Tanrı’yla Barışın

Kutsal yazıları çalışırken, özellikle hayatım boyunca yaşadığım tecrübelerden dolayı benim için özel bir anlam taşıyan ve dikkatimi çeken kelimelerle karşılaşıyorum. Kariyerim boyunca adli muhasebeci olarak çalıştım. Geçmişimden gelen bilgiler ışığında, kutsal yazıları okurken uzlaştırmak (barışmak) kelimesi dikkatimi çekti. Benim görevim, muhasebe, denetim ve araştırma becerilerimi kullanarak raporlanan tutarları finansal kayıtlarla uzlaştırmaktı. Başka bir deyişle, amacım, doğruluğu ve geçerliliği sağlamak için finansal raporları temel finansal belgelerle uyumlu hale getirmekti. Tutarsızlıkları gidermek için özenle çaba sarf ettim ve çok küçük tutarsızlıkları gidermek için bile genellikle önemli ölçüde zaman harcanıyordu.

Havari Pavlus Korintliler’e “Tanrı’yla barışmaları (uzlaşmaları)” için yalvardı. Tanrı ile barışmak, Tanrı ile yeniden uyum içinde olmak ya da günahlarımız veya eylemlerimiz nedeniyle Tanrı ile gerginleşmiş veya kopmuş olan bir ilişkiyi yeniden kurmak anlamına gelir. Basitçe söylemek gerekirse, Tanrı’yla barışmak, irademizi ve eylemlerimizi Tanrı’nın isteğiyle uyumlu hale getirmek veya Başkan Russell M. Nelson’ın öğrettiği gibi, Tanrı’nın hayatlarımızda galip gelmesine izin vermek anlamına gelir.

Kutsal yazılarda öğretildiği gibi, kendimiz için hareket etmekte “sonsuz ölüm yolunu ya da sonsuz yaşam yolunu seçmekte” özgürüz. Fakat eğer gayretli olmazsak, bu kendimiz için olan hareket etme özgürlüğü, Tanrı’nın iradesiyle uyumumuzu kaybetmemize yol açabilir.

Peygamber Yakup, Tanrı ile uyumsuzluk veya uyuşmazlık içinde olduğumuzda, barışmaya varmanın tek yolunun “Mesih’in kefareti aracılığıyla [Tanrı] ile barışmak” olduğunu öğretti. Barışmanın merhamete bağlı olduğunu anlamalıyız, bu da İsa Mesih’in lütufkar kefaret eyleminin barışmayı mümkün kıldığını ima eder.

Kendi hayatınızı derinlemesine düşünürken, Cennetteki Baba’dan uzaklaştığınız için O’ndan ayrı hissettiğiniz bir zamanı hatırlayın. Örneğin, belki O’na dua ederken veya O’nun emirlerini yerine getirirken daha az gayretliydiniz. Kendimizi Tanrı’dan uzaklaştırmayı seçtiğimiz gibi, barışma çabasını başlatmayı da seçmeliyiz. Rab, şöyle diyerek sorumluğumuzu vurguladı: “Bana yaklaşın ve ben size yaklaşacağım; beni gayretle arayın ve beni bulacaksınız; dileyin ve siz alacaksınız, kapıyı çalın ve size açılacaktır.”

Kurtarıcı, bu önemli ilişkiyi yeniden kurmamıza ve uzlaştırmamıza nasıl yardımcı olur? Kendi adıma, Başkan Nelson’ın öğrettiği öğüdü takip edip her gün tövbe ettiğimde, Tanrı ile uzlaşma yolculuğumda büyük ilerleme kaydediyorum. Bunun nedeni, barışmanın, günah engelini ortadan kaldırarak, özellikle Tanrı ile insanlık arasındaki bozulmuş olan ilişkinin yeniden kurulması anlamına gelmesidir.

Kutsal yazılarda okuduğumuz büyük barışmalardan biri Enos’un barışmasıdır. Hayatında Tanrı ile uyumsuz bir şey vardı. Tanrı ile barışmak için İsa Mesih’in Kefareti’ne güvenmenin bir örneğini gösterdi. Tövbe etme arzusunu, alçak gönüllülüğünü, odaklanmasını ve kararlılığını açıkladı. Tanrı ile barışması, kendisine “Enos, günahların bağışlandı ve sen kutsanacaksın” diyen bir ses gelmesiyle doğrulandı. Enos, tövbe ve barışmanın kendisi üzerindeki etkisini şu sözlerle ifade etti: “Ve ben Enos, Tanrı’nın yalan söyleyemeyeceğini biliyordum; bu nedenle suçum silinip gitmişti.”

Barışma sadece suçluluk duygusundan kurtulmayı değil, aynı zamanda kendimizle ve başkalarıyla barışık olmayı da sağlar. İlişkileri iyileştirir, kalpleri yumuşatır ve öğrenciliğimizi güçlendirerek Tanrı’nın huzurunda güvenimizi artırır. Bana büyük umut ve güven veren şey ise Enos’un şu sözlerle tanımladığı barışmanın başka bir meyvesidir: “Ve ben Enos, bu sözleri duyduktan sonra Rab’be olan imanım sarsılmaz olmaya başladı.”

Ben çocukken, anne tarafından dedemin büyük bir kiraz bahçesi vardı. Çoğunlukla yaz aylarında kiraz hasadı sırasında meyve bahçesinde çalışma fırsatım oldu. Çok küçük bir çocukken, elime bir kova tutuşturulur, kiraz toplamak için ağaca tırmanmamı isterlerdi.

Dedem kiraz sallama makinesi denen bir makineyi satın alınca kiraz hasadı önemli ölçüde değişti. Bu makine ağacın gövdesini tutup sallar, böylece kirazlar ağaçtan kirazları toplamak için kullanılan ağlara düşer. Sallayıcı, ağacı sallamaya başladığında, neredeyse tüm kirazların saniyeler içinde ağaçtan düştüğünü fark ettim. Ayrıca ağacın on saniye ya da bir dakika sallanmasına bakılmaksızın, bazı kirazların düşmediğini fark ettim. Bu kirazlar gerçekten sarsılmazlardı.

Etilen gazının salınması sayesinde kirazları ağaçtan sallayarak düşürmek mümkündür. Bu hormon, kiraz sapı ile ağaç arasındaki hücre tabakasının zayıflamasına neden olur. Bu nedenle, olgunlaşmış bir kiraz sapı, zayıflamış bağlantı nedeniyle ağaçtan daha kolay ayrılır.

Kutsal yazılarda, Yesse’nin kütüğünün, Mesih için, Kral Davut’un babası Yesse’nin soyundan geleceği peygamberlik edilen İsa Mesih için bir metafor olduğunu öğreniriz. Etilen gazının olgun bir kiraz sapının bağlantısını zayıflatması gibi, itaatsizlik, şüpheler ve korkular da Yesse’nin kütüğünü veya İsa Mesih ile olan bağlantımızı zayıflatarak kolayca sarsılmamıza ve O’ndan ayrılmamıza neden olabilir. Ne kadar sadık olursak olalım, İsa Mesih’le olan bağımızın zayıflamasına karşı kendimizi korumalıyız.

Öğreti ve Antlaşmalar’da sadık olanlara dahi bir uyarı verilmiştir: “Fakat insanın lütuftan uzaklaşma ve yaşayan Tanrı’dan ayrılma ihtimali vardır.” Rab şöyle devam eder, “Evet … hatta kutsal kılınanlar da dikkat etsinler.” Düşmemek için, Rab şu öğüdü verir, “Bu yüzden kilise üyeleri ayartmaya yenik düşmemek için dikkat etsinler ve her zaman dua etsinler.”

Kişinin kolayca sarsılabilir bir durumda olması, kutsal yazılarda “yıkıma hazırlanmak” şeklinde tanımlanan bir hale benzetilebilir, bu da eylemlerinin kaçınılmaz sonuçlarının yaklaştığını gösterir. Bu ifade, daha genel anlamda, bir şeyin çöküşe ya da yıkıma açık hale gelmesine neden olan çürüme, yozlaşma ya da gerileme durumunu da anlatmak için kullanılabilir.

Bu hazır olma durumu neyi temsil eder? Bu, değişemeyeceğimiz bir noktaya ulaşabileceğimiz anlamına mı gelir? Hayır, bence bu, değişemeyeceğimiz değil, değişmek istemeyeceğimiz bir noktaya ulaşabileceğimiz anlamına gelir. Yıkıma hazırlanmanın panzehiri, İsa Mesih’le olan bağımızı güçlendirecek şeyleri yapmaktır. Daha önce de belirtildiği gibi, tövbe Enos’u sarsılmaz bir iman noktasına getirdi. Düzenli, çabuk ve sık tövbe etmede güç vardır. Başkan Nelson’ın bize öğrettiği gibi: “Bireysel gelişimimiz için hiçbir şey, düzenli ve günlük tövbeye odaklanmaktan daha özgürleştirici, daha yüceltici veya daha önemli olamaz.”

Peygamber Yakup, tövbe etmeyi vaaz etmenin yanı sıra, hayatımızda Tanrı’nın elini fark etmenin, vahiy arayıp almanın ve Tanrı konuştuğunda O’nu dinlemenin de sarsılmamamıza yardımcı olduğunu öğretmiştir. Yakup ayrıca şöyle öğretti: “Bu nedenle peygamberleri dikkatle inceliyoruz, birçok vahiyler alıyoruz ve peygamberlik ruhuna sahibiz; ve bütün bu tanıklıkların olması bize umut veriyor ve inancımızı sarsılmaz kılıyor.” Peygamberlerin ve havarilerin sözlerini ve davetlerini dinlemek ve bunlara göre hareket etmek içimizi umut, güven ve güçle doldurabilir ve imanımızın sarsılmaz hale gelmesini sağlayabilir.

Tanrı’yla barışma arzusunun, tövbe etme arzusuyla birlikte olması gerektiğini öğrendim. Tövbe etmek ve İsa Mesih’in Kefareti’nin nimetlerini tecrübe etmek, sarsılmaz bir imana yönlendirir. Sarsılmamış iman, her zaman Tanrı’yla barışma arzusuna yol açar. Bu, döngüsel veya tekrarlayan bir modeldir.

Kardeşlerim, sizi İsa Mesih’in Kefareti aracılığıyla Tanrı ile barışmaya davet ediyorum. Tanıklık ederim ki, antlaşmalar yapmak ve bunları yerine getirmek, Kurtarıcı’yla olan bağımızı güçlendirir, böylece yıkıma hazır hale gelmekten kaçınmamızı sağlar. Tanıklık ederim ki, İsa Mesih’in Kefareti aracılığıyla Tanrı’yla barışmak, bizi sarsılmaz bir inanca yönlendirir.

Cennetteki Baba’nın sizi ve beni sevdiğini biliyorum ve O, Sevgili Oğlu İsa Mesih’i Kurtarıcımız, Fidye ile Kurtaranımız ve büyük Barıştırıcı olması için gönderdi. İsa Mesih’e tanıklık ediyorum, İsa Mesih’in adıyla, amin.