Ráð mitt til ungs fullorðins fólks varðandi stefnumót og hjónaband

Ef þið eruð einhvern tíma spurð hvernig þið farið á stefnumót, vona ég að „markvisst“ sé eitt af fyrstu svörunum ykkar. Leyfið mér að reyna að útskýra þetta með dæmi.

Meira en helmingur af stefnumótatíma okkar hjónanna var í fjarsambandi. Ég kynntist Catherine þegar við vorum í skóla í Santiago í Síle. Við hófum regluleg stefnumót, en hún flutti aftur heim til Antofagasta áður en ég lauk námi mínu. Vegna þess að við vildum að samband okkar þróaðist, fór ég í 20 tíma rútuferð til Antofagasta einu sinni eða tvisvar í mánuði, á fimmtudags eftirmiðdögum, eyddi helgum með Catherine (þar á meðal kirkjuþjónustu) og tók strætó aðra 20 tíma aftur til Santiago til að mæta í tíma kl 8:00 á mánudagsmorgni.

Á þeim dögum sem við gátum ekki verið saman, töluðum við saman í síma. Þar sem við höfðum ekki farsíma á þeim tíma keypti ég símaáskrift sem gerði mér kleift að hringja ótakmörkuð símtöl í almenningssímum. Ég var tímunum saman bundinn við símaklefa og ef einhver annar þurfti að nota hann varð ég að leggja á og hringja í Catherine aftur um leið og þeir væru búnir.

Í gegnum þessa reynslu, vegna hinna mörgu hindrana í sambandi okkar, varð ég að læra að vera markviss í þeim samskiptum sem ég átti við Catherine.

Ég býð ykkur að gera stefnumót vísvitandi og markviss. Russell M. Nelson forseti hefur beðið okkur að vera markviss í lærisveinshlutverki okkar. Við getum einnig leitast við að vera markviss í því hvernig við förum á stefnumót.

Við ættum að spyrja mikilvægra spurninga:

• Hvað finnst þér um lífið, fjölskylduna og það sem mikilvægast er, frelsarann?

• Ég veit hvað þú gerir og vilt ekki gera, en hverjar eru tilfinningar þínar gagnvart fagnaðarerindinu?

• Hverjir eru staðlar þínir og hvernig er siðferði þitt?

Vísvitandi spurningum ætti að fylgja eftir með margvíslegum markvissum viðburðum. Skemmtið ykkur, en verið viss um að gera líka andlega hluti saman. Gerið hluti saman sem munu hjálpa ykkur að skilja og raunverulega kynnast hvort öðru.

Trú yfir ótta

Eftir að hafa verið að fara á stefnumót í einhvern tíma, getur það virst sem ógnvekjandi ákvörðun að velja að giftast. Ég var enn óöruggur alveg fram að því að ég og Catherine vorum gift!

Að velja að ganga í hjónaband, gæti verið erfið ákvörðun, en það er ekki ákvörðun sem þið takið bara einu sinni. Að velja að giftast, þýðir að endurskuldbinda sig eilífum lífsförunaut sínum allt ykkar líf og styrkja þá skuldbindingu saman.

Þegar þið hafið spurningar um hjónabandið eða fagnaðarerindið, ættuð þið að „kanna það vel í huga [ykkar], síðan að spyrja [Drottin] hvort það sé rétt“ (Kenning og sáttmálar 9:8) Þið ættuð líka að spyrja ykkur sjálf: „Er ég fús til að vera þátttakandi í þessu alla mína ævi?“

Þegar ég gifti mig, spurðu sumir mig hvort ég væri kvíðinn fyrir því að ég myndi enda í skilnaði eins og foreldrar mínir. Svar mitt hefur alltaf verið nei. Þegar ég gifti mig, ákvað ég að gera hvað sem þyrfti til að hjónabandið gengi upp. Það þýddi að velja hvern dag að fylgja frelsaranum og vera hamingjusamlega giftur eiginkonu minni. Ég valdi að láta ekki ótta við skilnað hrekja mig frá góðri og réttlátri ákvörðun.

Jeffrey R. Holland forseti, starfandi forseti Tólfpostulasveitarinnar, sagði: „Þegar þið hafið loks hlotið raunverulega innsýn, varist þá freistinguna að hopa frá hinu góða. Ef það var rétt þegar þið báðust fyrir um það og treystuð því og lifðuð fyrir það, þá er það rétt núna. Takist á við efasemdir. Sigrist á óttanum. ‚Varpið því eigi frá ykkur djörfung ykkar.‘“

Staðreyndin er sú að mörg ykkar hafið mjög góða og einlæga þrá til að finna félaga. Þið vitið að þetta er góð og réttlát þrá, en þegar þið eigið erfitt með að finna einhvern sem þið passið vel með, finnst ykkur þið föst í framþróun ykkar á sáttmálsveginum.

Systir Kristen M. Oaks sagði um þetta: „Ef þið finnið að þið teljið niður tímann eftir möguleikum á hjónabandi, hættið þá biðinni og byrjið að búa ykkur undir það. Búið ykkur undir lífið – með menntun, reynslu og skipulagi. Bíðið þess ekki að hamingjunni verði þröngvað upp á ykkur. Leitið tækifæra til þjónustu og lærdóms. Mikilvægast er að treysta á Drottin, ‚[ákalla] nafn Drottins dag hvern og [standa] stöðugir í trúnni á það, sem koma mun“ [Mósía 4:11]. Ég lofa ykkur því að er þið gerið það munuð þið hljóta hamingju.“

Ferð ykkar um sáttmálsveginn hefur ekki linnt vegna þess að þið eruð ekki enn gift. Þið eigið enn sáttmálssamband ykkar við frelsarann. Ef þið glímið við höfnun, einmanaleika eða ótta, færið hann inn í baráttu ykkar. Hann mun styrkja ykkur. Hann mun hjálpa ykkur.

Stefnumót í þeim ásetningi að finna eilífan maka mun ekki bera ávöxt strax fyrir suma. Fyrir aðra mun það gera það. Sama hvað, þá veit ég að Guð mun uppfylla hvert einasta loforð sem hann hefur gefið okkur, ef við erum markviss og treystum honum.

Sama hvar þið eruð í heiminum eða hvað er að gerast eða ekki gerast í lífi ykkar, þá getið þið notið gleði í öllum aðstæðum vegna Jesú Krists. Hann og kenningar hans eru alltaf svarið.