sa langit” (Doktrina ug mga Pakigsaad 128:8; tan-awa usab sa Mateo 18:18). Iyang gipadala ang Iyang Anak aron sa pagbugto sa mga higot sa kamatayon, pag-andam sa agianan alang sa walay kataposan nga panag-uban sa pamilya.
Mao kana nganong kita adunay mga ordinansa. Mao kana nganong kita mohimo og mga pakigsaad. Mao kana nganong kita nagtukod og mga templo. Mao kana nganong atong gipahinungod ang atong mga kaugalingon ngadto sa buhat ug himaya sa Dios (tan-awa sa Moises 1:39). Ug mao kana nganong nagpaagas kita og mga luha sa kalipay, nahibalo nga nagpaabot ang mahangtorong panaghiusa kanato ug sa atong mga hinigugma diha sa presensya sa Amahan ug sa Anak.
Unta makakaplag kita og hingpit nga kalipay ug kalinaw samtang atong huptan ang atong mga pakigsaad ug motipon sa Ginoo diha sa Iyang mahimayaong makaluwas nga buhat.