Achteraf gezien een zegen – hoe blindedarmontsteking een wonder voor mijn familie was

Enkele jaren geleden barstte mijn vaders blindedarm, wat een tedere barmhartigheid was.

De meeste mensen zouden niet zeggen dat een blindedarmontsteking en een spoedoperatie een wonder is, maar voor mijn vader was dat wel zo.

Toen de arts de blindedarm van mijn vader verwijderde, trof hij er kanker in aan.

Gelukkig ontdekten de artsen na wat testen dat de kanker niet was uitgezaaid. Toen zijn blindedarm verwijderd was, was hij kankervrij.

Toen we de tijd hadden om de situatie te verwerken, was mijn familie dankbaar dat mijn vaders blindedarm was gebarsten.

De kanker in zijn blindedarm was subtiel, en zonder de spoedoperatie zou die waarschijnlijk pas zijn opgemerkt als het te laat was.

Sommige mensen zien het verhaal van mijn vader misschien als een gelukkig toeval, maar mijn familie en ik weten dat het een wonder van God was.

Ouderling Ronald A. Rasband van het Quorum der Twaalf Apostelen heeft gezegd: ‘Wat puur toeval lijkt, is eigenlijk geregeld door onze liefdevolle Vader in de hemel die de haren op ons hoofd geteld heeft.’

We merken Gods betrokkenheid bij ons leven misschien pas op als we over ervaringen uit het verleden nadenken. Mijn familie vond de blindedarmontsteking op het moment zelf geen zegen. We beseften pas hoe belangrijk de spoedoperatie van mijn vader was toen de dokter kanker had gevonden.

Het komt veel voor dat we Gods bedoelingen op het eerste gezicht niet begrijpen. Nephi gaf gehoor aan Gods gebod om twee soortgelijke kronieken te schrijven zonder te weten waarom (zie 1 Nephi 9:2–6). Mormon voegde later beide kronieken van Nephi toe zonder te weten waarom (zie Woorden van Mormon 1:6–7).

Meer dan duizend jaar nadat Nephi en Mormon hun kronieken op metalen platen hadden geschreven en samengesteld, zijn 116 pagina’s van Joseph Smiths vertaling van die kronieken verloren gegaan. Gelukkig kon Joseph Smith alsnog een verslag van Nephi’s volk in het Boek van Mormon opnemen, omdat twee profeten vanouds Gods geboden hadden opgevolgd zonder te weten waarom.

President Henry B. Eyring, tweede raadgever in het Eerste Presidium, begon een dagboek bij te houden om de hand van de Heer in zijn leven te herkennen. Aan het eind van de dag stelde hij zich de vraag: ‘Heb ik vandaag gezien dat de hand van God ons, onze kinderen of onze familie heeft aangeraakt?’ Terwijl hij dat deed, herinnerde de Heilige Geest hem aan de keren dat God hem gedurende de dag had gezegend.

Welke tedere barmhartigheden zijn in jouw leven onopgemerkt gebleven? Hoe kun je door over het verleden na te denken de grootheid van God indachtig blijven (zie Mosiah 4:11)? Door terug te kijken en Gods hand in mijn leven te herkennen, heb ik een getuigenis gekregen dat onze hemelse Vader veel meer ziet dan wij en een volmaakt plan voor ieder van ons heeft (zie 2 Nephi 2:24).