“Ang Labing Malipayon nga Panahon sa Akong Kinabuhi,” Liahona, Dis. 2025.
Mga Hulagway sa Pagtuo
Ang Labing Malipayon nga Panahon sa Akong Kinabuhi
Sa dihang nangutana ko sa Dios kon husto ba ang akong pagpili pinaagi sa pag-usab sa akong kinabuhi, mitubag Siya pinaagi sa pagpadala og full-time nga mga misyonaryo sa akong pultahan.
Mga litrato pinaagi ni Stefan Huysmans
Sulod sa 11 ka tuig, naadik ko sa methamphetamine. Hilabihan ka dili maayo ug kawalay kalipay sa akong kinabuhi. Ang mga tawo nga suod nako naningkamot apan wala magmalamposon nga mapalayo ko sa drugas.
Anaa ko sa ngitngit nga dapit, nanglimbasog sa grabe nga depresyon ug kabalaka, ug ang pagsuyop nagdala nako ngadto sa sakit nga psychosis. Tanan sa akong palibot hilabihan ka gubot. Gani misulay ko sa pagkutlo sa akong kinabuhi. Milagro nga nabuhi pa ko. Human niana, ang una nakong gihunahuna mao, “Dili pa gyod ko mamatay. Duna koy katuyoan.”
Ang akong pagkaadik nakaapekto sa tanan nakong relasyon, ilabi na sa akong relasyon ngadto sa akong 13 anyos nga anak nga lalaki, si Lincoln. Usa ka adlaw mihangyo siya nako kon pwede ba nako siya nga ipaenrol sa kickboxing. Miingon ko niya nga pwede, apan mitan-aw siya sa akong mga mata ug miingon, “Pa, dili ko motuo nimo.”
“Nganong dili man?” Nangutana ko.
“Kanunay nimo kining gihimo,” mitubag si Lincoln. “Palaomon ko nimo ug dili gayod tumanon.”
Hilabihan ang akong kaguol. Lain kaayo ang akong gibati. Dili na gamayng bata ang akong gikaistorya. Nakig-istorya ko sa 13 anyos nga batan-ong lalaki nga nasayod sa unsay mga panghitabo. Nanumpa ko nga mag-usab. Misaad ko sa akong kaugalingon nga dili na gayod mosuyop pag-usab. Matag gabii, moingon ko sa akong kaugalingon, “mohimo ko og mas maayo nga mga pagpili.”
Duha ka semana ang milabay sa akong pagpaningkamot sa pagpalambo sa akong relasyon ngadto ni Lincoln. Imbes mopalit og drugas, gipaenrol nako siya sa gym sa kickboxing. Nalipay ko sa kalamboan nga akong nahimo.
Usa ka adlaw samtang nag-ulan, si Lincoln gusto nga maghimo og brownies. Gipundok niya ang mga ingredient ug gisagol ang batter. Samtang nagtan-aw ko niya, ang akong kasingkasing labihan ka mapasigarbohon. Ang akong kasingkasing napuno sa pasalamat nga ang among relasyon milambo ug mitubo ang pagsalig sulod lamang sa duha ka semana.
Nianang higayona, hilom ko nga nag-ampo: “Dios, naghimo ba ko sa husto? Mao ba kini ang angay nakong buhaton?”
Usa ka Tuktok sa Pultahan
Wala madugay samtang nangutana ko sa Dios niana nga pangutana, nakadungog ko og tuktok sa pultahan. Mitan-aw ko sa bintana ug nakakita og mga misyonaryo nga nagbarog nga nag-ulan. Nakaila ko nila isip mga tawo nga nagsuroy-suroy nga nagsangyaw bahin sa Dios, mao nga gipasulod nako sila. Nianang higayona akong nasayran nga ang Dios nag-uban nako. Nasayod ko nga Siya nagbantay nako.
Ang mga misyonaryo misulti nako mahitungod sa Basahon ni Mormon ug midapit nako ngadto sa simbahan. Miadto ko, nagsimba matag semana human niana. Apan dili ko segurado kon asa ko magsugod sa pagbasa sa Basahon ni Mormon. Magsugod ba ko sa atubangan, sa luyo, o magbasa og pipila ka bisan unsa nga mga pahina sa tunga-tunga? Sa dihang gipangutana nako ang mga misyonaryo unsay kinahanglan nakong buhaton, sila midapit nako sa pagbasa sa “Ang Pagpamatuod ni Propeta Joseph Smith” duol sa atubangan sa basahon ug iampo kini.
Usa ka gabii samtang naghigda ko sa higdaanan sa ngitngit nga lawak, gikuha nako ang akong Basahon ni Mormon ug nag-ampo. Nangutana ko sa Langitnong Amahan kon ang akong gitun-an tinuod ba ug kon motabang ba Siya nako nga masayod nga kini tinuod.
Misugod ko sa pagbasa sa pagpamatuod ni Joseph Smith ug gipakli ang pahina. Ang mga pahina nag-anam og ka hayag. Sa kalit lang mihayag kini og maayo nga kinahanglan nakong ipiyong ang akong mga mata. Ubos sa tabon-tabon sa akong mga mata, nakita nako ang estatuwa sa Christus—usa ka hulagway ni Jesukristo nga nagtuyhad sa Iyang mga bukton.
Dihadiha dayon, ako nasayod nga ang Basahon ni Mormon tinuod. Dili kini ikalimod. Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw tinuod usab.
Midesisyon ko nga dili na gayod ako motalikod sa Langitnong Amahan ug ni Jesukristo pag-usab. Pipila ka bulan ang milabay, nabunyagan ko. Ang akong mga higala, pamilya, ug ward nagkahiusa aron sa pagsuporta nako. Kini mao ang labing malipayon nga panahon sa akong kinabuhi. Ang akong kasingkasing puno sa kalipay.
“Ang Langitnong Amahan mitabang nako sa pag-ugmad og mas maayo, mas kasaligan nga mga relasyon ngadto sa uban—ilabi na sa akong anak nga lalaki, si Lincoln,” miingon si Cassidy.
Sa dihang akong gitinguha ang tabang sa Langitnong Amahan, Iyang gikuha ang tanan nakong kasakit—ang depresyon, kabalaka, ug kangitngit—ug mihatag nako og kalig-on sa pagbuntog sa akong pagkaadik. Siya mitabang nako sa pag-ugmad og mas maayo, mas kasaligan nga mga relasyon ngadto sa uban—ilabi na sa akong anak nga lalaki.
Kon inyong “isul-ob ang taming sa pagkamatarong,” inyong “[ma]wakli ang mga kadena nga naggapos kaninyo … ug [maka]bangon gikan sa abog” (2 Nephi 1:23). Kon kamo magtinguha og kausaban sa inyong kinabuhi, ang Dios motabang ninyo. Kon kamo mangayo og tabang Kaniya sa paghimo og matarong nga mga pagpili, Siya mopanalangin ninyo. Ang gugma sa Langitnong Amahan nakahatag nako og kalig-on sa pagbuntog sa akong pagkaadik, sa paghinulsol, ug sa pagkahimong usa ka bag-ong tawo (tan-awa sa 2 Mga Taga-Corinto 5:17).