عیسی مسیح و آغاز تازهٔ شما

عیسی «همه‌جا می‌رفت و کارهای نیک انجام می‌داد.» ما آن گزارش ساده را در کتاب اعمال رسولان می‌خوانیم. این واقعاً کوچک‌نمایی بزرگی‌ست! عیسی مطمئناً همه‌جا می‌رفت و کارهای نیک انجام می‌داد! او جوهره و سرچشمهٔ نیکی است! او تمام زندگی فانی خود را وقف انجام کار نیک کرد. او «مهربان و بخشنده، بردبار و دیر خشم و سرشار از نیکی بی‌نهایت و محبت پایدار است.»

هر تلاشی برای توصیف یا خلاصه‌کردن نیکویی و رحمت او، کم‌گویی خواهد بود! براستی، همانطور که یوحنای رسول سعی کرد بیان کند، اگر ما می‌خواستیم هر تجلی خوبی منجی را ثبت کنیم، «حتی تمام دنیا هم گنجایش كتابهایی را كه نوشته می‌شد، نمی‌داشت.»

نمونه‌های خاصی که ما در نوشته‌های مقدّس از عیسی داریم که در مورد «انجام کار نیک» حیرت و شگفتی عمیقی ایجاد می‌کند، مخصوصا وقتی واقعا در نظر می‌گیریم که حضور در آنجا، شاهد معجزات او بودن، دریافت آموزه‌های او، و تجربه شفای او چگونه می‌توانست باشد. او با مطرودین جامعه گفتگو می‌کرد، بیماران و ناپاکان را لمس می‌کرد، به خستگان آرامش می‌بخشید، حقیقت رهایی‌بخش را تعلیم می‌داد و گناهکاران را به توبه فرا می‌خواند. به هر جذامی، نابینا و زن زناکار؛ به هر لنگ، کر و لال؛ به هر مادر اندوهگین، پدر درمانده و بیوهٔ سوگوار؛ به هر محکوم، شرمسار و رنج‌کشیده؛ به مردگان جسم و مردگان روح، آنچه او انجام داد، پیشکش یک شروع نوین بود. بله، یک بیان فروتنانهٔ تکان‌دهندهٔ دیگر!

هر آنچه که او گفت و انجام داد، آغازی نوین برای هر یک از کسانی بود که او شفا داد، برکت داد، آموزش داد، و از گناه رهایی بخشید. او از آنها کناره‌گیری نکرد، و مطمئناً از شما هم کناره‌گیری نخواهد کرد. تصور کنید که در این لحظه یکی از این کلمات حیات‌بخش را از او می‌شنوید:

«ای فرزند، گناهان تو آمرزیده شد.»

«ای دختر، به تو می‌گویم برخیز.»

«پاک شو.»

«من هم تو را محكوم نمی‌کنم، برو و دیگر گناه نكن.»

«دخترم، در کمال آسودگی باش: ایمانت تو را شفا داده؛ به سلامت برو.»

سخنان منجی به این افراد کوتاه بود، اما با آنها افق‌های وسیع و جدیدی از بخشندگی، شفا، احیا، آرامش و زندگی جاویدان را ترسیم کرد. و خبر باشکوه این است، که او همان آغازِ تازه را به من و تو هدیه می‌دهد. همه ما می‌توانیم از طریقِ و به خاطرِ عیسی مسیح، آغازی تازه داشته باشیم. حتی شما. آغازهای تازه، در قلب برنامهٔ پدر برای فرزندانش قرار دارد. این کلیسای آغازهای تازه است! این کلیسای شروع‌های نو است!

با تعمید با آب و روح‌[القدّس]، ما «دوباره زنده می‌شویم» و می‌توانیم «در زندگی تازه‌ای به سر بریم.» این شروع نو چقدر به کسی که زیر بار گناه دست و پا زده یا از پیامدهای زندگی آشفته و روابط نابسامان رنج برده است، امید می‌بخشد؟ عیسی نیازی به بخشش گناه خودش یا آغازی تازه در زندگی نداشت، با این حال او تعمید یافت، و به ما راه آغازی تازه را که برای هر یک از ما رقم زده است را به روشنی نشان داد.

و آغاز تازهٔ ما فقط یک بار رخ نمی‌دهد. ما معمولاً فکر می‌کنیم که ​​تعمید ما، تنها شانس ما برای شروعی نو است. اینطور نیست. ما فقط یک شانس نداریم. این آغازهای تازه می‌توانند هر روز اتفاق بیفتند! و مطمئناً هر هفته، همانطور که تکه‌ای کوچک از نان می‌خوریم و جُرعه‌ای کوچک از آب می‌نوشیم، به یاد هدیهٔ منجی بی‌نقص‌مان می‌افتیم، او که جان خود را داد تا هر تعداد که نیاز داشته باشیم آغاز تازه برای ما فراهم کند! عیسی به هر تعداد که نیاز داشته باشیم، آغازهای تازه به ما می‌دهد.

با تعهد و شادی در یک زندگی جدید در مسیح، می‌توانیم به یک «موجودی تازه» تبدیل شویم، جایی که چیزهای کهنه از بین می‌روند و همه چیز تازه می‌شود. چنین سپیده‌دم تازه‌ای چه آسودگی و آرامشی به روانی می‌بخشد که همچنان می‌کوشد، و با وجود شکست‌های سهمگین زندگی در دنیای سقوط‌کرده، باز هم ایمان به قدرتِ ضامن‌مان برای شفا و بازآوردن را برمی‌گزیند؟ منجی هرگز از تعهد خود برای تحقق اراده پدر و تکمیل مأموریت الهیِ کفّاره‌اش دست نکشید، حتی در میان دردی که او را به لرزه انداخت، از هر منفذش خون جاری ساخت، جسم و روحش را به رنج کشاند و دعا کند که کاش آن جام تلخ از او گرفته شود. بار دیگر، او به ما نشان می‌داد که پایداری با ایمان در کنار خدا چگونه است.

با هر پیمانی که می‌بندیم و هر تلاشی که برای نگه داشتن آن انجام می‌دهیم، می‌‌توانیم «دلی تازه» و به میزان کامل‌تری «روحی تازه» دریافت کنیم. کم کم، هر چه بیشتر خوبی او را به قلب‌هایمان دعوت کنیم و صداهای تضعیف‌کننده را از سرمان بیرون کنیم، به قوم او تبدیل می‌شویم زیرا واقعاً او را خدای خود قرار می‌دهیم. عیسی مشتاقانه می‌خواهد پادشاه و شبان ما و شاهزادۀ آرامش ما باشد، و ما می‌توانیم انتخاب کنیم که او را در قلب و ذهن خود چنین قبول کنیم.

توبه، دری را به سوی آغازهای تازه، شروع‌های نو و فرصت‌های دوباره برای ما می‌گشاید. آموزه‌های رئیس راسل ام. نلسون عزیز ما تصورات غلط را در مورد هدیۀ الهی توبه پاک کرده است، و من فکر می‌کنم ما بالاخره داریم آن را درک می‌کنیم.

هیجان‌انگیز است که می‌شنویم جوانان ما توصیف می‌کنند توبه برایشان چه معنایی دارد. اخیراً شنیدم که زن جوانی با لبخندی بر لب گفت: «وقتی به توبه فکر می‌کنم، توبهٔ روزانه، احساس شادی و امید باورنکردنی می‌کنم. من عشق و شادی پدر آسمانی و منجی‌ام را احساس می‌کنم. من از دعا کردن به درگاه پدر آسمانی و درخواست کمک از او برای هر مشکلی که با آن دست و پنجه نرم می‌کنم، واهمه‌ای ندارم. می‌دانم که آنها سعی ندارند مچ مرا در حال انجام کار اشتباهی بگیرند. آغوششان کاملاً [برای من] باز است. برای من این توبه است، او اضافه کرد. این زن جوان می‌داند که به خاطر عیسی مسیح، می‌تواند آغازهای تازه‌ای داشته باشد!

آیا به یک شروع نو نیاز دارید؟ آیا شما هم می‌توانید از نو شروع کنید، حتی شما؟ به مردمی که منجی به آنها خدمت کرد فکر کنید — مردمی که او آنها را آموزش داد، شفا داد، برخیزاند، بخشید و احیا کرد. آیا او آنها را از یک طبقه یا پیشینهٔ اقتصادی خاصی انتخاب می‌کرد؟ آیا او میان درستکاران و گناهکاران تمایز قائل می‌شد؟ آیا او مردم را به این دلیل که شایسته‌تر یا دوست‌داشتنی‌تر بودند، از دیگران متمایز می‌کرد؟ نه.

برخی با ایمان بزرگ به سوی او آمدند، باوری به قدرت او برای شفا دادن—مانند زنی که از خونریزی رنج می‌برد ، سروان رومی که خدمتکارش در حال مردن بود ، جذامی ، یائیروس و بارتیمائوس نابینا. هر یک از آنان ایمان خود را به میدان آوردند، به امید اینکه نیکی و قدرتِ آن اسادِ اهل ناصره زندگی و آینده‌شان را دگرگون سازد. و او همین کار را کرد! او اجازه داد شفایش حاری شود.

اما عیسی کسانی را که ایمان سستی داشتند، مانند پدر کودک بیماری که فریاد زد، آنچنان که شاید شما فریاد زده‌اید، «سرورا، من ایمان دارم؛ به بی‌ایمانی من کمک کن.» و او حتی بر کسانی که اصلاً او را جستجو نکرده بودند، مانند زنی که در زنا او را گرفته بودند، بیوه زن نائینی، مرد معلول در کنار حوضِ بیت حسدا، و مرد نابینای مادرزاد، شفقت خود را فرو ریخت. آیا تا به حال احساس کرده‌اید که او در زندگی شما کارهای نیکی انجام می‌دهد، حتی زمانی که شما به دنبال او نبوده‌اید یا از او پیروی نکرده‌اید؟

به هر یک از این شخصیت‌های نوشته‌های مقدس، و به همهٔ کسانی که گوش فرا دادند و پاسخ دادند، او آغازی تازه بخشید، خواه زندگی تازه‌ای آمرزیده از گناه، یا زندگی تازه‌ای شفا یافته از بیماری، یا زندگی تازه‌ای برخاسته از مرگ.

این برای من و برای شما چه معنایی دارد؟ نیکی و ترحّم و مهربانی او حد و مرزی نمی‌شناسد. آغازهای تازه در دل برنامهٔ پدر قرار دارند! شروع‌های نو، مأموریت پسر هستند! طلوع‌های نو، فصل‌های نوین، و فرصت‌های نو، مرکز هستهٔ سادهٔ مژده‌ هستند!

خب، آیا مدت زیادی از عهد و پیمان‌هایتان دور بوده‌اید که فرصت شروع دوباره را نداشته باشید؟ نه. آیا این یا آن کار را آنقدر زیاد انجام داده‌اید که دیگر فرصتی به شما داده نمی‌شود [برای آغاز دوباره]؟ نه. آیا از مسیح خیلی دور شده‌اید که او دیگر نتواند از اینجا به بعد در نوشتن داستان جدیدی به شما کمک کند؟ نه. تنها کسی که از فکر اینکه تو غرق شده‌ای سود می‌برد، دشمن است. شما غرق نشده‌اید.

و آغازهای تازه برای چیزی بیشتر از گناهان و اشتباهات ما هستند. از طریق نیکی و رحمت منجی، می‌توانیم شروع‌های نو داشته باشیم که باعث تغییر در طرز فکرهای قدیمی، عادت‌های بد، خُلق و خوی بد، نگرش‌های منفی، احساس ناتوانی و تمایل به سرزنش دیگران و اجتناب از مسئولیت شخصی می‌شوند. شما واقعاً می‌توانید چیزهایی را در مورد خودتان تغییر دهید که سال‌ها شما را آزار داده‌اند. می‌توانید از طریق قدرت استادِ آغازهای تازه، دوباره شروع کنید. او هرگز از دادنِ آغازهای تازه به ما، خسته نمی‌شود.

ای کسانی که بارها و بارها با یک گناه یا یک مانع دست و پنجه نرم می‌کنید، به تلاش‌تان ادامه دهید. او مانعی جلوی راه‌تان قرار نداده است. او برای فرصت‌های دوبارهٔ شما محدودیتی تعیین نکرده است. با کوشایی‌تان به جلو بروید. شما به تلاش خود ادامه دهید. از اطرافیانتان کمک بگیرید. و شما به آغاز تازه‌ای که هر بار که با صداقت قلب به سوی پدرتان بازمی‌گردید در اختیارتان است، اعتماد دارید. گناه کردن عمدی، تکرارهای گاه به گاه و سرکشی غرورآمیز را پشت سر، در گذشته، یعنی همان جایی که به آن تعلق دارند، رها کنیم. لازم نیست همان کسی باشید که قبلاً بوده‌اید. شروع تازه‌تان را با آغوش باز بپذیرید، دومین یا سومین یا چهارمین — یا صدمین — فرصتی که از طریق خون مسیح که کفاره‌اش را پیش می‌آورد، آن به شما ارزانی شده است.

سپاسگزاری‌ام برای آغازهای تازه‌ در وصف نمی‌گنجد، چه آنهایی که به من داده شده است و چه آنهایی که هنوز به من تقدیم خواهد شد.

منجی ما یک نکتهٔ کوچک نهایی را بیان کرد، که بدون آن هیچ دلیلی برای امید یا شادی در این روز وجود نداشت. پس از زجرهای جتسیمانی و در پایانِ صلیبِ جان‌فرسا، او به سادگی گفت، «تمام شد.» نبوت مسیحایی برآورده شده بود، و پرداخت کامل بدهی گناهان و رنج بشریت پرداخت شده بود. او فداکاری بیکران و جاویدان خود را «تمام» اعلام کرد. با این حال، کفاره او کامل نمی‌شد تا زمانی که او خودش در روز سوم، زندگی نوینی را تجربه کند، آن آغاز تازه، به عنوان موجودی جلال‌یافته و رستاخیزیافته به قدرت پدر.

زیرا او همیشه کارهایی را انجام می‌داد که خشنودی پدرش را فراهم می‌کرد، و چونکه «در همه چیز ارادهٔ پدر را متحمل شد،» من و تو می‌توانیم آغاز‌های تازه‌ای داشته باشیم. لطفاً آغاز تازهٔ خود را، حتی امروز، همین حالا، دریافت کنید. عیسی مسیح نویسنده و کامل‌کنندهٔ ایمان ماست، که فصل‌های تازهٔ بی‌شماری را با ما می‌نگارد. او آغاز و پایان است — پایان شرم و رنج ما، و آغاز یک زندگی تازه در او، که به ما امکان می‌دهد رحمتِ او را دریافت کنیم، گذشته را پشت سر بگذاریم و هر بار که نیاز داریم با سپیده‌دمی نو، دوباره آغاز کنیم. براستی «نیکی و رحمت او تمام ایام [زندگی ما] از پی [ما] خواهد آمد.» به نام عیسی مسیح، آمین.