Mopauli Na Ko

Paghulagway pinaagi ni Caitlin Droubay

Sa paghakot og lana sa luyong bahin sa nasod sa North Dakota, USA, nakita nako nga dili kaayo mabination. Mao usab gihapon sa panahon sa Pasko.

Pipila ka tuig ang milabay naghunahuna ko, “Sa unsang paagi nga ako makatabang nga mausab kana?” Samtang namalandong niini nga pangutana, misugod ko sa pag-order og kinarton nga mga chocolate matag Disyembre ug ihatag kini sa ubang mga drayber sa trak ug sa mga tawo nga nagtrabaho diha sa nahimutangan sa lana.

Matag buntag sa dili pa maghakot og lana, mohangyo ko sa Langitnong Amahan nga tabangan ko nga mabuhat ang akong trabaho sa husto, epektibo, ug luwas nga paagi. Dayon mohangyo ko Niya nga tabangan ko sa pagpangita og mga tawo nga akong mahatagan og kaayohan sa Pasko. Samtang misunod ko sa mga pag-aghat, makaingon ko nga ang mga gipas-an sa mga tawo migaan tungod lamang kay adunay usa ka tawo nga nakig-istorya nila ug mihatag nila og chocolate.

Usa ka buntag gibati ko nga naaghat sa pagkuha og duha ka karton. Samtang mibiyahe ko ngadto sa nahimutangan sa lana nianang adlawa, ang Espiritu miaghat nako nga ihatag ang usa ka karton ngadto usa ka tawo didto. Human sa iyang pagpasalamat nako, misugod ko sa pagpaatras sa akong trak sa parkinganan sa luyo nako. Ang usa ka tawo nga anaa sa trak nga tighakot og tubig nga layo pa sa akong luyo misinggit nako kay miparking ko ngadto sa unsay iyang gikonsiderar nga iyang parkinganan.

Walay swerte, mibalos ko og singgit niya. Miparking ko sa dapit ug naghulat nga mapuno sa lana ang akong tangke. Sa dihang napuno na ang akong tangke ug midrayb ko pagawas sa nahimutangan sa atabay, nakit-an nako og balik ang tawo.

Usa ka kusganong pag-aghat gikan sa Espiritu Santo miabot nako: “Kana nga tawo nagkinahanglan og usa ka karton sa mga chocolate.”

Misupak ko, “Ah, dili kanang tawhana.”

Nasayod ko, hinuon, nga dili ko mohatag sa mga chocolate aron mas monindot ang pamati sa akong kaugalingon. Gibuhat nako kini tungod kay gusto ko nga mosunod sa mga pag-aghat gikan sa Ginoo ug mobuhat sa unsay gusto Niya nga akong buhaton alang sa uban—bisan unsa pa ka lisod sundon sa mga pag-aghat.

Miduol ko ngadto sa tawo, kinsa mitutok nako sa dihang nakita ko niya nga nagpadulong.

“Wala kita magkasinabtanay,” miingon ko. “Ako si Vaun Kearsley. Gusto ko nga motimbaya nimo og Malipayong Pasko.”

Gihatag nako niya ang karton sa mga chocolate ug milamano niya. Sa wala pa niya buhii ang akong kamot, mihilak siya.

“Vaun, anaa na ko sa nahimutangan sa lana sulod sa unom ka tuig,” miingon siya. “Ang kakulang sa pagkamabination dinhi makasakit sa dughan. Murag ang tanan dili maayo ang pagtagad sa usag usa. Ilang gibuhat ang ilang kaugalingong interes ug walay pagpakabana ni bisan kinsa dinhi.”

Dayon siya midugang: “Karon nakaingon ko nga kon walay usa ka tawo nga magmabination nako, sa akong kataposang paghakot sa adlaw, akong pun-on ang akong trak og daghan kutob sa mahimo ug ibangga kini sa koral.”

Gikuptan nako ang iyang bukton ug miingon, “Palihog ayaw kana buhata. Ayaw usiki ang imong kinabuhi.”

Gisultihan nako siya mahitungod sa Manluluwas nga si Jesukristo ug sa Iyang ebanghelyo. Gisultihan nako siya bahin sa gugma, kahayag, ug pagsabot nga Siya aduna alang sa tanan. Samtang nag-istoryahanay kami, akong nahibaloan nga siya adunay batan-on nga anak nga lalaki sa Idaho nga iyang gikamingawan. Mihangyo ko niya nga dili gub-on ang iyang kinabuhi o mopasakit sa kinabuhi niadtong iyang mga minahal tungod sa kasakit nga iyang gibati. Samtang naghangop kami, giingnan nako siya nga nanghinaot ko nga makita siya pag-usab ug nga iyang usbon ang iyang hunahuna.

Sulod sa sunod nga pipila ka semana, nakita ug mitimbaya ko niya kada adlaw. Atol sa usa ka pagparking niadtong Disyembre 23, miduol siya nako ug miingon, “Karon ang akong kataposang adlaw, Vaun. Mopauli na ko og balik sa akong pinuy-anan ug mas magpaduol sa akong anak nga lalaki.”

Bahin sa pagpatigbabaw sa Dios labaw sa tanan sa atong kinabuhi, si Presidente Russell M. Nelson miingon: “Tugotan ba ninyo ang Iyang mga pulong, Iyang mga sugo, ug Iyang mga pakigsaad nga moimpluwensya sa inyong buhaton sa matag adlaw? Tugotan ba ninyo ang Iyang tingog nga maoy prayoridad kay sa bisan unsa pang uban? Andam ba kamo nga himoon ang bisan unsa nga Iyang ipabuhat kaninyo nga mas importante kay sa bisan unsang ambisyon? Andam ba kamo ipatuhop ang inyong kabubut-on ngadto sa Iyang kabubut-on?”

Ang pagpanghatag og kinarton nga mga chocolate usa ka yano nga pagpakita sa hugot nga pagtuo, apan ang Ginoo mihimo niini nga mas labaw pa (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 64:33). Wala ko kahibalo kon unsa kaha ang mahitabo nianang adlawa kon mibiya ko ug mibaliwala sa Espiritu Santo. Ang nahibaloan lamang nako mao nga ako misunod sa pag-aghat, ug maayo kaayo ang sunod nga nahitabo.

Adunay gahom diha sa pagsunod sa mga sugo, pagpaminaw sa Espiritu, ug pagpakita og pagkamabination. Kinahanglang maningkamot kita sa paghinumdom nga ang matag tawo nga atong makita anak nga lalaki o anak nga babaye sa atong Amahan sa Langit. Kon kita nagdala sa kahayag ni Kristo ug mopakigbahin niini, ang Iyang mga anak makamatikod (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 84:45–46).