Të Çmojmë Jetën

Ajo vijoi: “Kam marrë shumë dashuri dhe përkrahje nga lagjja ime që e kam si familje. Ka qenë barrë e rëndë. Peshkopi [im] dhe presidentja [ime] e Të Rejave kanë bërë çmos për të më treguar dashurinë dhe përkrahjen e tyre. … E kam parë dorën e Zotit … të më udhërrëfejë mua dhe familjen time. … Një lagje si ajo e imja është familja që i nevojitet çdokujt, sidomos një të reje në situatën time.”

Ajo dhe familja e saj, bashkë me lagjen që e ka si familje, e mirëpritën përzemërsisht të voglin e saj shkurtin e kaluar.

Presidenti Rasëll M. Nelson tha: “Një tipar dallues i Kishës së vërtetë dhe të gjallë të Zotit do të jetë gjithmonë një përpjekje e organizuar … për t’u dhënë shërbesë fëmijëve individualë të Perëndisë … [duke i dhënë shërbesë me dashamirësi] individit, pikërisht siç bëri Ai”.

Kur një grua beqare zbulon se po pret një fëmijë të paplanifikuar, shqetësimet shëndetësore, trazirat shpirtërore, turpi, shqetësimet financiare, mëdyshjet mbi arsimimin, pasiguritë martesore dhe trishtimi nga ëndrrat e shkatërruara munden, në një çast dhembjeje dhe pështjellimi, ta shtyjnë një grua, [zakonisht] të matur, që të ndërmarrë hapa që do t’i sjellin dhembje dhe keqardhje të thellë.

Për çdokënd që po dëgjon, që e ka përjetuar dhembjen dhe keqardhjen e thellë nga kryerja e një aborti ose pjesëmarrja në një abort, ju lutem të mbani mend: “Ndonëse nuk mund ta ndryshojmë dot të shkuarën, Perëndia mundet ta shërojë të shkuarën”. Falja mund të vijë nëpërmjet mrekullisë së hirit të Tij shlyes, teksa i drejtoheni Atij me një zemër të përulur dhe të penduar.

Dy fjalë shpesh janë të lidhura me shenjtërinë e lindjes në vdekshmëri: jeta dhe zgjedhja. Jeta është një pjesë tejet e vyer në planin e përsosur të Atit tonë dhe, sipas urdhërimit të Tij, ne e çmojmë dhe e ruajmë jetën, si dhe zgjedhim vijimësinë e jetës kur ajo ngjizet. Ne gjithashtu e ruajmë si thesar dhuratën e zgjedhjes, të lirisë morale të zgjedhjes, që ndihmon të forcohen zgjedhjet e drejta të miratuara nga Perëndia që sjellin lumturi të përjetshme.

Kur një grua dhe një burrë janë në një periudhë kaq delikate, duke u përballur me një zgjedhje kaq kritike, fjalët tona, duart tona, zemrat tona – shpirtërisht, emocionalisht dhe financiarisht – mund t’i bekojnë ata ta ndiejnë dashurinë e Shpëtimtarit dhe, sikurse ka thënë Presidenti Henri B. Ajring, të sjellin një qartësim të pamjes për sytë e tyre shpirtërorë, nga ajo që “mendojnë se e shohin” tek ajo “që ende nuk mund ta shohin”.

Presidenti Dallin H. Ouks tha: “Qëndrimi ynë ndaj abortit nuk bazohet te njohuria e zbuluar se kur nis jeta në vdekshmëri. … Ai ngulitet te njohuria jonë se … të gjithë fëmijët shpirtërorë të Perëndisë duhet të vijnë në këtë tokë për një qëllim të lavdishëm dhe se identiteti individual filloi kohë përpara ngjizjes dhe do të vazhdojë për të gjitha përjetësitë që do të vijnë.”

Fjala e Zotit në lidhje me fëmijët ende në barkun e nënës, së cilës i është dhënë zë nëpërmjet Presidencës së Parë dhe Kuorumit të Dymbëdhjetëve Apostujve, nuk ka ndryshuar kurrë dhe jehon fjalët e profetëve ndër epoka, duke dhënë qartësim hyjnor për atë që ka kërkuar Zoti prej nesh.

“Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme beson në shenjtërinë e jetës njerëzore. Prandaj, Kisha është kundër abortit me dëshirë, për voli vetjake ose shoqërore dhe i këshillon anëtarët e saj që të mos i nënshtrohen, kryejnë, nxitin, paguajnë apo organizojnë kryerjen e aborteve të tilla.

[Zoti] i lejon përjashtimet e mundshme … kur:

• Shtatzënia ndodh si pasojë e përdhunimit apo incestit, ose

• një mjek kompetent përcakton që jeta ose shëndeti i nënës është në rrezik të rëndë, ose

• një mjek kompetent përcakton se fetusi ka defekte të rënda që nuk do ta lejojnë foshnjën të jetojë pas lindjes.”

Presidenca e Parë vijon: “Aborti është një çështje jashtëzakonisht serioze. [Edhe në këto situata të rralla] ai duhet të merret në konsideratë vetëm pasi personat përgjegjës të kenë marrë konfirmim nëpërmjet lutjes” dhe të jenë këshilluar me të tjerët.

Tridhjetë vjet më parë, profetët e Zotit nxorën një proklamatë drejtuar botës. Në të përfshihen këto fjalë:

“Ne … deklarojmë se Perëndia ka urdhëruar që fuqitë e shenjta të krijimit të jetës duhet të përdoren vetëm midis burrit dhe gruas, ligjërisht të martuar si bashkëshort e bashkëshorte.

Ne deklarojmë se mënyra me anë të së cilës krijohet jeta e vdekshme, është caktuar në mënyrë hyjnore. Ne pohojmë shenjtërinë e jetës dhe rëndësinë e saj në planin e përjetshëm të Perëndisë.”

Inkurajimi dhe mbrojtja e jetës që është ende në barkun e nënës, nuk është një qëndrim politik. Ai është një ligj moral i pohuar nga Zoti nëpërmjet profetëve të Tij.

Një thënie nga Presidenti J. Ruben Klark i Riu, i cili shërbeu në Presidencën e Parë, e përshkruan bukur rininë tonë sot: “Rinia e Kishës është e uritur për gjërat e Shpirtit; ata janë të etur për të mësuar ungjillin dhe e duan të qartë, të papërzier. Ata duan të dinë mbi … besimet tona; ata duan të fitojnë dëshmi për të vërtetën. Ata janë … shqyrtues, kërkues të së vërtetës.” Le t’u flasim më shpesh me besim dhe dhembshuri të rinjve tanë në shtëpitë tona, dhe me njëra-tjetrën në mbledhjet tona të Shoqatës së Ndihmës dhe me njëri-tjetrin në mbledhjet e kuorumit të pleqve, rreth ligjit të Zotit mbi ligjin e dëlirësisë, shenjtërinë e jetës dhe kujdesin ndaj fëmijëve ende në barkun e nënës si dhe ndaj nënave të tyre.

Një motër e dashur më shkroi për një përvojë që pati dekada më parë: “Kur isha 17 vjeçe … , zbulova se kisha mbetur shtatzënë dhe isha thuajse pa kurrfarë ndihme nga i dashuri im. Ndihesha në turp dhe e vetmuar, [por] nuk e çova kurrë nëpër mend [abortin]. … [Pata] familjen time të dashur dhe peshkopin tim, me të cilin takohesha shpesh për udhërrëfim. … Iu drejtova Perëndisë. Studiova shkrimet e shenjta … u luta [dhe] gjeta forcë nëpërmjet Shpëtimtarit tim dhe procesit të pendimit. … Mora një përgjigje [për lutjet e mia] që nuk mund ta mohoja. … Qe një situatë që ta thyente zemrën, mirëpo e dija se do ta çoja vajzën time për birësim. … U luta për guxim [dhe] e ndjeva dashurinë e Shpëtimtarit shumë qartë nëpërmjet pendimit. E di se Perëndia … u përgjigjet lutjeve dhe na forcon.”

Një çift zemërmirë e birësoi vogëlushen e çmuar dhe i mësoi asaj ungjillin. Tani ajo është e martuar, me një familje të bukur të sajën.

Hera‑herës, mbrojtja e jetës mund të shoqërohet nga një pasiguri thellësisht e vështirë dhe torturuese.

Kohët e fundit, një çift i ri që Kethi dhe unë e duam shumë, më shkroi rreth vogëlushes së çmuar që po prisnin të lindte.

I ati shkroi: “[Kur bashkëshortja ime ishte] 10-javëshe shtatzënë ne zbuluam se foshnja jonë e ardhur mrekullisht, ka çrregullimin gjenetik të 21 kromozomeve, i njohur gjerësisht si sindroma Daun. E ndiem trysninë … nga fusha e mjekësisë që t’i jepnim fund shtatzënisë. Disa javë më pas zbuluam se … fëmijës që prisnim, … do t’i duheshin ndërhyrje kirurgjikale të shumta në zemër gjatë vitit të parë të jetës. Gjatë gjithë këtij procesi, teksa u lutëm me zjarr për ndihmë hyjnore, … e ndiem Shpirtin të na jepte ngushëllim. Ne morëm zbulesë dhe kuptueshmëri që vajza jonë është një fëmijë i zgjedhur i Atit Qiellor dhe ka një dëshirë të pamasë për të qenë pjesë e familjes sonë dhe për të ardhur në tokë.”

Nëna e vogëlushes shkroi: “Mbetëm krejtësisht të tronditur, të pështjelluar dhe vërtet të shkatërruar nga lajmi. … Kur isha 14-javëshe shtatzënë, zbuluam se vogëlushja jonë kishte defekte të shumta të zemrës që në bark, diçka që mund të ishte edhe fatale. Takuam mjekë dhe specialistë të shumtë gjatë periudhës 10–18 javore të shtatzënisë. … Në secilin prej takimeve, na pyetën nëse dëshironim ta vazhdonim apo t’i jepnim fund shtatzënisë. … Shpëtimtari ma shëroi zemrën dhe më dha një ndjesi paqeje dhe lumturie për vogëlushen tonë. … [Ati Qiellor] më ka treguar herë pas here se Ai ka një plan të përkryer për mua [dhe] unë i mirëbesoj Atij.”

Ata e mirëpritën me entuziazëm të madh vogëlushen e tyre, pikërisht si sot para një jave. Ajo është e tyrja dhe ata janë të sajët përgjithmonë.

Besimi i patundur dhe guximi i jashtëzakonshëm janë tipare dalluese të dishepujve të Jezu Krishtit.

Ndër vite, kam pasur privilegjin të takohem me burra dhe gra që kanë kërkuar gjithë përulësi të kthehen në shtegun e besëlidhjeve dhe te bekimet e tyre të priftërisë dhe të tempullit shumë vjet pas humbjes së anëtarësisë së tyre.

Në një rast, duhej të intervistoja një burrë, në emër të Presidencës së Parë, për rivendosjen e bekimeve të tij të priftërisë dhe të tempullit.

Pas martesës në tempullin e shenjtë dhe pasi kishin lindur tre fëmijë të mrekullueshëm, burri e shkeli besnikërinë ndaj bashkëshortes dhe besëlidhjeve të tij të shenjta. Një grua e pamartuar mbeti shtatzënë dhe dëshironte të kryente një abort.

Gruaja e bashkëshortit me një shpirt prej shenjtoreje, iu lut gruas që ta mbante foshnjën dhe i premtoi se do ta rriste fëmijën pasi të lindte, bashkë me fëmijët e saj.

Gruaja beqare, pasi u mendua, pranoi të mos i jepte fund shtatzënisë.

Tashmë janë bërë 10 vjet. Motra e përulur që qe ulur përpara meje, e deshi djalin si të vetin dhe më tregoi për përpjekjet e bashkëshortit të saj për t’i ndrequr gjërat dhe për ta dashur e për t’u kujdesur për të dhe familjen. Babai i djalit qante ndërsa ajo fliste.

E si mundi kjo grua fisnike e Perëndisë që ta pranonte një fëmijë si të vetin, i cili do të ishte një kujtues i përditshëm i pabesisë së bashkëshortit të saj? Si vallë? Sepse ajo gjeti forcë nëpërmjet Jezu Krishtit dhe ajo besonte në shenjtërinë e jetës dhe natyrën hyjnore të jetës. Ajo e dinte se fëmija që pritej të lindte, ishte fëmijë i Perëndisë, i pafajshëm dhe i dëlirë.

Vëllezërit dhe motrat e mia të dashura, dashuria e zbehur për fëmijët që janë ende në barkun e nënës është një shqetësim i madh në mbarë botën. Perëndia e çmon jetën. Është vepra dhe lavdia e Tij që të sjellë pavdekësinë dhe jetën e përjetshme për fëmijët e Tij. Si dishepuj të Jezu Krishtit, ne e çmojmë jetën. “Prej kësaj do t’ju njohin të gjithë që jeni dishepujt e mi, nëse keni dashuri për njëri-tjetrin.” Ua tregofshim dashurinë tonë edhe shumë më tepër atyre që kanë nevojë kaq skajshëm për ne! Ju shpreh juve dashurinë time dhe dashurinë e Atit Qiellor për fëmijët e Tij që po vijnë në tokë. Në emrin e Jezu Krishtit, amen.