«آیا مرا محبّت می‌نمایی؟»

در گفت‌وگوی آموزنده بین پطرس و سَروَر رستاخیزشده در دریای طبریه، با روش‌هایی آشنا می‌شویم که می‌توانیم محبت خود را نسبت به سَروَر نشان دهیم.

«عیسی به شمعون پطرس گفت: «ای شمعون پسر یونا، آیا مرا بیش از اینها محبّت می‌نمایی؟ پطرس پاسخ داد: «ای [سَروَر]، تو می‌دانی كه تو را دوست دارم.»

پرسشِ کلیدیِ سَروَر در این تأمل این است، «آیا مرا بیش از اینها محبّت می‌نمایی؟» ما عشق خود را وقتی به سَروَر نشان می‌دهیم که او را بالاتر از «اینها» قرار می‌دهیم، و «اینها» می‌توانند هر شخص، هر فعالیت یا هر چیزی باشد که نگذارد او تاثیرگذارترین در زندگی‌مان باشد.

هرگز زمان کافی در یک روز، یک هفته، یک ماه یا یک سال وجود نخواهد داشت تا همهٔ کارهایی را که می‌خواهیم یا نیاز داریم که انجام دهیم را به انجام برسانیم. بخشی از آزمون زندگی فانی این است که از منبع ارزشمند زمان برای انجام کارهایی استفاده کنیم که بیشترین اهمیت را برای سعادت جاودانۀ ما دارند و از کارهایی که اهمیت کمتری دارند، دست بکشیم.

رئیس راسل اِم. نلسون گفت: «پرسش برای هر یک از ما … یکسان است. … آیا شما مایل هستید اجازه دهید که خدا مهمترین نفوذ در زندگی شما باشد؟ آیا اجازه خواهید داد که سخنان، فرامین، و پیمان‌هایش بر آنچه که هر روز انجام می‌دهید نفوذ داشته باشند؟ آیا شما اجازه خواهید داد صدای او بر هر صدای دیگری اولویت داشته باشد؟ آیا شما مایل هستید اجازه دهید هر آنچه که او برای انجامش به شما احتیاج دارد در رأس هر جاه‌طلبی دیگری باشد؟ آیا شما مایل هستید ارادۀ خود را تسلیم ارادۀ او بکنید؟» وقتی خدا را در بالاترین اولویت خود قرار می‌دهیم، پیرو بودن و عشق خود به او را نشان می‌دهیم.

در آیهٔ بعدی همان گفت‌وگو بین پطرس و منجی، با روش دیگری آشنا می‌شویم که سَروَر ابراز محبت ما را می‌شناسد: «[سَروَر] بار دوم پرسید: «ای شمعون پسر یونا، آیا مرا محبّت می‌نمایی؟ پطرس پاسخ داد: «ای خداوند، تو می‌دانی كه تو را دوست دارم.» عیسی گفت: «گوسفندان مرا خوراک بده.»

وقتی ما به فرزندان پدر آسمانی خدمت می‌کنیم، به آنها گوش می‌دهیم، آنها را دوست داریم، به آنها روحیه می‌دهیم یا به آنها خدمتگزاری می‌‌کنیم، ما عشق خود را به پدر آسمانی نشان می‌دهیم. این خدمت می‌تواند به سادگی دیدن دیگران به طور واقعی بدون قضاوت باشد. در بخش ۷۶ اصول و پیمان‌ها ما نگاهی گذرا از ویژگی‌های کسانی که شکوه سلستیالی را به ارث می‌برند می‌یابیم: «آنها همانگونه که دیده می‌شوند می‌بینند، و همان گونه که شناخته می‌شوند می‌شناسند.» آنها دیگران را همان‌گونه می‌بینند که خدا ایشان را می‌بیند، و خدا نیز آنها را آنگونه می‌بیند که می‌توانند به آن تبدیل شوند، با قدرت باشکوه الهی که در وجودشان نهفته است.

پس از بازگشت از مأموریت تبشیری، ادارهٔ شرکت خدمات چمن‌زنی را که من و برادران کوچکترم در دوران نوجوانی آغاز کرده بودیم، بر عهده گرفتم. من با تحصیلات دانشگاهی‌ام نیز مشغول بودم. یک هفته بهاری، باران‌های سنگین و امتحان‌های پایانیِ در پیش رو باعث شد احساس درماندگی کنم و از کارهای چمن‌زنی عقب بمانم.

در میانۀ هفته، آسمان صاف شد و من تصمیم گرفتم پس از کلاس‌ها، کارهای عقب‌ماندهٔ چمن‌زنی را جبران کنم. اما وقتی به خانه رسیدم، کامیون و تجهیزاتم ناپدید شده بودند. کنجکاو شدم و به حیاط‌هایی که در برنامه‌‌ کاری بود سر زدم؛ هرکدام قبلاً به‌طور زیبایی مرتب شده بودند. در آخرین حیاطی که در برنامه کاری بود، برادرِ کوچک‌ترم را دیدم که پشت ماشین چمن‌زن راه می‌رفت. او مرا دید، لبخند زد و دست تکان داد. از شدت سپاسگزاری، او را در آغوش گرفتم و از او تشکر کردم. این عمل بامعنای او در خدمت به دیگری، محبت و وفاداری من نسبت به او را عمیقاً تحکیم کرد. خدمت به یکدیگر راهی غیرقابل انکار برای نشان دادن محبت ما به خدا و پسرِ محبوبش است.

ما همچنین عشق خود به خدا را با داشتن دلی سپاسگزار نشان می‌دهیم. سَروَر گفت: «در هیچ چیزی آدمی خدا را آزرده نمی کند … مگر آنهایی که به دست داشتنِ او در همۀ چیزها اعتراف نمی‌کنند.» ما عشق خود به خدا را با به‌رسمیت شناختن او به‌عنوان سرچشمهٔ هر چیز نیکو در زندگی‌مان نشان می‌دهیم.

در روزهای ابتدایی راه‌اندازی شرکت، من و شریک تجاری‌ام پیش از جلسات مهم با جدیت دعا می‌کردیم و از پدر آسمانی کمک می‌خواستیم. بارها و بارها، خدا به دعاهای ما پاسخ داد و جلسات ما به خوبی پیش رفت. پس از یکی از جلسات، شریک تجاری‌ام به این اشاره کرد که ما در درخواست کمک سریع بوده‌ایم، اما در قدردانی کردن کُند. از آن پس، ما این کار را به یک عادت تبدیل کردیم که با دعاهای صادقانهٔ شکرگزاری، دست سَروَر را در موفقیت‌های خود تشخیص دهیم. ما عشق خود به خدا را با داشتن «نگرش شکرگزاری» نشان می‌دهیم.

راه دیگری که عشق خود را به پدر آسمانی و پسر محبوبش نشان می‌دهیم، انتخاب فرمانبری و اطاعت از ایشان است. منجی گفت، «اگر مرا دوست دارید، [فرمان]های مرا اطاعت خواهید کرد.» این نوع اطاعت نه کورکورانه است و نه اجباری، بلکه ابراز محبت صمیمانه و با میل قلبی است. پدر آسمانی از ما می‌خواهد که بخواهیم فرمانبر و مطیع باشیم. خواهر تامارا دابلیو. رونیا این را «اطاعت مهرآمیز» خواند. حتی اگر هنوز کاملا فرمانبردار نیستیم، ما فرمانبرداری همراه با عشق را اکنون تمرین می‌کنیم و بارها و بارها انتخاب می‌کنیم که بمانیم، زیرا او را دوست داریم.

پدر آسمانی به ما حق اختیار داد تا به ما الهام ببخشد که بخواهیم او را انتخاب کنیم. کار و شکوه او نه تنها در این است که زندگی جاوید ما را پیش آورد بلکه شامل این امید نیز می‌شود که بزرگ‌ترین آرزوی ما بازگشت به سوی او باشد. اگرچه، او هرگز ما را مجبور به اطاعت نخواهد کرد. در سرود «بدان که هر روانی آزاد است» می‌خوانیم:

به‌عنوان رهبران مأموریت تبشیری، من و همسرم کریستینا از بسیاری از مبشران که فرمانبرداری را انتخاب کرده بودند الهام گرفتیم، نه تنها به‌خاطر اینکه آن یک استاندارد مأموریت تبشیری بود، بلکه به این دلیل که آنها می‌خواستند محبتِ خود را به سَروَر با فروتنی و اختیار داوطلبانه، از طریق نمایندگی او نشان دهند.

ارشد دِیل جی. رنلاند گفت: «هدف پدر آسمانی ما در پدری کردن این نیست که فرزندانش را مجبور کند کاری را که درست است انجام دهند؛ هدف او آن است که فرزندانش انتخاب کنند کاری را که درست است انجام دهند و در نهایت مانند او شوند. اگر او صرفاً می‌خواست که ما اطاعت‌کننده باشیم، از پاداش‌ها و مجازات‌های فوری برای تحت تأثیر قرار دادن رفتارهای ما استفاده می‌کرد. ما محبت خود به خدا را زمانی نشان می‌دهیم که انتخاب می‌کنیم از او اطاعت و پیروی کنیم.

پدر آسمانی و منجی‌مان، ابراز محبت ما نسبت به خود را هنگامی به رسمیت می‌شناسند که آنها را در زندگی‌مان در اولویت قرار دهیم، به یکدیگر خدمت کنیم، هر برکتی را از جانب ایشان با سپاسگزاری تشخیص دهیم و انتخاب کنیم که از ایشان اطاعت کرده و پیروی کنیم.

من گواهی می‌دهم که هر یک از ما براستی فرزندان خدا هستیم، و او ما را کاملاً دوست دارد. گواهی می‌دهم که آرزوی او است که ما عشق او را به روش‌هایی درک و تجربه کنیم که برای ما قابل تشخیص و فهم باشد. و تناقض زیبایش این است که هرچه عشق‌مان را به او بیشتر نشان دهیم، محبت او را نسبت به خود عمیق‌تر تجربه خواهیم کرد. به نام عیسی مسیح، آمین.