Simon van Cyrene, drager van het kruis

Simon bood zich niet vrijwillig aan. Hij was in alle opzichten een buitenstaander. En toch werd hij gekozen. Simon was erbij toen Jezus, in de chaos van de kruisigingsprocessie, onder het gewicht van het kruis bezweek.

We weten bijzonder weinig over Simon maar het is een fijne gedachte dat, toen de hemel de details orkestreerde van de eeuwig belangrijke verzoening van Jezus Christus, iemand die mogelijk ‘onder de gelovigen werd gerekend’, zou worden uitverkoren om naast de Heiland te wandelen op het moment dat Hij dat nodig had.

Naar Romeins gebruik droeg een veroordeelde zijn kruis naar de plaats van executie. Het kruis – ruw uit gewoon hout gehouwen, misschien van een olijven- of vijgenboom – was niet met zorg maar met wreedheid vervaardigd. Het was een voorwerp van schande en dood, haastig geconstrueerd, alleen voldoende om het gewicht van iemands lijden te dragen.

‘En zo werd Jezus, die zijn kruis droeg, langs de treurige weg geleid naar een plaats van begrafenis, van schedels en van de dood. Vier Romeinse soldaten liepen naast Hem’ – om Hem te vernederen en anderen bang te maken. Op een bord, dat om de nek van de Heiland werd gehangen of door een soldaat werd gedragen, stond zijn vermeende misdaad.

Jezus, die al gegeseld en uitgeput was, was lichamelijk tot het uiterste verzwakt. De last van het kruis was niet zijn enige last – het was het hoogtepunt van de kwelling in Gethsémané, verraad, wreedheid en bespotting. Uitputting en geestelijke pijn hadden zijn lichamelijke kracht uitgeput.

Hij wankelde en struikelde. En toen kon Hij niet verder.

Op dat moment drongen ongeduldige soldaten bij Simon aan om te helpen. Hij maakte geen deel uit van de processie, maar werd gegrepen en gedwongen het kruis van Jezus te dragen.

Het kruis van een veroordeelde dragen was een teken van vernedering. Geen enkele Romein of Jood zou zich vrijwillig voor zo’n taak hebben gemeld. Elk detail van een kruisiging was erop gericht om te vernederen. Toch droeg Simon die vernedering.

Wat zou hij hebben gevoeld? Verwarring? Mededogen? Zag hij de blik van de Heiland? Voelde hij hoe heilig het moment was?

Tijdens die korte wandeling naar Golgotha stapte Simon midden in het lijdensverhaal. Zou hij zo’n ervaring kunnen hebben zonder erdoor veranderd te worden? Wellicht kwam hij naar Jeruzalem als pelgrim, maar vertrok hij als getuige.

Simon was in zijn laatste uren dicht bij het Lam van God geweest. Hij had het hout van het kruis aangeraakt. De gebeurtenissen van die dag werden heel reëel voor hem toen hij dat kruis naar Golgotha droeg.

Wij zijn ook geroepen om elkaars lasten te dragen. Van ons wordt ook verwacht dat wij ons ‘kruis opnemen’ en met de Heiland wandelen (zie Mattheüs 16:24), zelfs als het pad moeilijk en de last zwaar is. En net als Simon kunnen de lasten die we in gehoorzaamheid dragen de grootste eer in ons leven worden.

President Jeffrey R. Holland, president van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft gezegd: ‘Iemand die Jezus Christus wil volgen, moet soms een last op zich nemen, die van uzelf of van iemand anders, en zich begeven waar een offer wordt gevergd en waar lijden onvermijdelijk is’. Hij vervolgde: ‘Nemen wij ons kruis op en volgen wij Hem, dan zou het beslist tragisch zijn als het gewicht van onze moeilijkheden ons niet empathischer maakte, en attenter op de lasten die anderen dragen.’