«Η χριστοειδής υπηρέτηση μαλάκωσε καρδιές, άνοιξε πόρτες στην Κορσική», Λιαχόνα, Ιαν 2026.
Η χριστοειδής υπηρέτηση μαλάκωσε καρδιές, άνοιξε πόρτες στην Κορσική
Προσφέροντας βοήθεια στους κατοίκους με κάθε δυνατό τρόπο, οι ιεραπόστολοι σε αυτό το νησί της Μεσογείου ήταν αποφασισμένοι να καλέσουν τους ανθρώπους να έλθουν προς τον Χριστό.
Ο δήμαρχος της Μπαστιά γνώριζε πολύ καλά ότι οι ιεραπόστολοι που στέκονταν μπροστά του ήταν ξένοι. Γιατί, αναρωτήθηκε, θα έρχονταν νέοι άνδρες από άλλες χώρες και θα προσφέρονταν να βοηθήσουν τον λαό του στο νησί της Κορσικής;
Ύστερα από μια παύση, αποδέχθηκε την προσφορά τους και τους κάλεσε να εμφανισθούν νωρίς το επόμενο πρωί για να βάψουν το μικρό ξενοδοχείο του.
Πιστοί στην υπόσχεσή τους οι νεαροί άνδρες έφθασαν στις 7:00 π.μ., πρόθυμοι και έτοιμοι να περάσουν με βαφή το ξενοδοχείο του δημάρχου σε αυτό το γραφικό νησί στα ανοικτά των ακτών της Γαλλίας στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Όταν ο δήμαρχος έφθασε στο ξενοδοχείο αργότερα εκείνη την ημέρα και βρήκε τους ιεραποστόλους να εργάζονται ακόμη κάτω από τον ήλιο της ακτής, «εξεπλάγη που μας είδε εκεί» είπε ο Τζέικ Λόουρυ, ένας από τους ιεραποστόλους που υπηρετούσαν εκείνη την εποχή.
Έκπληκτος με την προθυμία τους να κάνουν δύσκολη σωματική εργασία, για να βοηθήσουν ανθρώπους που δεν γνώριζαν, ο δήμαρχος μαλάκωσε την αντίστασή του και «μας ζήτησε να καθίσουμε και να του πούμε τι χρειαζόμασταν» είπε ο αδελφός Λόουρυ.
Οι ιεραπόστολοι διέδωσαν το Ευαγγέλιο και είπαν πώς ο σκοπός τους ήταν να ευλογήσουν τους ανθρώπους στο νησί της Κορσικής. Αφηγήθηκαν τις δυσκολίες τους να βρουν ένα διαμέρισμα εξαιτίας των κατοίκων που ήταν επιφυλακτικοί έναντι των ξένων. Λίγους μήνες νωρίτερα όλοι οι ιεραπόστολοι είχαν απομακρυνθεί από το νησί για λόγους ασφαλείας. Όμως αυτοί οι πρεσβύτεροι είχαν αρχίσει ξανά επισήμως να κάνουν εκεί ιεραποστολικό έργο.
Ο δήμαρχος άκουσε τους πρεσβυτέρους. «Μέχρι το επόμενο πρωί» είπε ο αδελφός Λόουρυ «είχε εξασφαλίσει ένα διαμέρισμα σε καλή τοποθεσία για εμάς και είχε γράψει ένα ευγενικό σημείωμα».
Εκείνο το βράδυ, αφού εγκαταστάθηκαν στα νέα τους καταλύματα, «δύο καλοντυμένοι εκπρόσωποι από το γραφείο του δημάρχου σταμάτησαν για να μας χαιρετήσουν και να μας διαβεβαιώσουν ότι είμαστε ευπρόσδεκτοι και ασφαλείς στην πόλη» είπε ο αδελφός Λόουρυ.
Λίγο καιρό αργότερα, ο δήμαρχος και η σύζυγός του άρχισαν να παρευρίσκονται στις συγκεντρώσεις Κυριακής με τον κλάδο, στις οποίες τους άρεσε να τραγουδούν τους ύμνους. Σύντομα η σύζυγος του δημάρχου βαπτίσθηκε.
Γόνιμο έδαφος
Από αυτό το απλό ξεκίνημα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Εκκλησία ρίζωσε σε αυτό το νησί γνωστό ως η γενέτειρα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Το ιεραποστολικό έργο σύντομα άνθισε. Ύστερα από τρεις μήνες, περισσότερα από 40 άτομα παρακολουθούσαν τις κυριακάτικες συγκεντρώσεις σε έναν υπέροχο τόπο συνάντησης που κανόνισε ο δήμαρχος.
«Ανατρέχοντας στο παρελθόν, μπορούμε να δούμε ότι το χέρι του Κυρίου ήταν εμφανές στον χρονισμό και στα μέσα για την ίδρυση της Εκκλησίας στο νησί της Κορσικής» είπε ο Ρίτσαρντ Γ. Θάτσερ, τότε πρόεδρος ιεραποστολής της Ιεραποστολής στη Μασσαλία της Γαλλίας, τώρα Ιεραποστολής στη Λυών της Γαλλίας.
Αλλά η εδραίωση στο νησί δεν ήλθε εύκολα. Η προηγούμενη προσπάθεια να τοποθετηθούν ιεραπόστολοι συνάντησε αντίσταση και απειλές κινδύνου. «Το υποβόσκον αντιγαλλικό συναίσθημα των γηγενών Κορσικανών αυξανόταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990» είπε ο αδελφός Θάτσερ.
Οι γηγενείς Κορσικανοί έδειξαν τη δυσαρέσκειά τους για τους ξένους κατασκευάζοντας αυτοσχέδιες βόμβες για να καταστρέψουν τις ξένες επιχειρήσεις και περιουσίες. «Δεν ήταν ασυνήθιστο» είπε ο τότε Πρεσβύτερος Ντάριν Ντιούσναπ «να ακούμε πολλαπλές εκρήξεις κάθε ημέρα στην πόλη. Δεν ήμασταν Γάλλοι αλλά ούτε και Κορσικανοί».
Οι ιεραπόστολοι προειδοποιήθηκαν για τους κινδύνους και, όταν εξερράγη μία βόμβα στη γειτονιά τους, οι τέσσερεις ιεραπόστολοι στο νησί αποσύρθηκαν σε ένα άλλο τμήμα της ιεραποστολής στην ηπειρωτική Γαλλία.
«Οι ιεραπόστολοί μας δεν ήταν πλέον στο νησί» είπε ο αδελφός Θάτσερ, λέγοντας ότι αυτό το κώλυμα ήταν μία ευκαιρία να μάθουν και να αναπτυχθούν πνευματικώς.
Η χριστοειδής υπηρέτηση ήταν η απάντηση
Για να κατανοήσουν καλύτερα τους σκοπούς των ουρανών, οι ιεραπόστολοι δεσμεύθηκαν να μελετήσουν τη ζωή και τη διακονία του Σωτήρος για να μάθουν καλύτερα τους τρόπους Του. Μελέτησαν τις πράξεις υπηρέτησης και συμπόνιας Του, οι οποίες περιελάμβαναν τη σίτιση, τη θεραπεία και την αγάπη. Κατέληξαν ότι η υπηρέτηση ήταν σημαντική για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων και να υπηρετήσουν με τον τρόπο του Κυρίου.
Με ανανεωμένη εστίαση να υπηρετήσουν, τρεις ιεραπόστολοι εστάλησαν να ξαναρχίσουν το έργο στην Κορσική, τον Μάρτιο του 1992. Αυτή τη φορά, εστάλησαν στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού, την Μπαστιά. Εκεί αποφάσισαν να συναντήσουν ανθρώπους με φυσικό τρόπο αντί να χτυπούν πόρτες, κάτι που μερικές φορές είχε προκαλέσει φόβο στους κατοίκους.
«Οι προσευχές μας εισακούσθηκαν. Συνειδητοποιήσαμε ότι η υπηρέτηση θα μπορούσε να επιδείξει την ειλικρίνειά μας στην κοινότητα και να μαλακώσει τις καρδιές των ανθρώπων που αντιστέκονταν στους ξένους» είπε ο αδελφός Θάτσερ.
Οι νέοι ιεραπόστολοι συστήθηκαν στους κατοίκους προσφερόμενοι να βοηθήσουν με οιονδήποτε τρόπο μπορούσαν. Ξεχορτάριασαν οικογενειακούς κήπους, επιδιόρθωσαν αυτοκίνητα και, στην περίπτωση του δημάρχου, έβαψαν το πεπαλαιωμένο ξενοδοχείο του. Συχνά έκαναν φίλους και οι προσπάθειές τους εκτιμήθηκαν. Σχεδόν πάντα τους ζητούσαν να καθίσουν για ένα ποτήρι «limonata» (λεμονάδα) και να «μας μιλήσετε για την εκκλησία σας» είπε ο αδελφός Θάτσερ. Σύντομα, «η τύχη μας άλλαξε εντυπωσιακά».
Μία αρχική σύσταση οδήγησε στο βάπτισμα της οικογένειας Λότα, η οποία στη συνέχεια οδήγησε σε άλλη σύσταση. Όταν οι ιεραπόστολοι εισήλθαν στο σπίτι των ατόμων που τους είχαν συστήσει, η μητέρα της οικογένειας, η οποία προσευχόταν για να μάθει την αλήθεια, «έπεσε στα γόνατα και έκλαψε από ευγνωμοσύνη προς τον Κύριο που απήντησε στις προσευχές της».
Γεφυρώνοντας ένα χάσμα
Στην αρχή της υπηρέτησής τους στην Μπαστιά, οι ιεραπόστολοι είχαν προσφερθεί να υπηρετήσουν εθελοντικά στο κύριο καθολικό νοσοκομείο, αλλά ο μονσινιόρ, ο υπεύθυνος του νοσοκομείου, αρνήθηκε την υπηρέτησή τους όταν έμαθε για τη θρησκεία τους. Ήταν απρόθυμος να συμμετάσχουν διαφορετικά χριστιανικά δόγματα στο νοσοκομείο.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάιο του 1992, ένα τεράστιο τμήμα ενός γηπέδου ποδοσφαίρου κατέρρευσε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα πρωταθλήματος, σκοτώνοντας 19 άτομα και στέλνοντας χιλιάδες σοβαρά τραυματισμένους θεατές στο νοσοκομείο.
Όταν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου κατέρρευσε στην Κορσική, σκοτώνοντας 19 άτομα και τραυματίζοντας χιλιάδες, οι ιεραπόστολοι πέρασαν πολλές ώρες βοηθώντας στην υπό επίβλεψη παροχή της επείγουσας περίθαλψης στο τοπικό νοσοκομείο.
Φωτογραφία υπό Craig Peterson
Τα θύματα κατέκλυσαν το νοσοκομείο. Τραυματισμένοι οπαδοί ποδοσφαίρου γέμισαν τους θαλάμους και κατέκλυσαν τους διαδρόμους. Ορισμένοι μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στην ηπειρωτική Γαλλία για περίθαλψη. Ο μονσινιόρ, που αναζητούσε απεγνωσμένα ικανούς εθελοντές, θυμήθηκε μία κάρτα που είχαν αφήσει οι ιεραπόστολοι και τους κάλεσε για βοήθεια.
Για 36 ώρες, οι ιεραπόστολοι έτρεχαν από το ένα έργο στο άλλο, βοηθώντας σε διάφορα είδη εποπτευόμενης επείγουσας περίθαλψης, όπως η τοποθέτηση ορών, η εφαρμογή αιμοστατικών επιδέσμων, ο καθαρισμός δωματίων και η μεταφορά των τραυματιών. Έδιναν ευλογίες ιεροσύνης σε μέλη του κλάδου που είχαν τραυματισθεί κατά την κατάρρευση.
Όταν ο μονσινιόρ παρατήρησε τις αδιάκοπες προσπάθειες των ιεραποστόλων, τους συγκέντρωσε και τους οδήγησε σε όλο το νοσοκομείο, λέγοντας στους ασθενείς ότι οι ιεραπόστολοι ήταν άνθρωποι του Θεού και να τους αφήσουν να χορηγήσουν ευλογίες στους τραυματίες.
Ο αδελφός Θάτσερ θυμάται: «Κερδίσαμε τον σεβασμό και τον θαυμασμό ενός υψηλόβαθμου αξιωματούχου της πόλης και μιας σημαντικής εκκλησιαστικής αρχής με την υπηρέτησή μας». Μαλάκωσε τις καρδιές και βοήθησε στην εξάλειψη της αντίστασης στην κοινότητα, είπε. «Αυτό ήταν ζωτικής σημασίας για την επιτυχία των προσπαθειών μας διδασκαλίας».
Ο Τζέισον Σουλιέ, πρόεδρος της Ιεραποστολής της Λυών στη Γαλλία το 2024, δήλωσε: «Σήμερα, τα θαύματα της ανάπτυξης συνεχίζονται στην Κορσική, παρά τις διάφορες διακοπές. Το 2024, 14 μέλη του κλάδου της Μπαστιά ταξίδεψαν στον Ναό των Παρισίων στη Γαλλία για να επιτελέσουν πολυήμερο έργο ναού, η μεγαλύτερη ομάδα που ταξίδεψε από αυτό το απομακρυσμένο νησί της Μεσογείου σε ναό. Με τη βοήθεια των μεγαλύτερης ηλικίας ζευγών πλήρους απασχόλησης και πέντε δραστήριων πρεσβυτέρων και αδελφών, ο Κύριος συνεχίζει να ευλογεί αυτόν τον νησιωτικό παράδεισο με νεοφώτιστους».