Θεία βοήθεια για τη θνητότητα

Μέσω του Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ, ο Κύριος απεκάλυψε λίγα πράγματα για την προγήινη ζωή μας. Εκεί, υπήρχαμε ως παιδιά-πνεύματα του Θεού. Επειδή ο Θεός επιθυμούσε να βοηθήσει τα τέκνα Του να προοδεύσουν, αποφάσισε να δημιουργήσει μία Γη επάνω στην οποία θα μπορούσαμε να λάβουμε ένα σώμα, να μάθουμε μέσω της εμπειρίας, να αναπτύξουμε θεία γνωρίσματα και να αποδειχθούμε ότι θα τηρούσαμε τις εντολές του Θεού. Εκείνοι που πληρούσαν τις προϋποθέσεις θα «[είχαν] δόξα που θα προστεθεί επάνω στα κεφάλια τους στους αιώνες των αιώνων» (Αβραάμ 3:26).

Για να εδραιώσει τις συνθήκες αυτού του θείου σχεδίου, ο Θεός επέλεξε τον Μονογενή Του Υιό να γίνει ο Σωτήρας μας. Ο Εωσφόρος, του οποίου η εναλλακτική λύση που προτάθηκε θα κατέστρεφε την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, έγινε ο Σατανάς και «εξέπεσε». Ο Σατανάς, εξόριστος στη Γη και στερημένος του προνομίου της θνητής ζωής, του επετράπη να επιχειρήσει «να εξαπατά και να τυφλώνει τους ανθρώπους, και να τους οδηγεί δέσμιους κατά τη βούλησή του, δηλαδή όσους δεν θα υπάκουαν στη φωνή [του Θεού]» (Μωυσής 4:4).

Ουσιώδες στο μέγα σχέδιο του Θεού για τη θνητή πνευματική ανάπτυξη των τέκνων Του ήταν να βιώσουν «αντίθεση στα πάντα» (Νεφί Β΄ 2:11). Όπως ακριβώς οι φυσικοί μύες μας δεν μπορούν να αναπτυχθούν ή να διατηρηθούν χωρίς να καταπονηθούν από τον νόμο της βαρύτητας, έτσι και η θνητή πνευματική ανάπτυξη απαιτεί να κοπιάσουμε έναντι των πειρασμών του Σατανά και άλλων αντιθέσεων κατά τη θνητότητα. Πιο σημαντική για την πνευματική ανάπτυξη είναι η απαραίτητη προϋπόθεση να επιλέγουμε μεταξύ καλού και κακού. Αυτοί που επιλέγουν το καλό θα προοδεύουν προς τον αιώνιο προορισμό τους. Αυτοί που επιλέγουν το κακό –όπως θα έκαναν όλοι στους διάφορους πειρασμούς της θνητότητας– θα χρειάζονταν σωτήρια βοήθεια, την οποία ένας στοργικός Θεός σχεδίασε να παράσχει.

Εν πολλοίς, η ισχυρότερη θνητή βοήθεια του Θεού ήταν η παροχή εκ μέρους Του ενός Σωτήρος, του Ιησού Χριστού, ο οποίος θα υπέφερε για να πληρώσει το τίμημα και να προσφέρει συγχώρηση για μετανοημένες αμαρτίες. Αυτή η ευσπλαχνική και ένδοξη Εξιλέωση εξηγεί γιατί η πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό είναι η πρώτη αρχή του Ευαγγελίου. Η Εξιλέωσή Του «πραγματοποιεί την ανάσταση των νεκρών» (Άλμα 42:23) και «[εξιλεώνει] για τις αμαρτίες του κόσμου» (Άλμα 34:8), διαγράφοντας όλες τις μετανοημένες αμαρτίες μας και δίνοντας στον Σωτήρα μας δύναμη να μας συμπαρίσταται στις θνητές αδυναμίες μας.

Πέρα από αυτή την ένδοξη διαγραφή των αμαρτιών που διεπράχθησαν και συγχωρούνται, το σχέδιο ενός στοργικού Πατέρα στους Ουρανούς παρέχει πολλά άλλα δώρα για να μας προστατεύσει, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας μας από το να αμαρτάνουμε εξαρχής. Η θνητή μας ζωή πάντοτε αρχίζει με έναν πατέρα και μία μητέρα. Ιδανικά και οι δύο είναι παρόντες με διαφορετικά χαρίσματα για να καθοδηγούν την ανάπτυξή μας. Αν όχι, η απουσία τους είναι μέρος της αντίθεσης που πρέπει να ξεπεράσουμε.

Το σχέδιο του Επουράνιου Πατέρα μας παρέχει άλλες βοήθειες για να μας καθοδηγούν μέσω των θνητών μας ταξιδιών. Θα μιλήσω για τέσσερεις από αυτές. Παρακαλώ μην με δεσμεύετε με τον αριθμό μου των τεσσάρων, διότι αυτές οι βοήθειες αλληλεπικαλύπτονται. Επιπλέον, υπάρχουν και άλλες ευσπλαχνικές προστασίες εκτός από αυτές.

Πρώτον, μιλώ για το Φως ή το Πνεύμα του Χριστού. Στη μεγάλη του διδασκαλία, στο βιβλίο του Μορόνι, ο Μορόνι παραθέτει τον πατέρα του ότι «το Πνεύμα του Χριστού δίνεται σε κάθε άνθρωπο, για να γνωρίζει το καλό από το κακό» (Μορόνι 7:16). Διαβάζουμε αυτήν την ίδια διδασκαλία σε σύγχρονες αποκαλύψεις:

«Και το Πνεύμα δίνει φως σε κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Και το Πνεύμα φωτίζει κάθε άνθρωπο σε όλο τον κόσμο, ο οποίος ακούει προσεκτικά τη φωνή του Πνεύματος» (Διδαχή και Διαθήκες 84:46).

Πάλι: «Διότι το Πνεύμα μου αποστέλλεται στον κόσμο για να φωτίσει τους ταπεινούς και συντετριμμένους, και για καταδίκη των ασεβών» (Διδαχή και Διαθήκες 136:33).

Ο Πρόεδρος Τζόζεφ Φίλντινγκ Σμιθ εξήγησε αυτές τις γραφές: «Ο Κύριος δεν έχει αφήσει τους ανθρώπους (όταν γεννιούνται σε αυτόν τον κόσμο) αβοήθητους, ψηλαφώντας να βρουν το φως και την αλήθεια, αλλά κάθε άνθρωπος… γεννιέται με το δικαίωμα να λάβει την καθοδήγηση, τη διδασκαλία, τη συμβουλή του Πνεύματος του Χριστού ή του Φωτός της Αλήθειας».

Η δεύτερη από τις μεγάλες βοήθειες που παρέχει ο Κύριος για να μας βοηθήσει να επιλέξουμε αυτό που είναι σωστό είναι ένα σύμπλεγμα θεϊκών οδηγιών στις γραφές ως μέρος του σχεδίου σωτηρίας (σχέδιο ευδαιμονίας). Αυτές οι οδηγίες είναι εντολές, διατάξεις και διαθήκες.

Οι εντολές ορίζουν το μονοπάτι το οποίο έχει χαράξει ο Επουράνιος Πατέρας μας για να προοδεύσουμε προς την αιώνια ζωή. Οι άνθρωποι που φαντάζονται τις εντολές ως τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός αποφασίζει ποιον θα τιμωρήσει, αδυνατούν να κατανοήσουν αυτόν τον σκοπό του στοργικού σχεδίου του Θεού περί ευδαιμονίας. Σε εκείνο το μονοπάτι, μπορούμε σταδιακά να επιτύχουμε την απαιτούμενη σχέση με τον Σωτήρα μας και πληρούμε τις προϋποθέσεις για αύξηση της δύναμής Του, για να μας βοηθήσει στον δρόμο μας προς τον προορισμό που Εκείνος επιθυμεί για όλους μας. Ο Επουράνιος Πατέρας μας επιθυμεί όλα τα τέκνα Του να επιστρέψουν στο επουράνιο βασίλειο, εκεί όπου κατοικούν ο Θεός και ο Σωτήρας μας, και να έχουν το είδος της ζωής εκείνων που κατοικούν σε αυτή τη επουράνια δόξα.

Οι διατάξεις και οι διαθήκες είναι μέρος του νόμου που ορίζει το μονοπάτι προς την αιώνια ζωή. Οι διατάξεις και οι ιερές διαθήκες που συνάπτουμε με τον Θεό μέσω αυτών είναι απαιτούμενα βήματα και απαραίτητα προστατευτικά κιγκλιδώματα κατά μήκος εκείνου του μονοπατιού. Μου αρέσει να σκέπτομαι τον ρόλο των διαθηκών ως ένδειξη ότι υπό το σχέδιο του Θεού, οι υψηλότερες ευλογίες Του δίνονται σε εκείνους που υπόσχονται εκ των προτέρων να τηρήσουν ορισμένες εντολές και που τηρούν αυτές τις υποσχέσεις.

Άλλη δοθείσα από τον Θεό βοήθεια για να κάνουμε σωστές επιλογές είναι οι φανερώσεις του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο μέλος της Θεϊκής Κεφαλής. Η λειτουργία Του, που ορίζεται στις γραφές, είναι να καταθέτει μαρτυρία για τον Πατέρα και τον Υιό, να μας διδάσκει, να μας φέρνει τα πάντα στη θύμησή μας και να μας καθοδηγεί σε κάθε αλήθεια. Οι γραφές περιλαμβάνουν πολλές περιγραφές των φανερώσεων του Αγίου Πνεύματος, όπως μία πνευματική μαρτυρία σε απάντηση μίας ερώτησης για την αλήθεια του Βιβλίου του Μόρμον. Η φανέρωση δεν πρέπει να συγχέεται με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος η οποία απονέμεται μετά τη βάπτιση.

Μία από τις πιο σημαντικές βοήθειες του Θεού για τα πιστά τέκνα Του είναι η δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Η σημασία αυτής της δωρεάς είναι προφανής στο γεγονός ότι απονέμεται επισήμως μετά τη μετάνοια και το βάπτισμα με νερό «και ύστερα [οι γραφές εξηγούν] έρχεται η άφεση των αμαρτιών σας με φωτιά και με το Άγιο Πνεύμα» (Νεφί Β΄ 31:17). Τα άτομα που έχουν αυτήν την άφεση αμαρτιών –και κατόπιν ανανεώνουν τακτικά τον καθαρισμό τους με καθημερινή μετάνοια και ζουν σύμφωνα με τις διαθήκες που συνάπτουν μέσω της διάταξης της μεταλήψεως– πληρούν τις προϋποθέσεις για την υπόσχεση ότι το Άγιο Πνεύμα, το Πνεύμα του Κυρίου, «μπορεί πάντα… να είναι μαζί τους» (Διδαχή και Διαθήκες 20:77).

Συνεπώς, ο Πρόεδρος Τζόζεφ Φ. Σμιθ δίδαξε ότι το Άγιο Πνεύμα θα «διαφωτίσει τις διάνοιες των ανθρώπων ως προς τα του Θεού, για να τους πείσει κατά τη στιγμή της μεταστροφής τους ότι έχουν κάνει το θέλημα του Πατέρα, και θα είναι μέσα τους μια ακατάλυτη μαρτυρία ως σύντροφος σε όλη τη ζωή, ενεργώντας ως ο σίγουρος και ασφαλής οδηγός προς όλη την αλήθεια και γεμίζοντάς τους μέρα με τη μέρα με χαρά και ευφροσύνη, με διάθεση να κάνουν καλό σε όλους τους ανθρώπους, να υποφέρουν το άδικο παρά να κάνουν το λάθος, να είναι καλοί και ελεήμονες, μακρόθυμοι και γεμάτοι αγνή αγάπη. Όλοι όσοι κατέχουν αυτό το ανεκτίμητο δώρο, αυτό το πολύτιμο μαργαριτάρι, έχουν συνεχή δίψα για χρηστότητα. Χωρίς τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος» ο Πρόεδρος Σμιθ κατέληξε «κανείς θνητός δεν μπορεί να περπατήσει στον στενό και στενόχωρο δρόμο».

Με τόσες πολλές ισχυρές βοήθειες που μας καθοδηγούν στο θνητό μας ταξίδι, είναι απογοητευτικό που τόσοι πολλοί παραμένουν απροετοίμαστοι για την καθορισμένη συνάντησή τους με τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας, Ιησού Χριστό. Η παραβολή Του των δέκα παρθένων, περί της οποίας γίνεται λόγος τόσο συχνά σε αυτήν τη συνέλευση, υποδηλώνει ότι από εκείνους που καλούνται να Τον συναντήσουν, μόνο οι μισοί θα είναι προετοιμασμένοι.

Όλοι γνωρίζουμε παραδείγματα απροετοίμαστων: επιστρέψαντες ιεραπόστολοι οι οποίοι διέκοψαν την πνευματική τους ανάπτυξη με περιόδους αδράνειας, νέοι οι οποίοι έθεσαν σε κίνδυνο την πνευματική τους ανάπτυξη διαχωρίζοντας τον εαυτό τους από στις διδασκαλίες και τις δραστηριότητες της Εκκλησίας, άνδρες που έχουν αναβάλει τη χειροτόνησή τους στη Μελχισεδική Ιεροσύνη, άνδρες και γυναίκες –ενίοτε απόγονοι ευγενών πρωτοπόρων ή άξιων γονέων– οι οποίοι έχουν αναχωρήσει από το μονοπάτι της διαθήκης πριν από τη σύναψη και την τήρηση διαθηκών στον άγιο ναό.

Πολλές από αυτές τις παρεκκλίσεις συμβαίνουν, όταν τα μέλη αποτυγχάνουν να ακολουθήσουν το θεμελιώδες σχέδιο πνευματικής συντήρησης της προσωπικής προσευχής, της τακτικής μελέτης των γραφών και της συχνής μετάνοιας. Εν αντιθέσει, κάποιοι παραμελούν την εβδομαδιαία ανανέωση των διαθηκών και δεν μεταλαμβάνουν. Κάποιοι λένε ότι η Εκκλησία δεν καλύπτει τις ανάγκες τους· εκείνοι αντικαθιστούν αυτό που αντιλαμβάνονται ως μελλοντικές τους ανάγκες με αυτά που έχει παράσχει ο Κύριος στις πολλές διδασκαλίες Του και τις ευκαιρίες για την ουσιώδη υπηρέτησή μας προς τους άλλους.

Η ταπεινοφροσύνη και η εμπιστοσύνη στον Κύριο είναι οι θεραπείες για τέτοιες παρεκκλίσεις. Όπως διδάσκει το Βιβλίο του Μόρμον, ο Κύριος «ευλογεί και ευημερεί εκείνους που βασίζουν την εμπιστοσύνη τους σε Αυτόν» (Ήλαμαν 12:1). Η εμπιστοσύνη στον Κύριο είναι μία ιδιαίτερη ανάγκη για όλους εκείνους που εσφαλμένως μετρούν τις εντολές του Θεού και τις διδασκαλίες των προφητών Του με τα τελευταία ευρήματα και τη σοφία του ανθρώπου.

Έχω μιλήσει για τις πολλές βοήθειες στη θνητότητα που ο στοργικός Πατέρας μας στους Ουρανούς έχει δώσει για να βοηθήσει τα τέκνα Του να επιστρέψουν σε Εκείνον. Ο ρόλος μας σε αυτό το θείο σχέδιο είναι να ελπίζουμε στον Θεό, να επιζητούμε και να χρησιμοποιούμε αυτές τις θείες βοήθειες, κυρίως την Εξιλέωση του Αγαπημένου Του Υιού, του Σωτήρος και Λυτρωτή μας, Ιησού Χριστού. Προσεύχομαι να διδάσκουμε και να ζούμε αυτές τις αρχές, στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.