همایش عمومی
با خدا مصالحه كنید
همایش عمومی اُکتبر ۲۰۲۵


10:22

با خدا مصالحه كنید

آشتی و مصالحه با خدا، از طریق کفّارهٔ عیسی مسیح، منجر به ایمان استوار می‌شود.

هنگامی که نوشته‌های مقدّس را مطالعه می‌کنم، با کلماتی برخورد می‌کنم که واقعاً توجه مرا جلب می‌کنند و این بیشتر به این دلیل است که این کلمات به خاطر تجربیاتی که در طول زندگی‌ خود داشته‌ام، برای من معنای ویژه‌ای دارند. من تمام دوران کار حرفه‌ای خود را در زمینهٔ حسابرسی قضایی گذراندم. با این سابقه، هنگام خواندن نوشته‌های مقدس، کلمهٔ مصالحه یا تطبیق توجه مرا جلب کرده است. وظیفه من مطابقت دادن ارقام اعلام‌شده با اسناد مالی با استفاده از تکنیک‌های حسابداری، حسابرسی و بازرسی بود. به عبارت دیگر، هدف من هماهنگ کردن گزارش‌های مالی با اسناد مالیِ اصلی، برای تضمین دقت و اعتبار بود. من تلاش‌های مداومی برای برطرف کردن ناهماهنگی‌ها انجام می‌دادم، و معمولا زمان زیادی برای رفع کوچک‌ترین ناهماهنگی‌ها اختصاص می‌یافت.

پولسِ رسول از قرنتیان خواست که با خدا «مصالحه [کنند].» مصالحه یا آشتی با خدا یعنی بازگشت به هماهنگی با خدا یا بازسازی رابطهٔ خود با خدا که به دلیل گناهان یا اعمال ما تضعیف شده یا قطع شده است. به بیان ساده، مصالحه با خدا یعنی همسو کردن اراده و اعمال خود با ارادهٔ خدا، یا همان‌طور که رئیس راسل ام. نلسون، تعلیم داد، اینکه به خدا اجازه دهیم تا در زندگی ما غالب شود.

همانگونه که در نوشته‌های مقدّس آموزش داده شده است، ما آزاد هستیم تا «در برگزیدن راه مرگ ابدی یا راه زندگی جاویدان» برای خود عمل کنیم. اما اگر مواظب نباشیم، این آزادی عمل ممکن است منجر به از دست دادن همسویی با ارادهٔ خدا شود.

پیامبر یعقوب تعلیم داد که وقتی خودمان را در ناهماهنگی یا ناسازگاری با خدا می‌یابیم، تنها راهی که می‌توانیم آشتی حاصل کنیم این است که «از طریق کفّاره مسیح با [خدا] آشتی کنیم.» باید درک کنیم که آشتی وابسته به رحمت است، و این به آن معناست که عمل پر از لطف عیسی مسیح یعنی کفّارهٔ او، آشتی را امکان‌پذیر می‌سازد.

وقتی که در مورد زندگی خود می‌اندیشید، به زمانی فکر کنید که به دلیل دور شدن از پدر آسمانی، احساس فاصله از او می‌کردید. شاید در دعاهای خود به درگاه او سست عمل کردید یا در رعایت فرمان‌های او کم‌کاری کردید. همان‌طور که انتخاب می‌کنیم از خدا فاصله بگیریم، باید انتخاب کنیم که تلاش برای آشتی را آغاز کنیم. سروَر بر مسئولیت ما تأکید کرد، وقتی گفت: «به من نزدیک شوید و من به شما نزدیک خواهم شد؛ با کوشایی مرا دریابید و شما مرا پیدا خواهید کرد؛ جویا شوید، و شما دریافت خواهید کرد؛ در بزنید، و آن بر شما باز خواهد شد.»

منجی چگونه به ما کمک می‌کند تا این رابطه مهم را بازسازی کرده و آشتی کنیم؟ برای من اینگونه است که وقتی از نصایح تعلیم داده شده توسط رئیس نلسون پیروی می‌کنم و هر روز توبه می‌کنم، پیشرفت بزرگی در مسیر آشتی با خدا حاصل می‌کنم. به این دلیل که آشتی به معنای احیای رابطه‌ای گسسته شده، به‌ویژه میان خدا و انسان است که با برداشتن مانع گناه این آشتی ممکن می‌شود.

یکی از آشتی‌های بزرگی که در نوشته‌های مقدس درباره آن می‌خوانیم، آشتی انوش است. چیزی در زندگی او با خدا هماهنگ نبود. او الگویی از تکیه بر کفّاره عیسی مسیح برای آشتی با خدا بود. او میل خود برای توبه، فروتنی، تمرکز و ارادهٔ خود را توضیح داد. آشتی او با خدا زمانی تأیید شد که صدایی به گفت:«انوش، گناهان تو بخشیده شده‌اند و تو برکت می‌یابی.» انوش تأثیری که توبه و آشتی بر او گذاشته بود را زمانی تشخیص داد که گفت: «و من، انوش، می‌دانستم که خدا نمی‌تواند دروغ بگوید؛ از این رو، جُرم من پاک شد.»

آشتی نه تنها رهایی از احساس گناه را به ارمغان می‌آورد، بلکه باعث صلح درونی با خود و با دیگران نیز می‌شود. روابط را شفا می‌دهد، دل‌ها را نرم می‌کند، و پیروی ما از مسیح را تقویت می‌کند و اعتماد در حضور خدا به ارمغان می‌آورد. آنچه امید و اعتماد بزرگی به من می‌دهد، ثمره دیگری از آشتی است که انوش توصیف کرد وقتی گفت: «و پس از اینکه من، انوش، این سخنان را شنیدم، ایمانم به سَروَر شروع به استوار شدن نمود.»

وقتی پسر‌بچه‌ بودم، پدربزرگ مادری‌ام یک باغ بزرگ گیلاس داشت. در تابستان در طول فصل برداشت گیلاس، من بیشتر فرصت کار در باغ را داشتم. به عنوان پسر بچه‌ای کم سن و سال، متوجه شدم که میزان مشارکت من این است که یک سطل به دستم بدهند و من را بالای درخت بفرستادند تا گیلاس بچینم.

زمانی که پدربزرگم دستگاهی به نام تکانندهٔ گیلاس خرید، برداشت گیلاس به طور قابل توجهی تغییر کرد. این دستگاه تنه درخت را می‌گرفت و آن را تکان می‌داد و باعث می‌شد گیلاس‌ها از درخت روی تورهایی بیفتند که برای جمع‌آوری گیلاس‌ها استفاده می‌شد. من متوجه شدم که وقتی تکاننده شروع به تکان دادن درخت می‌کرد، تقریباً تمام گیلاس‌ها ظرف چند ثانیه از درخت می‌افتادند. همچنین متوجه شدم که فرقی نمی‌کرد درخت ۱۰ ثانیه یا یک دقیقه کامل تکان داده شود، برخی گیلاس‌ها در هر صورت نمی‌افتادند. آن‌ها واقعاً استوار بودند.

تکاندن گیلاس از درخت به دلیل آزادسازی اِتیلِن امکان‌پذیر است. این هورمون باعث ضعیف شدن لایه سلول‌های بین ساقه گیلاس و درخت می‌شود. بنابراین، ساقهٔ گیلاس رسیده، به دلیل اتصال ضعیف‌شده راحت‌تر از درخت جدا می‌شود.

در نوشته‌های مقدس می‌آموزیم که شاخهٔ یَسّی استعاره‌ای برای مسیح موعود، عیسی مسیح است، که پیشگویی شده بود از نسل یَسّی، پدر پادشاه داوود خواهد آمد. درست همان‌طور که اتیلن اتصال ساقه گیلاس رسیده را ضعیف می‌کند، نافرمانی، شک‌ها و ترس‌ها می‌توانند اتصال ما را به شاخه یَسّی، یا عیسی مسیح، ضعیف کنند و اجازه دهند به راحتی تکان بخوریم و از او جدا شویم. هر قدر هم که باایمان باشیم، باید از ضعیف شدن اتصالمان به عیسی مسیح محافظت کنیم.

در کتاب اصول و پیمان‌ها، حتی به افراد باایمان نیز هشداری داده شده است: «ولی امکانی هست که آدمی از فیض فرو افتد و از زندگی با خدا جدا شود.» سروَر ادامه می‌دهد، «آری، … و حتّی بگذارید کسانی که تقدیس شده اند نیز توجّه کنند.» برای جلوگیری از فروافتادن، سروَر چنین توصیه می‌کند، «بنابراین بگذارید کلیساییان توجّه کنند و همیشه نیایش کنند، مبادا آنها به وسوسه بیفتند؛»

در نوشته‌های مقدس، وضعیتی که فرد به راحتی تکان‌ داده می‌شود، به رسیده یا آماده برای نابودی تشبیه شده است، وضعیتی که اعمال او به‌زودی پیامدهای اجتناب‌ ناپذیری در پی خواهد داشت. این عبارت همچنین می‌تواند به طور گسترده‌تر، برای نشان دادن حالت پوسیدگی، فساد، یا زوالی استفاده شود که چیزی را مستعد فروپاشی یا ویرانی می‌کند.

این رسیده بودن، نشان‌دهندهٔ چیست؟ آیا به این معناست که می‌توانیم به نقطه‌ای برسیم که قادر به تغییر نیستیم؟ خیر، من فکر می‌کنم به این معناست که می‌توانیم به نقطه‌ای در زمان برسیم که تمایلی به تغییر نداشته باشیم. پادزهر رسیده شدن یا آمادگی برای نابودی، انجام کارهایی است که اتصال ما به عیسی مسیح را تقویت کند. همان‌طور که اشاره شد، توبه، انوش را به نقطهٔ ایمان استوار رساند. در توبه قدرت وجود دارد، توبه‌ای که منظم، فوری و مداوم باشد. همانطور که رئیس راسل ام. نلسون آموزش داد: «هیچ چیز رهایی‌بخش‌تر، ارزشمندتر، یا حیاتی‌تر از تمرکز منظم و روزانه بر توبه نیست.»

علاوه بر موعظهٔ توبه، پیامبر یعقوب تعلیم داد که آگاه بودن از دست خدا در زندگی خود، جستجو و دریافت وحی و گوش دادن به خدا وقتی صحبت می‌کند، همهٔ اینها به ما کمک می‌کنند تا لرزانده نشویم. یعقوب همچین تعلیم داد، «از این رو، ما نوشته‌های پیامبران را بررسی می‌کنیم و مکاشفه‌های بسیار و روح نبوّت داریم؛ و با داشتن همۀ این گواهان امید می‌یابیم و ایمان ما استوار می‌شود.» گوش سپردن و عمل کردن به سخنان و دعوت‌های پیامبران و رسولان، می‌تواند ما را سرشار از امید، اطمینان و قدرت سازد، و در نتیجه ایمان ما را استوارتر کند.

من آموخته‌ام که میل به آشتی با خدا باید با میل به توبه همراه باشد. توبه و تجربه کردن برکات کفّارهٔ عیسی مسیح، منجر به ایمانی استوار می‌شود. ایمان استوار منجر به میل همیشگی برای مصالحه و آشتی با خدا می‌شود. این الگویی در چرخش یا تکرار شونده است.

برادران و خواهران، از شما دعوت می‌کنم که از طریق کفّارهٔ عیسی مسیح با خدا آشتی کنید. گواهی می‌دهم که بستن پیمان‌ها و وفاداری به آن‌ها، اتصال ما به منجی را تقویت می‌کند و در نتیجه از رسیده و آماده شدن ما برای نابودی جلوگیری می‌کند. گواهی می‌دهم که این آشتی و مصالحه با خدا، از طریق کفّارهٔ عیسی مسیح، منجر به ایمان استوار می‌شود.

می‌دانم که پدر آسمانی شما و مرا دوست دارد، و او پسر محبوب خود، عیسی مسیح را فرستاد تا منجی و ضامن و آشتی‌دهندهٔ بزرگ ما باشد. من از عیسی مسیح، گواهی می‌دهم و این کار را به نام عیسی مسیح انجام می‌دهم، آمین.