سَروَر واقعاً کار خود را تسریع کرده است
همچنان که سَروَر واقعاً کار خود را تسریع میکند، ما باید کسانی را که مژده او را میپذیرند دوست بداریم، پرورش دهیم و به آنان خدمت کنیم.
چارلز دیکنز رُمان کلاسیک خود، داستان دو شهر را با این جملهٔ مشهور آغاز میکند: «این بهترین روزگار و بدترین ایام بود.» این تا حدی، دربارهٔ زمان ما هم درست است.
ما در ایامی پرتلاطم زندگی میکنیم «که تمامی زمین در آشوب» است. اندرز رئیس راسل اِم. نلسون به صلحطلب بودن به عنوان پیروان عیسی مسیح، امروز صبح بهطرز زیبایی توسط ارشد گری ئی. استیونسون برجسته شد. این بخش ضروریای است از پرورش وحدت، صلح، و شفا در «بدترینِ زمانها».
ما همچنین در «بهترین دورانها» زندگی میکنیم، که این نکته تمرکز من خواهد بود. سَروَر در مقدمه اصول و پیمانها، بخش ۱، اعلام کرد کمال مژده «به گوشههای جهان … اعلام» خواهد گشت. سرور براستی کار خود را در ایام ما تسریع بخشیده است. ما باید عمیقا سپاسگزار این تسریع باشیم که علیرغم این ایام چالش برانگیز رخ داده و در حال اتفاق افتادن هستند. ما در زمانهایی زندگی میکنیم که پیروان سرور مفتخر به شنیدن صدای او هستند و با دلها و فکرهای باز پاسخ میدهند. اعضای کلیسای عیسی مسیح مقدّسین آخرین زمان، که متعهد به منجی و فرمانهای او هستند، هدف و آرامش شخصی عمیقی پیدا میکنند.
در زمانهای مختلف در تاریخچۀ کلیسا، افزایش قابل توجهی در تعداد افرادی که وارد مسیر پیمان شدهاند، وجود داشته است. یکی از چنین دورههایی بین سالهای ۱۸۳۷ و ۱۸۵۰ رخ داد. برخی از رسولان اولیه در کلیسای احیا شده سَروَر در بریتانیا مأموریت تبشیری داشتند. این مأموریتهای تبشیری منجر شد هزاران نفر به کلیسا بپیوندند و تا سال ۱۸۵۰ شمار اعضای کلیسا در بریتانیا از ایالات متحده نیز بیشتر شد. در آن زمان، سَروَر این مقدسین را رهنمون ساخت تا در یوتا گرد هم آیند. مهاجرتی گسترده به وقوع پیوست و شماری از مهاجران با بهرهمندی از وامهای صندوق مهاجرت دائمی، مورد حمایت قرار گرفتند.
روایات مربوط به ورود شمار بسیاری از نوکیشان از انگلستان و ولز به درهٔ سالت لیک در سال ۱۸۵۲ برایم دلنشین است. گروه در دهانهٔ Emigration Canyon [منطقهٔ امیگریشن کانیون]، توسط ریاست اول و همراه با گروه کاپیتان پیت، مورد استقبال قرار گرفتنتد. روزنامهٔ Deseret News آنها را چنین توصیف کرد: «گروهی از زائران، شامل خواهران و کودکان، که پیاده میرفتند، در معرض آفتاب و خستگی ناشی از مسیر بودند، اما دلنگران نبودند؛ دلهایشان سبک و شاداب بود، چیزی که در چهرههای خوشحال و پرانرژیشان کاملاً مشهود بود.»
در حالی که آنها از معبد «عبور میکردند، … هزاران مرد، زن و کودک از نقاط مختلف شهر گرد هم آمدند تا در یک خوشامدگویی باشکوه و شاد با هم متحد شوند.» رئيس بریگام یانگ آنها را مورد خطاب قرار دادند: «باشد که سرور اسرائیل شما را برکت دهد. … ما پیوسته برای شما دعا کردهایم؛ هزاران بار روزانه دعا به سوی او که به ما فرمان داده است تا اسرائیل را گرد آوریم، دعا کردهایم، تا فرزندان آدمی را با موعظه مژده نجات دهیم و آنها را برای آمدن مسیح آماده کنیم.»
در این مناسبت شاد، اجازه دهید بار دیگر به همهٔ نوکیشان و افرادی که به کلیسای سرور بازمیگردند اطمینان دهم: ما شما را دوست داریم؛ ما به شما نیازمندیم؛ و سرور به شما نیاز دارد. شاید ما به شما با گروههای رژهای موسیقینواز خوشامد نگوییم، اما دعا میکنیم که در تلاشهایتان در پیشروی در مسیر پیمان که به سوی خدای پدر و عیسی مسیح در ملکوت سِلِستیال منتهی میشود، برکتهای آسمانی همراهتان باشند.
شواهد روشنی وجود دارد که ایمان به عیسی مسیح در زمان ما در حال افزایش است. در کلیسای عیسی مسیح مقدّسین آخرین زمان، افزایش چشمگیری در تعداد نوکیشان و مشارکت نوکیشان وجود داشته است. در ۳۶ ماه گذشته، تقریباً ۹۰۰,۰۰۰ نوکیش به کلیسا پیوستهاند. این نوکیشان تقریباً ۵ درصد از کل عضویت کلیسا را تشکیل میدهند. ما با آغوش گرم و صمیمانه از اعضای جدید استقبال میکنیم و از مسیری که انتخاب کردهاید، عمیقاً سپاسگزاریم.
این ۹۰۰,۰۰۰ نوکیش در ۳۶ ماه گذشته، از کل عضویت کلیسا در صد و دهمین سالگرد آن در سال ۱۹۴۰ که فقط کمی بیش از ۸۶۰٬۰۰۰ عضو بود، فراتر میرود. این سالی بود که رئیس جفری آر. هالند، ارشد دیتر اِف. اُکتدورف و من متولد شدیم.
این نوکیشان شگفتانگیز از هر نقطهای از دنیا میآیند. در شش ماه اول سال جاری، تعداد نوکیشان در اروپا، آفریقا، آسیا، اقیانوسیه و آمریکای لاتین بیش از ۲۰ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. در آمریکای شمالی، ما شاهد افزایش ۱۷ درصدی بودهایم. کار سرور به شیوههای قدرتمند همچنان پیش میرود. این اعداد رو به افزایش، گواهی روشن از این است که مژده قلبها را لمس میکند و زندگیها را در همه جا تغییر میدهد.
در زمان ما، این نوکیشان گرانبها دیگر در یک مکان مرکزی گرد هم نمیآیند. به دلیل ایمان و تقدیس اعضای کلیسا، منابعی برای حمایت از جماعتهای کلیسایی—با ساخت نیایشگاهها و معابد—در سراسر جهان در دسترس هستند. با کلیدهای توانایی کشیشی لازم و منابع ارائهشده، آیینهای نجاتدهنده اکنون در بیشتر قسمتهای جهان در دسترس است.
صرفنظر از اینکه کجا زندگی میکنیم، اعضای کنونی باید از صدها هزار عضو جدید همانگونه استقبال کنند که ما از قدیسان انگلیسی و ولزی که از تاریخ اولیهمان توصیف کردم، استقبال کردیم. من سخنرانی ارشد گریت دابلیو. گانگ در این جلسه را دوست داشتم جایی که ایشان به ما تعلیم دادند که هیچ کس نباید به تنهایی بنشیند چه از نظر عاطفی یا معنوی.
وظیفهٔ مقدس ما، پذیرش و خوشامدگویی به اعضای جدید و کسانی است که به کلیسا بازگشتهاند. همچنان که سَروَر واقعاً کار خود را تسریع میکند، ما باید کسانی را که مژده او را میپذیرند، دوست بداریم، پرورش دهیم و به آنها خدمت کنیم. ما میتوانیم به تشکیلِ مردمیِ صهیون کمک کنیم، جایی که ما «یک دل و همفکر [هستیم] و در پرهیزکاری منزل [داریم]» برای آنکه با سَروَر یکی باشیم، پیش از هر چیز باید در حضور سَروَر متحد باشیم همه اعضا، صرف نظر از تاریخ تعمید، مسئولیت مشترکی برای خوشامدگویی به دیگران دارند.
توصیه من به اعضای کلیسا این است که بازوهای خود را دور این مردم برگزیدهٔ گرانبها، که مژده عیسی مسیح را پذیرفتهاند، حلقه بزنیم.
رئیس گوردون بی. هینکلی به ما آموخت که یک نوکیش به «یک دوست، یک مسئولیت و تغذیه با «کلام نیکوی خدا» (مورونی ۶: ۴)» نیاز دارد. ما میتوانیم جزء دوستانی باشیم که به این نوکیشان اطمینان میدهند که به این جمع تعلق دارند و صرفاً مهمان نیستند. ما میتوانیم به آنها کمک کنیم تا درک کنند که آنها شاگردان عیسی مسیح هستند که میتوانند به دیگران خدمت کرده و فراخوانهای خدمت را بپذیرند. نوکیشان جوان باید به خدمت در مأموریت تبشیری تمام وقت فکر کنند. همه باید مصمم باشند تا برای زندگی مسیحمانند تلاش کنند.
بسیاری با فداکاری شخصی فراوان به کلیسا میپیوندند و به شدت به محبت و حمایت همکیشان خود نیازمندند.
به آنانی که به تازگی ایمان آوردهاید یا به آن بازگشتهاید، چالشهایی وجود دارد که ممکن است با آنها روبرو شوید. نسبت به خود صبور باشید. مُبشّران، اصول اساسی را به شما تعلیم داده و پیمانها و آیینهای پادشاهی را که در نوشتههای مقدس و در «مژدهام را موعظه کن» بیان شدهاند را برایتان توضیح دادهاند.
دریافت آیینها و پیمانها و زندگی کردن بر طبق فرمانها ضروری است. بر پیمانهای لازم برای بلندمرتبگی تمرکز کنید. مژده، راه رسیدن به بلندمرتبگی را ممکن میسازد؛ راهی که مستلزم پایبندی و نگهداشتن پیمانهای مقدس با خداست. به جز تعمید، تصدیق و اعطای کشیشی ملک صادق برای مردان، سایر پیمانهایی که میبندیم در معبد انجام میشوند. برای مردگان، اجرای هر یک از این آیینهای نجاتدهنده تنها در معبد انجام میشود. بنابراین، آمادهسازی خود برای معبد باید یک هدف فوری باشد.
شما گاهی احساس ناکافی بودن در مورد آنچه میدانید خواهید کرد. دانش مژده برکتی بزرگ است که به تدریج در طول زمان به دست میآید، اما آیین نجاتدهنده نیستند. مژده، آزمون دانش نیست. با این حال، همانطور که رئیس نلسون وعده دادهاند: «هنگامیکه هر روز با دعا کتاب مورمون را مطالعه میکنید، هر روز تصمیمات بهتری خواهید گرفت. … وقتی بر آنچه مطالعه میکنید تأمل میکنید، روزنههای آسمان گشوده خواهد شد و پاسخ سؤالات و هدایت لازم در زندگی خود را دریافت خواهید کرد.»
علاوه بر این، برنامهٔ درسی کلیسا هر سال بهصورت چرخشی در جلسات یکشنبه، شامل عهد عتیق، عهد جدید، کتاب مورمون و اصول و پیمانها، ارائه میشود. با گذر زمان، احساس اعتماد به نفس شما افزایش خواهد یافت، زیرا دانش شما دربارهٔ مژده رشد میکند. مطالعهٔ منظم نوشتههای مقدس به زندگیهای شما برکت میبخشد و با تعمیق گرویدن شما به مژدهٔ عیسی مسیح، آن را غنیتر میسازد.»
یادگیری آموزههای خالص عیسی مسیح، تلاشی مادامالعمر است، هم در فهم آموزهها و هم در زیستن زندگیای شبیه به مسیح. پیمانهای ضروری چارچوبی فراهم میکنند که ما آن را مسیر پیمان توصیف میکنیم این اصول بهطور قوی و مؤثر توسط رئیس نلسون آموزش داده شدهاند. تمامی اعضا، بهویژه نوکیشان و کسانی که به کلیسا بازگشتهاند، با مطالعه و عمل به پیامهای نبوتی او دربارهٔ پیمانها و مسیر پیمان، برکت خواهند یافت.
اگر هدف خود را دریافت شایستهٔ هر پیمان لازم برای رسیدن به بلندمرتبگی قرار دهید، در مسیری گام خواهید نهاد که به ملکوت سلستیالی منتهی میشود. تمرکز ما میبایست بر معبد و آیینهای معبد باشد. اکثر پیمانها برای هر یک از افراد در دسترس هستند. یکی از پیمانها یعنی ازدواج ابدی، شامل یکی کردن تلاشهایتان با یک همراه است. هدف ما باید یافتن آن همراه ابدی باشد.
با این حال، اگر ازدواج ابدی در این زمان ممکن نبود، مأیوس نشوید. پیامبران تعلیم دادهاند که هیچ برکتی از اعضای وفاداری که فرمانها را نگه میدارند، دریغ نخواهد شد. یکی از پیامبران کتاب مورمون، شاه بنیامین، به زیبایی چنین گفت: «آنهایی که فرمانهای خدا را نگاه میدارند … آنها در همۀ چیزها برکت یافتهاند، … و اگر آنها تا پایان وفادار بمانند … آنها در یک وضعیّت خوشبختی پایانناپذیر با خدا ساکن [می]شوند.»
اگر تاکنون متوجه نشدهاید خواهید دید که اعضا متعالی و کامل نیستند. آموزههای مکشوف بهروشنی بیان میکنند که در دوران اقامت موقت ما بر زمین، مرتکب اشتباهاتی خواهیم شد. ما در جهانی ناکامل و سقوط کرده زندگی میکنیم، نه در جهانی سلستیالی. این زندگی، زمانی برای آزمایش است و فرصتیهایی مداوم برای توبه و اثبات خودمان.
همهٔ ما در تلاش برای شبیه شدن به عیسی مسیح، احساس کمبود و ناکافی بودن میکنیم. کفارهٔ او به ما این امکان را میدهد که روزانه توبه کنیم، حتی هنگامی که با کاستیهایی روبرو هستیم. همانطور که نیفای، پیامبر دیگری از کتاب مورمون، گفت: «[ما] باید با استواری در مسیح پیش برویم، با داشتن روشنی کاملی از امید، و مهر به خدا و همه آدمیان. از این رو، اگر شما با سیراب شدن در سخن مسیح به پیش روید، و تا پایان پایداری کنید، بنگرید، بدین گونه پدر میگوید: زندگی جاویدان خواهید داشت.»
هنگامی که به چالشهای زمان خود میاندیشیم، باید به یاد آوریم که منجی نیز در طول خدمت زمینی خود، در دورههایی پرآشوب و دشوار زندگی میکرد. تمرکز او بر چالشهای سیاسی زمانه نبود، بلکه بر کمال مقدسین معطوف بود.
پیروی از منجی و اصول و آموزههای او در جهانی که همواره در آشوب است، هرگز آسان نبوده است. برای منجی در دنیای پرتنش دوران زندگی دنیویاش آسان نبود، برای رهبران و اعضای اولیه ما آسان نبود، و برای ما نیز آسان نیست. خوشبختانه، پیامبران زنده راهنماییهای ویژهای را که ما در روزگار خود نیاز داریم فراهم میکنند. رئیس دلین اچ. اُکس آن میراث روحانی قدرتمند را ادامه خواهد داد.
من گواهی میدهم که آموزههای کلیسای عیسی مسیح، ابدی و حقیقی هستند. من با اطمینان و یقین گواهی میدهم که عیسی مسیح زنده است و به دلیل کفّاره او، ما میتوانیم با او یکی باشیم. به نام مقدّس عیسی مسیح، آمین.