Πιστεύοντας στο μονοπάτι της διαθήκης του Κυρίου «χωρίς αποκλεισμούς παγκοσμίως»

Μία φίλη και εγώ μοιρασθήκαμε ένα γεύμα στις αρχές του περασμένου έτους. Λίγο πριν από τη συνάντησή μας, είχαμε κάνει ο καθένας μας βήματα για να ακολουθήσει την κλήση του Προέδρου Νέλσον να μάθει για «όλα όσα ο Κύριος έχει υποσχεθεί ότι θα κάνει για τον Ισραήλ της διαθήκης», να συλλογισθεί αυτές τις υποσχέσεις και κατόπιν να συζητήσει «γι’ αυτά με την οικογένεια και τους φίλους σας». Οι καρδιές μας συγκινήθηκαν καθώς θαυμάζαμε μαζί τις υποσχέσεις του Κυρίου. Εκμυστηρεύθηκε ότι μέχρι να μελετήσει μόνη της, «ήθελε να ουρλιάξει», όταν άκουσε τον όρο «μονοπάτι της διαθήκης» στις ομιλίες και τα μαθήματα της Εκκλησίας. Οι λέξεις δεν είχαν νόημα. Κατόπιν, με προσπάθεια και συγκέντρωση, η ενόχληση έλειωσε καθώς στη θέση της αναπτύχθηκε η κατανόηση και η χαρά.

Η δική μας μελέτη του Ισραήλ της διαθήκης (ένα όνομα που μπορεί να αναγνωσθεί ως «ας επικρατήσει ο Θεός») μπορεί να μας διδάξει ότι οι υποσχέσεις του Κυρίου ριζώνουν μέσα –και όχι εν τη απουσία– από τις καθημερινές ανησυχίες και προβληματισμούς. Όπως όλοι, ο Άβραμ και η Σάρα (που έγιναν ο Αβραάμ και η Σάρρα), ο γυιος τους Ισαάκ και η γυναίκα του Ρεβέκκα και ο εγγονός τους Ιακώβ (που έγινε ο Ισραήλ) και η οικογένειά του, όλοι έπρεπε να αποκτήσουν κατοικίες, τροφή, νερό, οικογένεια, έθνος, ειρήνη και ταυτότητα τόσο τότε όσο και για τον μελλοντικό λαό. Γνωρίζουμε το συναίσθημα.

Όμως ο Κύριος τους δίνει μια τολμηρή λύση: μην τα επιδιώκετε με τον συνηθισμένο, ανθρώπινο τρόπο, προσπαθώντας πυρετωδώς να τα εξασφαλίσετε για τον εαυτό σας. Αντ’ αυτού, ο Θεός λέει, σχετισθείτε πρώτα μαζί Μου, ενεργήστε σύμφωνα με τα λόγια που θα σας δώσω, και τότε θα σας σχετίσω με τους γύρω σας, θα σας δείξω, θα σας παράσχω, θα σας προστατεύσω, θα σας δώσω απογόνους και θα σας ονομάσω.

Αυτή η ανταλλαγή με τον Θεό μπορεί να σας φανεί άβολη στην αρχή, επειδή έρχεται σε αντίθεση με τα φυσικά ένστικτα. Το ένστικτό μας λέει: παίρνουμε όταν βάζουμε το να παίρνουμε πρώτα, σωστά; Αντ’ αυτού, ο Κύριος μας καλεί να ασπασθούμε μία ένταση: να χαλαρώσουμε τον πυρετώδη εναγκαλισμό μας με τη βεβαιότητα τώρα για να εξασφαλίσουμε ένα σίγουρο μέλλον. Αυτό διδάσκει ο Μωυσής στους Ισραηλίτες, καθώς ο Κύριος τον χρησιμοποιεί για να αναδημιουργήσει την ταυτότητα της διαθήκης του Ισραήλ μετά από τέσσερεις και πλέον αιώνες αιγυπτιακής δουλείας: «Και σε ταπείνωσε, και σε έκανε να πεινάσεις, και σε έθρεψε με μάννα… για να σε κάνει να μάθεις ότι ο άνθρωπος δεν ζει μονάχα με ψωμί, αλλά ο άνθρωπος ζει με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα τού Κυρίου».

Ακούμε τον Ιησού να επαναλαμβάνει την ίδια αλήθεια στην αρχή της διακονίας Του. Εκεί που η 40ετής παραμονή του Ισραήλ στην έρημο επανέφερε τη συνείδηση της διαθήκης του, η παρατεταμένη νηστεία του Ιησού στην έρημο θέτει υπό αμφισβήτηση την ταυτότητα της θείας διαθήκης Του: «Και αφού νήστεψε 40 ημέρες, και 40 νύχτες, έπειτα πείνασε. Και αφού ήρθε σ’ αυτόν ο πειράζων, είπε: Αν είσαι Υιός τού Θεού, πες αυτές οι πέτρες να γίνουν ψωμιά. Και εκείνος απαντώντας είτε: Είναι γραμμένο: Μονάχα με ψωμί δεν θα ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα τού Θεού». Τα λόγια της διαβίωσης σύμφωνα με τη διαθήκη είναι τόσο βαθιά ριζωμένα στον Ιησού και Τον διακατέχουν τόσο πλήρως, ώστε αποτελούν τη φυσική Του αντίδραση τη στιγμή που η ταυτότητά Του και η δέσμευσή Του σύμφωνα με τη διαθήκη δέχονται επίθεση.

Λίγο αργότερα, ο Ιησούς ενισχύει αυτή τη διδασκαλία: «Nα μη μεριμνήσετε, λοιπόν, λέγοντας: Tι να φάμε ή τι να πιούμε ή τι να ντυθούμε; …επειδή, ο ουράνιος Πατέρας σας ξέρει ότι έχετε ανάγκη από όλα αυτά. Aλλά, να ζητάτε πρώτα τη βασιλεία τού Θεού, και τη δικαιοσύνη του· και όλα αυτά θα σας προστεθούν».

Με αυτό το σκεπτικό, κατανοούμε καλύτερα μια από τις τελευταίες προκλήσεις του Προέδρου Νέλσον: «Τώρα είναι ο καιρός να κάνουμε την ιδιότητά μας του μαθητού υψίστη προτεραιότητά μας. …Δεν είναι ούτε πολύ νωρίς ούτε πολύ αργά για να γίνετε αφοσιωμένος μαθητής του Ιησού Χριστού». Αληθινά, όπως μας παρότρυνε ο Πρόεδρος Νέλσον: «Το μονοπάτι της διαθήκης είναι ανοικτό για όλους. Παρακαλούμε όλους να περπατήσουν σε αυτό το μονοπάτι μαζί μας. Κανένα άλλο έργο δεν είναι τόσο παγκόσμια ανοικτό σε όλους».