„Elska frelsarans og umhyggja gagnvart hinum eina,“ Líahóna, júlí 2025.
Elska frelsarans og umhyggja gagnvart hinum eina
Við höfum verið beðin að elska og þjóna hvert öðru eins og Jesús Kristur gerir – einum af öðrum.
Myndskreyting: Alex Nabaum
Stuttu eftir skírn mína í ágúst 1984, frétti ég af skemmtilegri uppákomu með tónlist og grillveislu, ekki langt frá heimili mínu í Kwekwe, Simbabve. Ég og vinir mínir vorum spenntir að fara, en það var á sunnudegi. Vinir mínir voru ekki meðlimir kirkjunnar.
Ég sagði við þá: „Ég fer í kirkju en laumast út eftir sakramentissamkomu og verð með ykkur.“
Vinir mínir, sem þekktu veikleika minn, sögðu: „Ef þú gerir það muntu missa af miklu. Þegar þú kemur verður grillveislan búin.“
Ég þurfti að taka ákvörðun. Fer ég í kirkju eða í grillið? Ég valdi grillið en komst að því á sunnudagsmorgun að því hafði verið aflýst. Á þeim tíma var of seint að fara í kirkju, svo ég varði bara tímanum í litla leiguherberginu mínu.
Snemma þennan eftirmiðdag, heyrði ég rödd: „Býr Eddie Dube hér?“
Það var greinarforsetinn minn, John Newbold, og eiginkona hans, Jean. Mig langaði til að fela mig undir rúminu! En áður en ég gat gert nokkuð, stóðu þau við tjaldið sem aðskildi herbergið mitt frá öðrum hlutum hússins.
„Ó, Eddie,“ sögðu þau, „við söknuðum þín í kirkju í dag.“
Við töluðum saman smá stund og eftir að þau fóru héldu ljúf orð þeirra, „Eddie, við söknuðum þín,“ áfram að hljóma í huga mínum. Ég er þakklátur fyrir John og Jean Newbold. Frá þeim degi hef ég verið blessaður, vegna þess að þau hjálpuðu mér að sjá, á persónulegan hátt, kærleika frelsara okkar Jesú Krists og umhyggju fyrir hinum eina.
Einn af öðrum
Jesús kom sem upprisin vera til Nefítanna eftir að hafa verið með föðurnum. Hann kom til að veita fólkinu huggun. Hann bauð þeim ástúðlega:
„Rísið á fætur og komið til mín, svo að þér getið þrýst höndum yðar á síðu mína og einnig fundið naglaförin á höndum mínum og fótum, svo að þér megið vita, að ég er Guð Ísraels og Guð allrar jarðarinnar og hef verið deyddur fyrir syndir heimsins.
… Og þannig hélt fólkið áfram, hver af öðrum, uns allir höfðu gengið fram, og allir sáu með augum sínum og fundu með höndum sínum og vissu með öruggri vissu og báru því vitni, að þetta var sá, sem spámennirnir höfðu ritað um, að koma mundi.“ (3. Nefí 11:14–15; skáletrað hér).
Síðar bauð frelsarinn þeim að færa alla sem voru sjúkir, særðir eða „þjáðir … á einhvern hátt. … Og hann læknaði þá , hvern og einn, er þeir voru leiddir fyrir hann“ (3. Nefí 17:7, 9; skáletrað hér). Hann „tók litlu börnin þeirra, hvert af öðru, og blessaði þau og bað til föðurins fyrir þeim“ (3. Nefí 17:21).
Það vekur vissulega auðmýkt að hugsa sér að það voru 2500 manns þar (sjá 3. Nefí 17:25). Verandi fæddur og uppalinn í Afríku, sé ég frelsarann oft fyrir mér þar sem hann stendur í bjartri sólinni, bíðandi þess að lækna, hugga, hvetja og sýna öllum kærleika sem komu til hans. Sem lærisveinar hans, höfum við verið beðin að þjóna þeim sem umhverfis eru eins og hann gerir – einum af öðrum.
Fara í trú
Forsætisráð Líknarfélags eða öldungasveitar í deild ykkar eða grein, hefur með samþykki biskups eða greinarforseta falið ykkur einstaklinga og fjölskyldur til að þjóna. Sum þeirra þekkið þið varla. Þið gætuð kviðið því að heimsækja, hringja eða jafnvel senda þeim skilaboð. Þið gætuð haft áhyggjur af því að þau vilji ykkur ekki á heimili sínu. Leiðtogar ykkar hafa þó íhugað af kostgæfni hvað þetta verkefni gæti þýtt fyrir ykkur og þær blessanir sem það getur fært ykkur og þeim fjölskyldum sem þið þjónið. Farið því í trú.
Fyrir nokkrum árum fór ég með stikuforseta í suðausturhluta Bandaríkjanna til að heimsækja nokkrar fjölskyldur áður en stikuráðstefna var haldin. Þegar við komum að einu húsinu, kom maður klæddur subbulegum fötum að okkur.
„Hvað viljið þið?“ spurði hann. „Ég vil ekki að fólk komi heim til mín!“
Ég hafði áhyggjur þegar framkoma mannsins varð ógnandi. Mig langaði að grípa í stikuforsetann og hlaupa aftur út í bíl! Stikuforsetinn var þó rólegur. „Okkur þykir það leitt,“ sagði hann. „Við héldum að biskupinn þinn hefði sagt þér að við værum að koma.“
Ég fann mjög sterkt fyrir andanum er þeir töluðu saman. Ég taldi í mig hugrekkið, nálgaðist manninn og sagði: „Kæri bróðir, Thomas S. Monson forseti [hann var spámaður á þeim tíma] hefur falið mér það verkefni að koma hingað. Við erum hér til að hitta þig. Ég færi þér kærleika spámannsins.“
Ég horfði í augu mannsins og sá að hann var að tárast. Hann hóf að segja okkur frá áskorunum sínum. Eiginkona hans þjáðist af þunglyndi. Hann var nýbúinn að missa vinnuna. Hann hafði ekki mat til að fæða börnin sín. Stikuforsetinn fullvissaði manninn um að kirkjan myndi hjálpa honum og fjölskyldu hans. Við áttum góða stund saman.
Nokkrum vikum síðar spurði ég stikuforsetann frétta. Hann sagði mér að biskup þessa bróður og deildarráðið væru að aðstoða hann og að hann og eiginkona hans, sem ekki var meðlimur kirkjunnar, hefðu byrjað að hitta trúboðana.
Hirðisþjónusta hefst á því að liðsinna öðrum með trú og kærleika. Þegar við förum í trú og treystum á Drottin, getum við leitað opinberunar frá honum varðandi áform hans og tilgang í samskiptum okkar við sérhvert barna hans. Hann mun hjálpa okkur að vita hvað við eigum að segja og gera og leiðbeina okkur hvernig við „[berum] hver annars byrðar, svo að þær verði léttar,“ „[syrgjum] með syrgjendum; … og [huggum] þá, sem huggunar þarfnast“ (Mósía 18:8–9). Þegar við gerum það, munum við komast að því hve heitt frelsarinn elskar hinn eina.
Hversu mikil skal þá gleði yðar
Enn þann dag í dag er ég í sambandi við John og Jean Newbold. Öll þessi ár gleðst ég yfir kærleikanum sem þau sýndu mér. Þeir hafa líka fundið gleði í því að sjá mig taka framförum í fagnaðarerindinu. Þetta er það sem getur gerst þegar við þjónum – við og þau sem við þjónum verðum nánari og tengdari frelsaranum.
Frelsarinn kenndi: „Verðmæti sálna er mikið í augum Guðs. …
„Og fari svo, að þér erfiðið alla yðar daga við að boða þessu fólki iðrun og leiðið, þó ekki sé nema eina sál til mín, hversu mikil skal þá gleði yðar verða með henni í ríki föður míns!“ (Kenning og sáttmálar 18:10, 15; skáletrað hér).
Ef hirðisþjónusta hefur ekki verið í fyrirrúmi hjá ykkur, hefur Russell M. Nelson forseti kennt að „við getum öll gert betur og verið betri en nokkru sinni fyrr.“ Ég býð ykkur að breytast og snúa blaðinu við. Ég lofa að þegar þið takið þátt í hirðisþjónustu munuð þið finna lausnir á þeim áskorunum sem þið standið nú frammi fyrir.
Fyrirheit frelsarans er raunverulegt: „Því að hver sem vill bjarga lífi sínu mun týna því og hver sem týnir lífi sínu mín vegna mun finna það“ (Matteus 16:25).
Með hjálp frelsarans getið þið orðið að þeim þjónandi bræðrum eða systrum sem hann þarfnast að þið verðið til að hafa áhrif á líf barna himnesks föður – hvers og eins.