2025
Gered door zijn liefde: van zelfdestructie naar herstel
Februari 2025


Gered door zijn liefde: van zelfdestructie naar herstel

Ik ben Jasin Verkleij, 35 jaar oud en ik woon in Zaandam. Mijn tweelingbroer, Mustafa, mijn oudere zus, Nechla, en ik groeiden op in een gebroken gezin. Mijn vader, Rob, werkte hard om voor ons te zorgen, terwijl mijn moeder, die Marokkaans is, al sinds mijn geboorte worstelde met ernstige alcoholverslaving. Mijn ouders woonden al vanaf mijn eerste jaar niet meer samen. Wij woonden een tijd bij mijn oom en tante en daarna bij mijn vader, met een bezoekregeling waarbij we mijn moeder wekelijks zagen. Helaas was zij vaak onder invloed, waardoor ik haar als moeder in mijn leven erg heb gemist.

Mijn moeder is in 2002 op 47-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van haar verslaving. Hoewel ik er destijds niet echt bij stilstond, zie ik nu hoeveel ik als kind heb gemist en begrijp ik waar mijn overlevingsmechanismen vandaan komen. Om liefde en acceptatie te ervaren, ging ik vaak verder dan de bedoeling was, met vandalisme, ordeverstoring en stelen als gevolg. Toen ik uiteindelijk zelf ernstig verslaafd raakte aan drugs, sloot ik mezelf volledig af van de wereld. Ik vond mijn leven niet meer de moeite waard en hoopte niet meer wakker te worden.

Mijn weg naar herstel door geloof

Op 7 januari 2023 begon ik mijn strijd tegen mijn drugsverslaving. Het was een dieptepunt in mijn leven. Ik had geen liefdevolle moeder gehad en hoewel mijn vader zijn best deed, was hij emotioneel onbereikbaar. Voor die datum wilde ik niet meer leven, maar ik bleef hier voor de mensen die verdrietig zouden zijn als ik zou gaan. Toen ik mijn familie vertelde over mijn probleem, begon ik aan een 12 stappenprogramma om te herstellen van mijn verslaving. In dat programma wordt gesproken over een hogere macht die ons kan helpen. Voor mij was dat een liefdevolle God.

Een goede vriend, mijn sponsor in het herstelprogramma, sprak altijd over de kracht van God in zijn leven. Ik wilde dit ook! Ik wilde me ook geliefd voelen. Hij inspireerde mij om dezelfde weg te volgen. Ik begon dagelijks te bidden, soms meerdere keren per dag, en merkte dat het mij rust en kalmte gaf – iets wat ik lange tijd niet meer had gevoeld. Door hem hoorde ik over het Boek van Mormon, en al snel maakten we een afspraak met de zendelingen in Amsterdam. Deze zendelingen, ouderling Gottfredson en ouderling De Mato, onderwezen mij en ik genoot van de lessen. Thuis keek ik elke dag naar de serie The Chosen, die het verhaal van Jezus Christus vertelt. Het raakte me diep, en ik realiseerde me dat ik altijd voor anderen heb geleefd, op zoek naar de liefde en acceptatie die ik als kind had gemist.

Stap op het verbondspad

Na veel gebed en gesprekken met God over de waarheid van het Boek van Mormon, wist ik het zeker: Jezus leeft en dit is zijn kerk met levende profeten en apostelen. Op zaterdag 1 juni 2024 heb ik me laten dopen, en mijn vader en mijn zus, Nechla, en haar gezin waren hierbij aanwezig. Na mijn doop ontving ik het Aäronisch priesterschap en mocht ik het avondmaal zegenen en ronddienen. Voor het eerst in mijn leven voelde ik me echt onderdeel van iets groters. Het is ook fijn om nieuwe mensen te leren kennen, en ik geniet van de avondmaalsdiensten en zondagsschoollessen. Meegaan met de zendelingen naar nieuwe onderzoekers is ook enorm waardevol, omdat het mijn getuigenis versterkt wanneer ik het mag delen. Meer Schriftstudie zou ook goed voor mij zijn, maar ik weet soms niet waar ik moet beginnen. Daar zou ik graag nog ondersteuning bij willen van andere leden, bijvoorbeeld door in groepsverband te studeren.

Dagelijks proces van ‘ups en downs’

Hoewel ik dagelijks worstel met eenzaamheid en een vertekend zelfbeeld, weet ik dat God een plan voor mij heeft. Elke dag probeer ik een beetje meer op Christus te lijken en mezelf niet langer te straffen voor de fouten die ik maak. Christus heeft voor ons geleden en is gestorven, zodat ik kan opstaan met een nieuw doel in het leven. Ik ben dankbaar voor de liefde die Hij mij heeft laten ervaren en voor de hoop die ik nu voel. Nu kan ik echt als iemand leven met hemelse Ouders en mag ik leren om liefde te voelen. Dit is voor mij een dagelijks proces met ups en downs. Maar door de liefde van God heb ik weer een doel in het leven en kan ik ook het licht dat Hij op mij laat schijnen, reflecteren op de wereld om mij heen.