Pagkanta aron Mawala ang Negatibo nga mga Hunahuna

“Oras na nga matulog,” miingon si Mamá uban ang usa ka pahiyom.

Miadto si Logan sa iyang kwarto. Nag-ampo siya ug mihigda sa higdaanan. Dayon gibasahan siya ni Mamá og usa ka istorya. Hinay-hinay niyang gipiyong ang iyang mga mata. Sa wala madugay nakatulog siya.

Apan adunay makahadlok nga damgo si Logan. Nag-inusara siya diha sa usa ka ngitngit nga dapit. Nakakita siya og usa ka dako, tunokon nga monster nga adunay dagko nga mga ngipon. Mingulob [growl] kini kaniya. Dayon nagsugod kini sa pagdagan paingon kaniya!

Misulay og dagan palayo si Logan. Apan nadakin-as siya ug natumba! Ang monster nagkaduol nga nagkadako hangtod—

Si Logan nakamata ug milingkod diha sa higdaanan. Gitrapohan niya ang mga luha gikan sa iyang mga mata ug nakita nga ngitngit pa gihapon sa gawas.

Gusto siyang makig-istorya sa iyang mga ginikanan mahitungod sa damgo. Apan dili siya gusto nga mobiya sa iyang higdaanan. Ang kangitngit mipabati kaniya nga ingon og nagtago sa usa ka dapit ang monster. Ang matag anino ingon og makahadlok. Ang usa ka iro nga namaghot sa gawas madungog nga sama sa usa ka monster nga nagngulob.

Gibira ni Logan ang mga habol hangtod sa iyang ilong. Nahadlok kaayo siya nga molihok.

Gusto siyang makatulog og balik. Apan sa matag higayon nga iyang gipiyong ang iyang mga mata, nakita niya ang nasuko nga nawong ug mahait nga mga ngipon sa monster. Dili siya makahunong sa pagtan-aw sa makahadlok nga mga anino.

Dayon nakita niya ang usa ka litrato diha sa lamesa duol sa iyang higdaanan. Litrato kadto niya, sa iyang duha ka igsoon nga lalaki, ni Papá, ug Mamá sa gawas sa templo sa Monterrey, Mexico. Makita nga sila malipayon kaayo.

Kalit lang, ang mga pulong sa iyang paborito nga awit sa Primary misantop sa iyang hunahuna. “Gusto kong makita ug,” nagsugod sa hilom nga pagkanta si Logan. “Moadto sa templo. Espiritu mabati, maminaw’g mag-ampo.”*

Samtang nagkanta siya, naghunahuna si Logan mahitungod nianang adlawa didto sa templo uban sa iyang pamilya. Mibati siya nga malinawon kaayo. Tungod sa templo, siya mahimong magkauban sa iyang pamilya hangtod sa kahangtoran.

Dili madungog ni Logan ang iro nga namaghot tungod sa iyang tingog. Gipiyong niya ang iyang mga mata ug nagpadayon sa pagkanta. “Nakat-on ako sa matuod; nga pamilya mohangtod.” Mibati siya og kalinaw sa iyang kasingkasing nga nakapahiyom kaniya. Nasayod siya nga walay monster.

Ang kwarto ganiha ngitngit ug makahadlok. Apan karon kini usa ka kalma, luwas nga dapit. Misandig balik si Logan sa iyang unlan ug malinawon nga nakatulog og balik.

Sa dihang nakamata siya, hayag na sa gawas. Mibangon siya ug mitan-aw sa bidlisiw sa adlaw nga nagdan-ag sa iyang litrato sa templo. Gihugong-hugong [hum] niya ang iyang paborito nga awit samtang nangandam siya alang sa simbahan.

Paingon sa simbahan, gisultihan niya ang iyang pamilya mahitungod sa iyang bati nga damgo ug sa awit nga iyang gikanta. Naminaw siya sa mga pakigpulong ug mikanta sa mga himno didto sa chapel. Dayon oras na kadto nga moadto sa Primary.

Ganahan si Logan nga maminaw sa piano. Ug karon nasayod siya nga pipila ka awit igo ang gahom sa pagpalayo bisan sa makahahadlok nga mga monster.

“Welcome sa panahon sa pagpanganta,” miingon ang lider sa Primary. “Unsa nga awit ang una natong kantahon?”

“Kahibalo ko!” miingon si Logan, gipataas gayod ang iyang kamot sa hangin. “Kantahon nato ang ‘Gusto Ko nga Makita ang Templo.’”

Mga paghulagway pinaagi ni Carolina Farías