«Επιστρέψτε σε μένα… για να σας θεραπεύσω»

Κάποτε ζούσαμε σε ένα σπίτι περιτριγυρισμένο από μεγαλοπρεπή δένδρα. Δίπλα στην είσοδο υπήρχε μια όμορφη ιτιά. Μία θλιβερή νύκτα μία δυνατή καταιγίδα φύσηξε και η ιτιά έπεσε. Βρισκόταν στο έδαφος με τις ρίζες της ξεριζωμένες και ήταν ένα θλιβερό θέαμα.

Ήμουν έτοιμος να βάλω μπρος το αλυσοπρίονο και να κόψω το δένδρο για καυσόξυλα, όταν ο γείτονάς μας βγήκε τρέχοντας έξω για να με σταματήσει. Με επέπληξε που υπέθεσα ότι το δένδρο ήταν νεκρό και δεν μπορούσε να θεραπευθεί και αυτός μας παρότρυνε με έμφαση να μην το ξεφορτωθούμε. Κατόπιν έδειξε μία ρίζα που ήταν ακόμη στο έδαφος και είπε ότι αν στηρίζαμε το δένδρο, κόβαμε τα κλαδιά του και το θρέφαμε, οι ρίζες θα συγκρατούνταν ξανά.

Ήμουν επιφυλακτικός και αμφέβαλλα για το πώς ένα δένδρο τόσο εμφανώς πεσμένο και προβληματικό θα μπορούσε να επιβιώσει και να επανέλθει στη ζωή. Σκέφθηκα ότι ακόμα και αν άρχιζε να μεγαλώνει ξανά, σίγουρα δεν θα επεβίωνε της επόμενης καταιγίδας. Αλλά γνωρίζοντας ότι ο γείτονάς μας πίστευε ότι το δένδρο είχε ακόμα μέλλον, προχωρήσαμε με το σχέδιο.

Και το αποτέλεσμα; Ύστερα από λίγο καιρό, είδαμε σημάδια ζωής καθώς το δένδρο άρχισε να ριζώνει. Τώρα, 12 χρόνια μετά, το δένδρο είναι ζωντανό και γεμάτο ζωή με ισχυρές ρίζες και συμβάλλει και πάλι στην ομορφιά του τοπίου.

Καθώς συναντώ Αγίους σε όλο τον κόσμο, μου θυμίζει την ιτιά αυτή και πώς υπάρχει ελπίδα ακόμη και όταν όλα φαίνονται χαμένα. Κάποιοι κάποτε είχαν μαρτυρίες για το Ευαγγέλιο που ήταν δυνατές και ζωντανές σαν την ιτιά. Κατόπιν, για μοναδικά προσωπικούς λόγους, αυτές οι μαρτυρίες αποδυναμώθηκαν, οδηγώντας σε απώλεια πίστεως. Άλλοι κρατιούνται με τις πιο λεπτές ρίζες που πατούν στο έδαφος του Ευαγγελίου.

Ωστόσο, εμπνέομαι ξανά και ξανά από τις ιστορίες τόσων πολλών που επέλεξαν να ανανεώσουν την ιδιότητά τους του μαθητού και να επιστρέψουν σπίτι τους, στην Εκκλησία. Αντί να πετάξουν την πίστη και τα πιστεύω τους σαν άχρηστα καυσόξυλα, αντ’ αυτού έχουν ανταποκριθεί σε πνευματικές προτροπές και στοργικές προσκλήσεις να επιστρέψουν.

Παρευρέθηκα σε μία συνέλευση πασσάλου στην Κορέα, όπου ένα επιστρέφον μέλος ανέφερε: «Ευχαριστώ τους αδελφούς για την προθυμία τους να αποδεχθούν την έλλειψη πίστεως και την αδυναμία μου, που με προσέγγισαν και για τα μέλη που είναι πάντα τόσο ευγενικά μαζί μου. Έχω ακόμη πολλούς φίλους γύρω μου που είναι λιγότερο ενεργά μέλη. Είναι αστείο, αλλά λένε ο ένας στον άλλον να επιστρέψουν στην Εκκλησία και να ξαναβρούν την πίστη τους. Νομίζω ότι ίσως όλοι λαχταρούν την πίστη».

Προς όλους όσοι λαχταρούν την πίστη, σας καλούμε να επιστρέψετε. Υπόσχομαι ότι η πίστη σας μπορεί να ενδυναμωθεί καθώς λατρεύετε ξανά με τους Αγίους.

Ένας πρώην ιεραπόστολος από την Αφρική έγραψε σε έναν ανώτερο ηγέτη της Εκκλησίας, ζητώντας συγγνώμη και συγχώρηση που προσβλήθηκε από τις διδασκαλίες του σχετικώς με μια συγκεκριμένη πολιτισμική παράδοση, οι οποίες τον οδήγησαν να εγκαταλείψει την Εκκλησία. Εξέφρασε ταπεινά: «Δυστυχώς, το γεγονός ότι προσβλήθηκα πριν από 15 χρόνια με έκανε να πληρώσω ένα εξαιρετικά βαρύ τίμημα. Έχασα τόσα πολλά – πολύ περισσότερα από ό,τι είχα ποτέ φαντασθεί. Ντρέπομαι βαθύτατα για το κακό που μπορεί να προκάλεσα στην πορεία, αλλά πάνω απ’ όλα χαίρομαι που βρήκα τον δρόμο της επιστροφής».

Προς όλους όσοι αναγνωρίζετε τι έχετε χάσει, σας καλούμε να επιστρέψετε, ώστε να μπορείτε και πάλι να γευθείτε τον χαρμόσυνο καρπό του Ευαγγελίου.

Μία αδελφή στις Ηνωμένες Πολιτείες έλειπε από την Εκκλησία για πολλά χρόνια. Η ιστορία της επιστροφής της περιλαμβάνει ισχυρά μαθήματα για γονείς και μέλη της οικογένειας που αγωνιούν για τους αγαπημένους τους που απομακρύνονται. Έγραψε:

«Θα μπορούσα να απαριθμήσω μυριάδες λόγους για τους οποίους απομακρύνθηκα από την Εκκλησία, το Ευαγγέλιο και κατά κάποιον τρόπο, από την οικογένειά μου. Αλλά πραγματικά δεν έχουν σημασία. Δεν πήρα μια μεγάλη απόφαση να φύγω από την Εκκλησία – έκανα πιθανώς χίλιες επιλογές. Όμως ένα πράγμα που πάντα ήξερα είναι ότι οι γονείς μου πήραν μια μεγάλη απόφαση και έμειναν πιστοί σε αυτήν. Αποφάσισαν να με αγαπούν.

»Δεν μπορούσα να ξέρω πόσα δάκρυα έχουν χυθεί, πόσες άγρυπνες νύκτες, ούτε πόσα εγκάρδια παρακλητικά λόγια προσευχής έχουν λεχθεί εκ μέρους μου. Δεν με επέκριναν για τις αμαρτίες μου, αντίθετα, προσφέρονταν να βοηθήσουν μέσα στην αμαρτωλή συμπεριφορά μου. Δεν με έκαναν να αισθάνομαι ανεπιθύμητη στο σπίτι τους και στις οικογενειακές συγκεντρώσεις. Όλα αυτά τα συναισθήματα ήταν δικό μου λάθος. Αντιθέτως, συνέχισαν να με καλωσορίζουν. Πρέπει να είδαν το φως μου να θολώνει με την πάροδο του χρόνου. Αλλά ήξεραν ότι το άτομο που ήμουν τότε ήταν απλώς μια σκιά αυτού που επρόκειτο να γίνω.

»Ακριβώς όπως η πορεία μου μακριά από την Εκκλησία ήταν περίπλοκη, έτσι ήταν και ο δρόμος της επιστροφής μου. Όμως ένα πράγμα που δεν ήταν δύσκολο να επιστρέψω ήταν η αίσθηση ότι ήμουν πίσω στο σπίτι όπου ανήκω».

Το μήνυμά μου σήμερα είναι ιδίως προς όλους όσοι κάποτε ένιωσαν το Πνεύμα, αλλά αναρωτιούνται αν υπάρχει τρόπος επιστροφής ή θέση για εσάς στην αποκατεστημένη Εκκλησία του Ιησού Χριστού. Είναι επίσης για όσους μετά βίας κρατιούνται ή όσους μπαίνουν στον πειρασμό να απομακρυνθούν.

Αυτό το μήνυμα δεν αποτελεί πρόκληση ούτε καταδίκη. Είναι μια πρόσκληση, που απευθύνεται με αγάπη και με την ειλικρινή επιθυμία να σας καλωσορίσουμε πίσω στην πνευματική σας οικία.

Έχω προσευχηθεί ώστε να αισθανθείτε τη μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος καθώς ακούτε τώρα αυτήν τη στοργική πρόσκληση και υπέροχη υπόσχεση από τον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό:

«Δεν θα επιστρέψτε σε μένα, και δεν θα μετανοήσετε για τις αμαρτίες σας και δεν θα μεταστραφείτε, για να σας θεραπεύσω;»

Κάθε εβδομάδα πολλοί ανταποκρίνονται στην πρόσκληση του Σωτήρος, επιστρέφοντας στην ιδιότητα του μαθητού και στη δραστηριότητα στην Εκκλησία, επιζητώντας ήσυχα και ταπεινά την ίαση που υπόσχεται ο Ιησούς. Και εν αντιθέσει με τα αφηγήματα που ενίοτε κυκλοφορούνται, αριθμός ρεκόρ των νέων μας επιλέγουν να παραμείνουν δυνατοί και να αυξήσουν την πίστη τους στον Ιησού Χριστό.

Όταν κάποιοι από τους οπαδούς του Ιησού στην Καπερναούμ βρήκαν τις διδασκαλίες Του δύσκολες και επέλεξαν να φύγουν, Εκείνος εστράφη προς τους Αποστόλους Του και ρώτησε: «Μήπως κι εσείς θέλετε να φύγετε;»

Αυτή είναι η ερώτηση που ο καθένας μας πρέπει να απαντήσει καθώς αντιμετωπίζουμε μεμονωμένες περιόδους μας δοκιμασιών. Η απάντηση του Πέτρου στον Ιησού είναι διαχρονική και ηχηρή: «Σε ποιον θα πάμε; Εσύ έχεις λόγια αιώνιας ζωής».

Επομένως, καθώς συλλογίζεστε την προτροπή του Σωτήρος να επιστρέψετε σε Εκείνον, τι θα μπορούσατε να μάθετε από την ιστορία της ιτιάς;

1. Το ταξίδι της επιστροφής συχνά δεν είναι εύκολο ή άνετο, αλλά αξίζει τον κόπο. Όταν η ιτιά μας σηκώθηκε ξανά, όλα τα κλαδιά της κόπηκαν. Δεν ήταν όμορφη. Μπορεί και εμείς να νιώθουμε ευάλωτοι καθώς απορρίπτουμε τους παλιούς τρόπους και απογυμνωνόμαστε από την υπερηφάνεια. Η εστίαση της πίστης σας στον Ιησού Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του –τον κορμό και τις ρίζες– θα σας δώσει την ελπίδα και το θάρρος να κάνετε αυτό το πρώτο βήμα πίσω.

2. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να ανακτήσει η ιτιά μας την προηγούμενη δύναμη και ομορφιά της. Τώρα είναι ακόμα πιο δυνατή και πιο όμορφη από πριν. Να είστε υπομονετικοί καθώς μεγαλώνουν επίσης η πίστη και η μαρτυρία σας. Αυτό περιλαμβάνει το να μην προσβάλλεστε από απερίσκεπτα σχόλια του τύπου «Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια;»

3. Η ιτιά δεν θα είχε επιβιώσει ποτέ χωρίς συνεχή φροντίδα και θρέψη. Θα γαλουχείτε την πίστη και τη μαρτυρία σας καθώς μεταλαμβάνετε κάθε εβδομάδα στην τράπεζα της μεταλήψεως και λατρεύετε στον οίκο του Κυρίου.

4. Ακριβώς όπως η ιτιά χρειαζόταν ηλιοφάνεια για να μεγαλώσουν ξανά τα κλαδιά και τα φύλλα της, έτσι θα μεγαλώσει και η μαρτυρία σας καθώς παραμένετε ευαίσθητοι στα συναισθήματα και τη μαρτυρία του Πνεύματος. Μάθετε από τον Αμουλέκ, ο οποίος περιέγραψε την εποχή του ως λιγότερο ενεργό μέλος, λέγοντας: «Εκλήθην πολλές φορές και δεν ήθελα ακούσω».

5. Ο γείτονάς μου ήξερε τι θα μπορούσε να γίνει ξανά η ιτιά. Έτσι και ο Κύριος γνωρίζει τις θείες σας δυνατότητες και τι μπορεί να γίνει η πίστη και η μαρτυρία σας. Δεν θα σας εγκαταλείψει ποτέ. Μέσω της Εξιλεώσεως του Ιησού Χριστού, όλα όσα έχουν σπάσει μπορούν να θεραπευτούν.

Καταθέτω μαρτυρία ότι υπάρχει αγαλλίαση στους ουρανούς για εκείνους που επιστρέφουν. Σας χρειάζονται και σας αγαπούν. Καταθέτω μαρτυρία ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Σωτήρας μας και ότι ευλογεί όλους που επιστρέφουν σε Εκείνον με μεγαλύτερη ειρήνη και μεγάλη χαρά. Οι βραχίονες της ευσπλαχνίας Του δεν είναι διπλωμένοι, αλλά είναι ανοικτοί και εκτείνονται προς εσάς. Δεν είναι πολύ αργά για να επιστρέψετε. Με όλη την αγάπη στην καρδιά μας, σας καλωσορίζουμε στο σπίτι. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.