Μία προσευχή στην καρδιά μου

Εικονογράφηση υπό Allen Garns

Όταν πήγαινα στο δημοτικό σχολείο, η μητέρα μου πάντοτε μου έδινε το μεσημεριανό μου, με φιλούσε στο μέτωπο και έλεγε: «Κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς σήμερα και θυμήσου να έχεις μία προσευχή στην καρδιά σου». Έλεγε το ίδιο πράγμα κάθε πρωί, σε όλη τη διάρκεια του γυμνασίου.

Στην πραγματικότητα, το «να έχεις μια προσευχή στην καρδιά σου» ήταν το τελευταίο πράγμα που μου είπε, όταν μπήκα σε ένα αεροπλάνο για να φύγω για τη διετή ιεραποστολή μου στη Φλόριντα. Συνήθισα τόσο πολύ να ακούω αυτή τη φράση που δεν την σκεφτόμουν πολύ, ενώ μεγάλωνα. Σκεφτόμουν ότι ήταν κάτι που η γενεά της έλεγε πάντα, όπως το «καλημέρα σας».

Ως ιεραπόστολος πλήρους απασχόλησης έμαθα να μιλώ λίγα Ισπανικά, ενώ υπηρετούσα στο Μαϊάμι της Φλόριντας των Η.Π.Α. Ανακάλυψα ότι οι νέοι μας φίλοι, πολλοί από την Κούβα και το Πουέρτο Ρίκο, ήταν ακριβώς όπως η μαμά μου. Κάθε οικογένεια που επισκεπτόμασταν μας αποχαιρετούσε με μια παρόμοια αξιαγάπητη ευχή: «Vaya con Dios» (Πήγαινε με τον Θεό).

Όταν τελικά άρχισα να καταλαβαίνω τι εννοούσε η μητέρα μου, άρχισα να αναζητώ τρόπους να έχω πραγματικά την προσευχή στην καρδιά μου. Καθώς το έκανα, η ευγνωμοσύνη μου για τον Επουράνιο Πατέρα και τον Υιό Του, Ιησού Χριστό, μεγάλωνε. Βίωνα ένα επιπλέον βάθος αντοχής σε περιόδους δοκιμασίας και δυσχερειών. Αισθανόμουν μεγαλύτερη αγάπη για τους γονείς μου και εκτίμηση για τις θυσίες που είχαν κάνει για εμένα.

Μία ημέρα διάβασα για την επίσκεψη του Σωτήρος στους Νεφίτες μετά την Ανάστασή Του. Τη δεύτερη ημέρα της επίσκεψής Του, «πρόσταξε τους μαθητές του να προσευχηθούν». Καθώς προσεύχονταν, προσευχόταν και ο Σωτήρας, λέγοντας «σπουδαία και θαυμάσια» λόγια. Όταν τελείωσε, πρόσταξε το πλήθος «να μη πάψουν να προσεύχονται μέσα στην καρδιά τους» (Νεφί Γ΄ 19:17, 34, 20:1).

Ένας τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να σκεφθούμε την προσευχή ως μία κορνίζα που περιβάλλει τις καθημερινές μας δραστηριότητες. Αυτό το πλαίσιο προσευχής, σε συνδυασμό με την αγάπη και την ευγνωμοσύνη, μας βοηθά να εστιάζουμε στον Σωτήρα και να τηρούμε τις διαθήκες μας.

Είμαι ευγνώμων για την καθημερινή συμβουλή της μητέρας μου «να μη πάψω να προσεύχομαι» στην καρδιά μου. Αυτό έχει κάνει μία μεγάλη διαφορά στη ζωή μου.