Δεν είχαν χαθεί για τον Σωτήρα μας

Εικονογράφηση υπό Allen Garns, με άδεια απεικόνισης του πίνακα του Ντελ Πάρσον The Lost Lamb [Ο απολεσθείς αμνός]

Ένα μέλος της οικογένειας και ο σύζυγός της αποφάσισαν πρόσφατα να εγκαταλείψουν την Εκκλησία, μαζί με τα μικρά παιδιά τους. Τα νέα ήταν συγκλονιστικά για την οικογένειά μας. Τις επόμενες εβδομάδες προσπαθήσαμε να βρούμε τη νέα μας κανονικότητα.

Οι ημέρες μετά την ανακοίνωσή τους ήταν γεμάτες αγωνία, δάκρυα και ειλικρινείς προσευχές προς τον Επουράνιο Πατέρα μας. Μία από τις άμεσες απαντήσεις στις προσευχές μου ήταν ότι έπρεπε να παρευρίσκομαι στον ναό κάθε εβδομάδα. Ως φοιτήτρια και εργαζόμενη σύζυγος και μητέρα, βρήκα αυτήν την απάντηση τρομακτική, αλλά αποφάσισα να είμαι όσο το δυνατόν πιο υπάκουη στην προτροπή.

Ένα βράδυ ύστερα από μία ιδιαίτερα δύσκολη βάρδια στη δουλειά, ένιωσα έντονα ότι έπρεπε να πάω στον ναό εκείνο το βράδυ. Ζήτησα από τον γυιο μου να με συνοδεύσει για να κάνω έργο αρχικής διατάξεως.

Όταν φθάσαμε στον ναό, χωριστήκαμε. Καθώς έκανα έργο δι’ αντιπροσώπου για αρκετές αδελφές και άκουγα τις υπεσχημένες ευλογίες τους, συγκινήθηκα. Δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου τα μέλη της οικογένειάς μας που είχαν αφήσει την Εκκλησία.

Αφού τελείωσα, ντύθηκα, κατευθύνθηκα προς την αίθουσα αναμονής και κάθισα. Σύντομα, ωστόσο, ένιωσα ότι έπρεπε να αλλάξω θέση, ώστε να μπορώ να δω τον γυιο μου, όταν θα έβγαινε από τα αποδυτήρια των ανδρών.

Μετακινήθηκα, αλλά αισθανόμουν ανήσυχη σε κάθε σημείο που καθόμουν – μέχρι που τελικά κάθισα σε έναν καναπέ που έβλεπε στον τοίχο κοντά στην είσοδο του ναού. Μόλις είχα πάρει στα χέρια μου τις γραφές, προσπαθώντας να ηρεμήσω την ταραγμένη καρδιά μου, όταν έριξα μια ματιά προς τον τοίχο.

Εκεί είδα έναν πίνακα σχεδόν σε φυσικό μέγεθος, με τον Σωτήρα να κρατά ένα μικρό αρνί στην αγκαλιά Του. Το Πνεύμα ξαφνικά μου θύμισε ότι ενώ τα αγαπημένα μέλη της οικογένειάς μου αισθάνονταν χαμένα για εμένα, δεν είχαν χαθεί για τον Σωτήρα μας.

«Ποιος άνθρωπος από σας, αν έχει 100 πρόβατα, και χάσει το ένα απ’ αυτά, δεν αφήνει τα 99 στην έρημο και πηγαίνει αναζητώντας το χαμένο, μέχρις ότου το βρει;

»Kαι όταν το βρει, το βάζει επάνω στους ώμους του, χαίροντας» (Κατά Λουκάν 15:4-5).

Συνεχίζουμε να αγαπούμε και να προσευχόμαστε για όσους έχουν απομακρυνθεί. Όμως όταν με κατακλύζει η θλίψη, θυμάμαι αυτήν την εμπειρία, ελπίζοντας ότι κάποια ημέρα εκείνοι που έχουν χαθεί θα βρουν τον δρόμο της επιστροφής με βοήθεια από τον στοργικό Σωτήρα.