بدانید که واقعاً چه کسی هستید

چند سال پیش دخترمان در مأموریت تبشیری خود تجربه‌ای عمیق داشت. با اجازه او، بخشی از آنچه او آن هفته برای ما نوشت را به اشتراک می‌گذارم:

«دیروز، یکی از اعضایی که دوباره به کلیسا بازگشته بود از ما خواست هر چه زودتر نزد او برویم. وقتی رسیدیم، دیدیم که روی زمین افتاده و بی‌وقفه گریه می‌کند. از اشک‌هایش، فهمیدیم که او کارش را از دست داده و قرار است از آپارتمانش بیرون رانده شود و دوباره بی‌خانمان شود.»

دخترمان ادامه داد: «با اضطراب شروع به جست‌وجو در کتاب مقدس کردم تا چیزی—هر چیزی—پیدا کنم که بتواند به او کمک کند. همانطور که دنبال بیت بی‌نقص می‌گشتم، با خودم فکر کردم، «من دارم چه کار می‌کنم؟ این آن کاری نیست که مسیح انجام می‌داد. این مشکلی نیست که من بتوانم حلش کنم، اما او واقعاً دختر خداست که به کمک من نیاز دارد.» پس کتاب مقدسم را بستم، در کنار او زانو زدم و او را در آغوش گرفتم و با هم گریه کردیم، تا زمانی که آماده شد بایستد و با این آزمایش روبه‌رو شود.»

پس از آن‌که آن دختر آرام شد، دخترمان از کتاب مقدس استفاده کرد تا به او کمک کند واقعیت ارزش الهی‌ خود را درک کند و یکی از بنیادی‌ترین حقایق وجودیت ما را به او بیاموزد—این‌که ما پسران و دختران محبوب خدایی هستیم که هنگام رنج ما، دلسوزی کامل نسبت به ما دارد و آماده است تا وقتی دوباره می‌ایستیم، به ما کمک کند.

نکتهٔ قابل تأمل این است که اولین نکتهٔ اصلی که مبلغان تبشیری ما آموزش می‌دهند این است که خدا پدر آسمانی مهربان ماست. هر حقیقتی که بعداً می‌آید بر پایهٔ بنیادین درکِ اصلی از اینکه ما واقعاً چه کسی هستیم ساخته می‌شود.

سوزان اچ. پورتر، رئیس کل ابتدایی، آموزش داد: «وقتی بدانی و درک کنی که چقدر به‌طور کامل به‌عنوان فرزند خدا دوست‌ داشته می‌شوی، همه‌چیز تغییر می‌کند.» وقتی اشتباه می‌کنی، این احساسِ دیدگاه نگاهت را نسبت به خودت تغییر می‌دهد. آن احساسِ، شما را هنگامی‌ که اتفاقاتِ دشوار رخ می‌دهند، تغییر می‌دهد. این، دیدگاه شما را نسبت به فرمان‌های خدا تغییر می‌دهد. این، دیدگاه شما را نسبت به دیگران و ظرفیت شما را برای تفاوت ایجاد کردن، تغییر می‌دهد.»

این تغییر را در تجربه‌ای که موسی هنگام صحبت رو در رو با خدا داشت، به تصویر کشیده شده است. در طول آن صحبت، خدا بارها به موسی دربارهٔ میراث الهی‌اش آموزش داد و فرمود: «موسی، … تو پسر منی.» خدا توضیح داد که موسی در تمثیل یگانه زادۀ او بود. موسی به روشنی فهمید که کیست، چه کاری باید انجام دهد و پدر آسمانی مهربانی دارد.

پس از این تجربه، شریر برای وسوسه او آمد و بلافاصله با گفتن این جمله او را خطاب کرد: «موسی، پسر انسان.» این یک ترفند رایج و خطرناک است که شریر آن را استفاده می‌کند. در حالی که پدر آسمانی‌مان همیشه با محبت به ما یادآوری می‌کند که ما فرزندان او هستیم، شریر تلاش می‌کند ما را با نقاط ضعف‌مان صدا بزند. اما موسی پیش از آن آموخته بود که او چیزی بیش از یک «پسر انسان» است. او به شیطان گفت: «تو کیستی؟» زیرا بنگر، من پسری از خدا هستم.» به همین روش، وقتی زندگی سخت می‌شود یا کسی می‌خواهد ما را با نقاط ضعف‌هایمان برچسب‌گذاری کند، باید قوی بمانیم و به یاد بیاوریم که واقعاً چه کسی هستیم. ما باید به دنبال از خدا باشیم، نه از مردم. و همانطور که این کار را می‌کنیم، ما نیز می‌توانیم با جسارت اعلام کنیم، «من فرزند خدا هستم.»

رئیس محبوب ما رئیس راسل ام. نلسون در یک جلسهٔ اختصاصی مذهبی جهانی به جوانان، چنین گفت: «پس شما چه کسی هستید؟ اول و مهمتر از همه، شما فرزند خدا، فرزند پیمان و پیرو عیسی مسیح هستید. هنگامی که شما این حقایق را با آغوش باز بپذیرید، پدر آسمانی ما به شما کمک خواهد کرد تا به هدف نهایی خود یعنی زندگی جاویدان در حضور مقدّس او دست پیدا کنید.»

این تصادفی نیست که در پر تکرارترین آیه، خدا به ما یادآوری می‌کند که ما فرزندان او هستیم. از میان تمام نام‌هایی که می‌توانست در دعای عشای مقدس به او اطلاق شود، او خواسته است که «خدا، پدر جاویدان» نامیده شود.

هرچه بیشتر بفهمیم که واقعاً چه کسی هستیم، قوی‌تر باور خواهیم داشت که پدر آسمانی مهربان ما برنامه‌ای برای بازگشت ما به زندگی با او فراهم کرده است. اررشد پاتریک کیرون آموزش داد: «برنامۀ زیبای پدر ما، حتی برنامۀ شگفت انگیز او، طراحی شده است تا شما را به خانه بیاورد، نه شما را بیرون نگه دارد. … خدا در تعقیب بی‌وقفهٔ شماست» برای یک لحظه به این فکر کنید—پدر قادر مطلق و مهربان ما در «تعقیب بی‌وقفهٔ شماست».

فرقی نمی‌کند در مسیر پیروی در کجا باشیم، زندگی ما به‌طور زیادی تغییر خواهد کرد اگر بفهمیم که واقعاً چه کسی هستیم. می‌خواهم دو راه پیشنهاد کنم که بتوانیم این را بهتر درک کنیم.