عشقِ عیسی مسیح که کفّاره‌اش را پیش می‌آورد

اگر گناهان سنگینی مرتکب شده‌اید و در حال توبه هستید یا خواهان توبه کامل هستید و می‌خواهید شادیِ غیرقابلِ وصفِ آمرزش را تجربه کنید، لطفاً بدانید که این معجزه در انتظار شماست. منجی پیوسته فرا می‌خواند، «بیایید نزد من»

تقویت ایمان‌تان به منجی‌مان، عیسی مسیح، اشتیاق روان شما را به شناخت او، ایمان آوردن به او، و سپردن دل به او زنده خواهد کرد. انوش درباره بخشش خود پرسید، «سَروَرا، چگونه این انجام شده است؟» سَروَر پاسخ داد، «به سبب ایمان تو به مسیح، کسی که هرگز صدای او را نشنیده و نه او را دیده‌ای.»

و مورونی افزود: «اگر شما همۀ پلیدی ها را از خودتان دور کنید، و با همۀ توان، ذهن و نیرویتان، خدا را دوست داشته باشید، آنگاه فیض او برای شما کافی خواهد بود.»

روی گرداندن از گناه، روی آوردن به خدا، و تقویتِ ایمانِ خود به عیسی مسیح، آغازی زیباست. با فروتنی خواست خود را تسلیم خواست خدا کردن شامل اعتراف به گناهانِ سنگین نزد اسقف یا رئیس شعبه است، اما بخششِ کامل شما از سوی منجی می‌آید. بخشش، هدیه‌ای یزدانی است که از طریق فیض عیسی مسیح عطا می‌شود.

میل واقعی برای بازگشت به سوی خدا با عزمی راسخ برای کاملاً صادق بودن با پدر آسمانی‌تان، با خودتان، با کسانی که آسیب دیده‌اند، و با رهبر کشیشی‌تان همراه است. پدر آسمانی شما در عزم راسخ‌تان برای آمدن نزدِ او با دلی شکسته و روحی پشیمان، شادمان می‌شود. داشتن روحی پشیمان و توبه‌کار خود را با فروتنی در دستان خدا قرار دادن است؛ و داشتن دلی شکسته آنچه پولسِ رسول آن را «اندوه یزدانی[خداترسانه]» توصیف کرد را به همراه می‌آورد، اشتیاق عمیق روان برای بازگشت به سوی او، به هر بهایی که باشد.

اشتیاق‌تان، شما را به سوی ترمیم آنچه شکسته‌اید سوق می‌دهد. با اینکه درمی‌یابید برخی چیزها در توان شما برای جبران نیست، با اشتیاق دعا می‌کنید که سَروَر، از طریق فیض خود، به التیام کسانی کمک کند که در نتیجهٔ اعمال شما آسیب دیده‌اند.

تأثیرات گناهان سنگین بر دیگران، اغلب برای غلبه به‌طور دردناکی دشوار هستند. آیا شما از سرمشق پسران موصایا پیروی می‌کند، که «با شور و شوق در بازسازی همۀ آسیب‌هایی که وارد کرده بودند می‌کوشیدند»؟ با کسانی که مورد احترام‌تان هستند دربارهٔ چیزهایی که شاید تشخیص نمی‌دهید و نمی‌بینید گفتگو کنید.

همانطور که داشتم این سخنرانی را آماده می‌کردم، ایمیلی غیر منتظره از کسی دریافت کردم که در فرایند توبه و خواهان بازگشت به کلیسا است. همسر سابق او هنوز از دست رفتن «ازدواج ابدی‌[شان]، [مشکلات با فرزندان]، از دست دادن امنیت مالی، … عدم توانایی کافی در تأمین هزینه‌ها، [و] احساس شدید و خفه‌کنندهٔ خیانت» رنج می‌برد.»

او با من در میان گذاشت که چگونه رهبر کشیششی‌اش «الهام گرفته بود تا [از او] بخواهد با دعا و نیایش، در نظر بگیرد که چه [کار بیشتری می‌تواند برای همسر سابق و فرزندانش انجام دهد].» با اجازه، بخشی از ایمیل او را به اشتراک می‌گذارم:

«[ابتدا] فکر می‌کردم مبلغی [پول] که طبق حکم طلاق از آن صرفنظر کرده بودم، به اندازهٔ کافی سخاوتمندانه بوده است، اما رئیس شعبه‌ام، مرا تشویق کرد تا درباره آن روزه بگیرم و دعا کنم. …

«در ابتدا با ایده جبران بیشتر دچار تردید و دشواری بودم. از آنجایی که گناهانم مالی نبودند، از خود پرسیدم، یک «غرامتِ سخاوتمندانه» واقعاً به چه معنا بود … [اما] خیلی زود متوجه شدم که موضوع فقط پول نبود.

«رهبران کشیشی‌ام با [همسر سابقم] و فرزندانم ملاقات کردند و متوجه شدند که آن‌ها هنوز درگیر هستند و شفا نیافته‌اند. …

«هدف جدید من این بود که با ایمان به پیش روم. … من صرفاً تمایل خود را برای کمک کردن بدون هیچ توقعی در مقابل ابراز کردم. … تصمیم گرفتم به [همسر سابقم مبلغ مشخصی] به ازای هر حقوقی که می‌گرفتم ارسال کنم، که بخش قابل توجهی از حقوق خالص من بود. لحظاتی پیش از پرداخت اولین مبلغ، سَروَر [در ذهنم به من الهام کرد که باید] [دو برابر آن مبلغ] را پرداخت کنم.

«آموخته‌ام که جبران کردن تنها مربوط به پول نیست. این مربوط به فروتنانه وقف کردن زندگی‌ام به سَروَر است. … این پول برای کمک به جبران آن چیزی است که به‌خاطر تصمیمات نادرستم از خانواده‌ام گرفته‌ام. این مربوط به عمل کردن و پایبندی به وعده‌ها است بدون انتظار هیچ چیزی در ازای آن و کمک کردن به همسر سابقم که نگران پرداخت قبوض نباشد تا بتواند در جستجوی روح‌القدس باشد

تلاش‌های شما برای بازگرداندن آنچه شکسته‌اید شاید هیچ ارتباطی با پول نداشته باشند، اما هنگامی که با فروتنی با سَروَر مشورت می‌کنید، شاید دریابید که کارهای بیشتری می‌توانید انجام دهید.

وقتی به دنبال بخشش سَروَر هستید، در حالی که منتظرِ تأیید کامل او می‌مانید، صبور باشید. این نوشتهٔ مقدس را در نظر بگیرید:

«آنها … حتّی تا اعماق فروتنی … خودشان را فروتن کردند؛ و … توانمندانه به درگاه خدا زاری کردند؛ آری، آنها حتّی تمام روز. … «[اما] سَروَر به سبب نابکاری‌های آنها به شنیدن زاری‌های آنها کُند بود.»

«با این وجود سَروَر زاری‌های آنها را شنید، و شروع … به آسان کردن بارهایشان نمود؛ … و … آنها شروع نمودند تا اندازه‌ای در سرزمین کامروا شوند.»

صبور باشید زیرا سَروَر برکت و تأیید خود را بتدریج به شما عطا می‌کند.

در زمان سَروَر، صدای او را احساس خواهید کرد که به شما می‌گوید، «دیگر نگذار این چیزها تو را آزار دهند.» روزی، هنگامی که به بازگشت به سوی منجی ادامه می‌دهید، پدر آسمانی‌تان «احساس گناه را، از راه شایستگی‌های پسرش از [دل‌ شما]» برخواهد داشت.

برای شما که به‌ناحق از گناهان سنگین دیگری آسیب دیده‌اید، مشتاقم محبت و شفقت منجی، آرامش و تسلی او را با شما به اشتراک بگذارم.

غم‌هایی که تجربه کرده‌اید، دل‌شکستگی‌ها، فقدان‌ها، احساس خفه‌کنندهٔ خیانت، و زیر و رو شدن زندگی‌‌‌‌تان از آنچه تصورش را می‌کردید — به شما اطمینان کامل می‌دهم، که منجی شما را می‌شناسد و دوستتان دارد. به او روی ‌آورید. او آرامش و قوت شما است؛ او فرشتگانش را خواهد فرستاد تا از شما حمایت کرده و شما را سرافراز کنند. چه زمانی درد و ناراحتی شما از بین خواهد رفت، اندوه شما فروکش خواهد کرد و خاطرات ناخواسته‌تان فراموش خواهند شد؟ نمی‌دانم. اما این را می‌دانم: او قدرت دارد که از خاکستر رنج‌هایتان، زیبایی پدید آورد.

برادران و خواهران عزیز ما در گرَند بلانک، میشیگان، با ایمان استوارشان به عیسی مسیح، با شجاعت و ایثارشان، از محبت و فیض بی‌نظیر منجی بهره‌مند شده‌اند و در هفته‌ها و ماه‌های پیش رو نیز به‌وفور از آن بهره‌مند خواهند شد.

همان‌طور که به نهادن اعتماد خود بر او ادامه می‌دهید، ابرهای تاریکی و گریه‌های اندوهناکِ شبانه‌تان، به اشک‌های شادی جاری و آرامش در روشنایی صبح تبدیل خواهند شد. «غم و اندوه ما به شادی تبدیل خواهد شد. … و شادی‌تان را هیچ [کس] از شما نمی‌گیرد.» آن لحظه فرا خواهد رسید. من گواهی می‌دهم که خواهد آمد.

عشقِ عیسی مسیح که کفاره‌اش را پیش می‌آورد، در مشکل‌ترین شرایط یافت می‌شود، اما ما دائماً به فیضِ منجی‌مان که کفاره‌اش را پیش می‌آورد، نیاز داریم. رئیس دَلین اِچ. اُکس تعلیم داده است: «به‌سبب تجربهٔ او در زندگی فانی که کفاره‌اش را پیش می‌آورد، منجی ما قادر است همهٔ مردان و زنان را در هر جای دنیا تسلی دهد، شفا بخشد و تقویت کند؛ اما باور دارم که این کار را تنها برای کسانی انجام می‌دهد که او را می‌جویند و از او طلب یاری می‌کنند. یعقوب رسول تعلیم داد، «در برابر دیدگان سَروَر فروتن شوید، و او شما را سرافراز خواهد ساخت» (یعقوب ۴: ۱۰). ما شایستهٔ آن برکت می‌شویم وقتی به او اعتماد می‌کنیم و برای کمکِ او دعا می‌کنیم.»

من از دوست عزیزم و عضو بازنشستهٔ اولیای کل هفتادان، ارشد رابرت ئی. ولز، که اکنون ۹۷ سال دارد، اجازه گرفتم تا تجربه‌اش از بیش از ۶۰ سال پیش را به اشتراک بگذارم:

در سال ۱۹۶۰، زمانی که در پاراگوئه زندگی می‌کرد و به‌عنوان یک بانکدار بین‌المللی مشغول به کار بود، رابرت ولز، در آن زمان ۳۲ ساله، و همسرش، مریل، هر یک خلبان هواپیمایی جداگانه بودند و از اروگوئه به پاراگوئه پرواز می‌کردند تا به خانه بازگردند. رابرت و مریل هنگام مواجهه با ابرهای متراکم، ارتباط دیداری و رادیویی خود را با یکدیگر از دست دادند. رابرت به‌سرعت فرود آمد و دریافت که هواپیمای همسرش سقوط کرده است. نه همسرش و نه دو دوستی که با او پرواز می‌کردند، زنده نماندند. فرزندانش که در خانه در آسونسیون بودند، هفت، پنج و دو ساله بودند.

ارشد ولز از اندوه خود گفت:

«کلمات همیشه در بیان دردی که در درونم انباشته شده، احساساتم را بلعیده و حواس پنج‌گانهٔ مرا را بی‌حس می‌کند، ناکافی خواهند بود. اشک‌های عمیق اندوه به سادگی باز نخواهند ایستاد. و بدتر از همه، وقتی ذهنم در تلاش بود تا با واقعیت ویران‌کنندهٔ درگذشت همسرم کنار بیاید، متوجه شدم شدیداً احساس گناه می‌کنم چرا که احساس می‌کردم مسئول سقوط هواپیما من بوده‌ام.»

رابرت خود را سرزنش می‌کرد که هواپیما را به‌طور کامل‌تر بازرسی نکرده و آموزش بهتر پرواز با ابزار را به همسرش نداده بود. او احساس می‌کرد که تقصیر او در کوتاهی و سهل‌انگاری بوده است.

رابِرت گفت:

«افکارم در تاریکی و گیجی غرق شد. … من فقط وجود داشتم — [به خاطر بچه‌ها،] نه بیشتر.

من … تمایل به ادامه دادن را از دست داده بودم.»

با گذشت زمان، رابرت با تجربه‌ای عمیقاً روحانی برکت یافت. او بازگو کرد:

«یک شب، حدود یک سال بعد، در حالی که زانو زده بودم و دعا می‌کردم، معجزه‌ای رخ داد. در حالی که به سوی پدر آسمانی‌ام دعا و التماس می‌کردم، احساس کردم که گویا منجی در کنارم آمد و صدایی قابل شنیدن این سخنان را به روح و گوش‌هایم رساند: «رابرت، ایثار کفارهٔ من، بهای گناهان و اشتباهات تو را پرداخته است. همسرت تو را می‌بخشد. دوستانت تو را می‌بخشند. من بارت را از دوشت برمی‌دارم. …»

«از آن لحظه، بار احساس گناه [و پریشانی] به‌طرزی شگفت‌انگیز از دوشم برداشته شد. نجات یافته بودم! فوراً قدرت فراگیر کفارهٔ منجی را درک کردم و … فهمیدم که آن مستقیماً شامل حال من می‌شود. … من … نور و شادی را تجربه کردم که تا آن لحظه هرگز تجربه نکرده بودم. … به من هدیه‌ای داده شده بود که برایش کاری نکرده بودم — هدیهٔ فیضِ سَروَر. … من لیاقت آن را نداشتم — هیچ کاری نکرده بودم که شایستگی‌اش را داشته باشم، اما با وجود همهٔ این‌ها، او آن را به من عطا کرد.

برادران و خواهران، باشد که هر یک از ما «با فیض خدا، از راهِ ریخته شدن خون مسیح، قدیس شده، … بی لکّه و مقدس [شویم].»

من گواهی می‌دهم از محبت، رحمت و فیضِ منجی و ضامن‌مان. او ذی‌حیات است! ما از آنِ او هستیم؛ ما فرزندانِ پیمان هستیم. همان‌طور که به او ایمان می‌آوریم، از او پیروی می‌کنیم، و به او اعتماد داریم، او ما را از اندوه‌ها و گناهانمان رهایی خواهد داد. سپس، فراتر از این زندگی فانی، در خانهٔ پدرمان، ما با او برای همیشه و تا ابد به نام عیسی مسیح، آمین.