هدیه جاویدان گواهی

او دانای مطلق و قادر مطلق است. از طریق نور مسیح و خدمت روح‌القدس، تأثیر او در همه‌جا حضور دارد. در ذات اوست که ما را برکت دهد.

او گذشته، حال، و سرنوشت جاودانۀ ما را می‌بیند. هیچ چیز از نظر او پنهان نمی‌ماند.

دعوت رئیس‌ راسل ام. نلسون به «سلستیال فکر کنید» ما را تشویق می‌کند تا دیدگاه و طبیعت پدر آسمانی‌مان را سرمشق قرار دهیم.

پدر آسمانیِ ما، به‌خاطر صفات الهی‌اش هر عطیۀ نیکو را با دید و بینش جاودانه‌اش به ما عطا می‌کند.

همچنین مسئولیتی است برای انتخابی شایسته.

عیسی مسیح بهای نهایی آن امتیاز را با خون گرانبهای خود پرداخت کرد.

گاهی ممکن است تصور کنیم که حق اختیار یعنی انجام هر کاری که بخواهیم. اما این واقعیت که بها پرداخت شده است، نشان می‌دهد که حق اختیار عطیه‌ای مقدس است.

ما دارای اختیار هستیم، و کسانی که حق اختیار دارند، در برابر چیزی مسئول‌اند. در این مورد، ما مسئول انتخاب‌هایی هستیم که بر اساس دانشی که داریم و عطایایی که دریافت کرده‌ایم، انجام می‌دهیم. ما نمی‌توانیم انتخابی داشته باشیم بدون اینکه مسئول پیامدهای آن باشیم.

چرا ما حق انتخاب داریم؟

برای انتخاب خوبی.

برای انتخاب مسیح.

برای انتخاب زندگی جاودان — دوباره و دوباره.

شهادتی که از روح‌القدس می‌آید، از دیدن با چشم برتر است. او برترین شاهد حقیقتِ پدر و پسر است. رئیس نلسون تعلیم داد، «در روزهای آینده،ممکن نخواهد بود که بدون هدایت، راهنمایی و نفوذ آرامش‌دهنده روح‌القُدّس زنده بمانیم.»

برادران و خواهران، به همین دلیل است که امروز هر کدام از ما به قدرت روح‌القدس نیاز داریم.

گواهی از طریق روح‌القدس می‌تواند به روش‌های گوناگون بیاید. مثل روشن شدن یک لامپ در اتاق تاریک، می‌تواند ناگهانی و پرقدرت ظاهر شود. می‌تواند مثل طلوع خورشید، آرام‌آرام و با گذشت زمان ظاهر شود. می‌تواند مانند پرتوهای نور بیاید، تابش‌های گاه‌به‌گاه از خرد پاک. هر طور که باشد، از طریق روح‌القدس می‌آید.

من در جامائیکای زیبا بزرگ شدم؛ دوران شادی و فوق‌العاده‌ای بود. اما وقتی وارد دبیرستان شدم، بعضی از هم‌کلاسی‌ها و دوستانم تصمیم مرا برای عضویت در کلیسای عیسی مسیح درک نمی‌کردند. آنها می‌پرسیدند، «چطور می‌توانی به آن کلیسا بپیوندی؟» با اشاره به نخستین رؤیت، می‌گفتند، «چور توانستی آن داستان را باور کنی؟» با اشاره به کتاب مورمون، می‌گفتند، «چطور توانستی آن کتاب را بخوانی؟» آیا همهٔ این‌ها را باور داری؟ و «چرا داری عمر و زمان خود را تلف می‌کنی؟»

این خیلی دردناک بود، بخصوص وقتی از طرف کسانی می‌آمد که برایم مهم بودند.

اما چیزی که آن‌ها نمی‌دانستند این بود: من تجربه‌ای با روح‌القدس داشتم. وقتی آن گواهی قلبم را پر کرد، درد روزها کم‌رنگ شد و «برای یک لحظهٔ کوتاه، چشم‌انداز آسمان پیش چشمانم [ظاهر شد].

شاید از شما هم برخی از این پرسش‌ها پرسیده شده باشد. شاید همین حالا هم، مثل من، زیر بار فشار و پرسش‌های زیاد باشید.

هدیه و شهادت روح‌القدس برای همهٔ انسان‌ها در دسترس است.

جامائیکا برای من، مانند پالمیرا برای جوزف اسمیت است. این مکان، بیشهٔ مقدس من است. نمی‌دانم دقیقاً جوزف اسمیت در کدام نقطه از بیشهٔ مقدس زانو زد و دعا کرد، اما من دقیقاً می‌دانم کجا بودم وقتی بیشهٔ مقدس من به واقعیت تبدیل شد. این اتفاق در ساعت ۶ صبحِ یک چهارشنبه، سه سال پس از تعمیدم، در حمام خانه‌ام در خیابان فور گروو، مندوویل، جامائیکا رخ داد. این تجربهٔ مقدس به این دلیل رخ داد که دو هفته قبل، یک خواهر مبشر الهام‌گرفته از من دعوت کرد تا کتاب مورمون را بخوانم. خواهر آدری کراوس امروز با خانواده‌اش در این کنفرانس حضور دارد و من برای همیشه او را دوست دارم.

آن تجربه، مرا تغییر تغییر داد.

برادران و خواهران، یک گواهی برای استفادهٔ موقت عطا نمی‌شود. این هدیه از سوی پدر آسمانیِ مهربان، برای ابدیت عطا شده است؛ زیرا بخشندهٔ آن، جاودانه است.» یک گواهی نباید تاریخ انقضا داشته باشد. گواهی من نباید ضعیف شود یا کم‌رنگ گردد، فقط به‌خاطر این‌که چیزی در زندگی‌ام تغییر کرده یا اتفاقی در جهان رخ داده است. گواهی من باید قوی‌تر شود، چون مثل خدمت‌کار در مَثَل سه غلام، این هدیهٔ شخصی است که باید رشد کند و چند برابر شود — نه اینکه پنهان گردد.»

وقتی به روزهای سخت آزمایش و آزار دوران کودکی‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم که همان تجربه‌ها مرا به جایی رساندند که حالا خودم به یقین رسیده‌ام. من نه‌تنها ایمان دارم، امیدوارم یا اعتماد می‌کنم — با اینکه هرکدام از این‌ها اجزای مهمی از ایمان در مسیر رسیدن به یک گواهی مطمئن هستند. من شما را تحسین می‌کنم که مسیر خودتان را با پرسیدن، مطالعه، دعا، روزه‌داری و تفکر ساخته‌اید. لطفاً متوقف نشوید. ارزشش را دارد که برای رسیدن به گواهی، هر تلاشی را انجام داد. به چه کسی یا چه چیزی اجازه خواهی داد که این هدیه را از تو بگیرد؟ «چه شهادتی بزرگتر از خدا تو می‌توانی داشته باشی؟»

هر فرزند خدا می‌تواند برای خود، شناختی ژرف‌تر، استوارتر و مطمئن‌تر به‌دست آورد. همان‌طور که جوزف اسمیت با وجود مخالفت‌ها گواهیِ خود را با قدرت اعلام کرد، ما نیز می‌توانیم با اطمینان بگوییم: «من این را می‌دانستم و می‌دانستم که خدا این را می‌داند و نه می‌توانستم و نه جرأت آن را داشتم که آن را انکار کنم،»

برادران و خواهران عزیز، بگذارید نهال کوچک گواهی در وجودتان رشد کند تا روزی به شناخت مطمئن و باشکوهِ جاودانه تبدیل شود.

اگر شما عضوی تعمید یافته و تأیید شده از کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان هستید، اما هنوز با این فکر دست‌و‌پنجه نرم می‌کنید که «نمی‌دانم آیا واقعاً می‌دانم»، لطفاً این وعده را در دعای عشای مقدس به یاد داشته باشید: «تا روح او همیشه با ایشان باشد.» به‌خاطر این وعده، هر یک از ما می‌توانیم مسیر رسیدن به گواهی و شناختی مطمئن را دنبال کنیم.

و این حقیقتی بزرگ است: به هر طریقی که یک گواهی عطا شود — چه آرام و تدریجی چون طلوع آفتاب، و چه باشکوه و ناگهانی چون رؤیایی آسمانی — باز هم نیازمند یک انتخاب است تا این هدیهٔ گرانبها دریافت شود.

وقتی می‌گویید «من انتخاب می‌کنم که ایمان داشته باشم»، دریافت شهادت از سوی خدا آسان‌تر می‌شود. اگر احساس کردیم که گواهی‌مان در حال ضعیف شدن است، به یاد داشته باشیم که این انتخاب‌های ما هستند که قدرت آن را کاهش می‌دهند. اما گواهی از بین نرفته است. تنها کافی‌ست انتخاب کنیم که دوباره با آن پیوند برقرار کنیم.

انتخاب ایمان، راهی خردمندانه و نیرومند برای به‌کارگیری حق اختیار شماست.

راهی بهتر از دفاع از گواهی‌ام برای به‌کارگیری حق اختیار خود نمی‌بینم.

رئیس نلسون تعلیم داد: «من از شما درخواست می‌کنم که مسئولیت گواهی خود را به عهده بگیرید. برای بدست آوردنش کار کنید. مالکِ شخصیِ آن شوید. به آن اهمیت دهید. آن را پرورش دهید تا رشد کند. با حقیقت تغذیه‌اش کنید.»

برای من، واژه‌هایی چون در دست گرفتن، تلاش، مراقبت، مالکیت، پرورش و تغذیه همگی شبیهِ یک صاحب اختیار است — کسی که مسئولیتی مقدس و ارزشمند به او سپرده شده است.»

در دوران نخستین کلیسا، پارلی پی. پرَت از پیامبر جوزف اسمیت دل‌چرکین شد و انتخاب کرد که از او و کلیسا انتقاد کند. وقتی جان تیلور، که پیش‌تر مژده را از پارلی آموخته بود، وارد شهر شد، پارلی او را کنار کشید و هشدار داد که از جوزف اسمیت پیروی نکند. جان تیلور به پارلی گفت:

«پیش از آن‌که کانادا را ترک کنی، یک گواهی قوی دربارهٔ پیامبر بودن جوزف اسمیت دادی، … و گفتی که این حقایق را از طریق وحی و هدیهٔ روح‌القدس شناخته‌ای.

«… اکنون من همان گواهی را دارم که تو آن زمان با شادی از آن سخن گفتی. اگر این کار شش ماه پیش حقیقت داشت، امروز هم حقیقت دارد. اگر جوزف اسمیت در آن زمان پیامبر بود، امروز نیز پیامبر است.

گواهی می‌دهم که جوزف اسمیت پیامبر خدا بود، و ردای نبوتی که دریافت کرد، تا به امروز ادامه دارد. عیسی مسیح هدایت‌کنندهٔ این کار است.

از شما دعوت می‌کنم که دربارهٔ مسیر خود به‌سوی یک گواهی مطمئن از عیسی مسیح و مژدهٔ او بیندیشید. زمام گواهی‌تان را در دست بگیرید؛ از اختیارِ خود خردمندانه بهره ببرید، و بخشندهٔ این موهبت و همهٔ صفات پرشکوه او را به یاد آورید. شهادت می‌دهم که قدرت در درون شماست. هیچ‌کس نمی‌تواند به‌جای شما انتخاب کند. هیچ‌کس نمی‌تواند این هدیه را از شما بگیرد. شما می‌توانید باور کردن را انتخاب کنید.

قول می‌دهم که اگر چنین کنید، گواهی‌تان به چشمه‌ای از آب زنده تبدیل خواهد شد — جوشان تا حیات جاودان.» گواهی‌تان برای شما همچون لنگر و انگیزه خواهد بود، و در روزهای دشوار، تو را نگه خواهد داشت و قوت خواهد بخشید. این گواهی، شما را توانمند خواهد ساخت تا عطایای روحانی را در خود پرورش دهید. این گواهی در خدمت شخصی و رسالت معنوی شما یاری‌گرتان خواهد بود. گواهی‌تان همچون سلاحی در برابر شیطان و دشمنانتان خواهد بود. گواهی شما برایتان سرچشمهٔ شادی خواهد بود، آنگاه که آن را در فرزندان، نوه‌ها، نتیجه‌ها، و در دل کسانی که دوستشان دارید و به آنان خدمت می‌کنید، بازتاب‌یافته می‌بینید. وقتی آن را با دیگران به اشتراک بگذارید و برای گواهی دادن از آن بهره ببرید، گواهی‌تان قدرتمند خواهد بود.

اگر بدانید، می‌دانید. من می‌دانم که می‌دانم. ما به گواهی‌های مطمئن بیشتری از عیسی مسیح و مژدهٔ او نیاز داریم.» به آنجا بِرِسید! آن را بجویید! این حیاتی است! این آخرین دورهٔ رسالت است — دورهٔ کمال زمان‌ها.

عیسی مسیح این حقیقت را اعلام کرد، «آسمان و زمین از میان خواهند رفت، اما سخنان من هرگز از میان نخواهند رفت.»

برادران و خواهران، گواهی از عیسی مسیح هرگز هدیه‌ای موقتی نبوده است. هیچ چیز در این میان موقتی نیست — نه بخشنده، نه خودِ هدیه، نه رسانندهٔ آن، و نه کسی که این هدیه دربارهٔ اوست. باشد که گواهیِ شما نیز چنین توصیف شود. اگرچه «آسمان و زمین از میان خواهند رفت،» اما شهادت و گواهی تو از مژدهٔ عیسی مسیح هرگز از میان نخواهد رفت. اکنون زمان آن است که این هدیهٔ گرانبها را در آغوش بگیرید. به نام عیسی مسیح، آمین.