Ήταν λάθος η κλήση μου για ιεραποστολή;

Δύο χρόνια μετά το πτυχίο μου στα αναλογιστικά και στα χρηματοοικονομικά μαθηματικά, είχα μία ισχυρή προτροπή να πάω σε μία ιεραποστολή. Επέλεξα να υπηρετήσω, παρ’ όλο που ενδεχομένως να έχανα ορισμένες ακαδημαϊκές μονάδες κολλεγίου που έπρεπε να ληφθούν διαδοχικά.

Λίγο αργότερα, καθώς διάβαζα την ιεραποστολική κλήση μου για την Κεντρική Ιεραποστολή της Σωλτ Λέηκ Σίτυ της Γιούτας, η στιγμή έμοιαζε εξωπραγματική. Δεν γνώριζα κανέναν που να είχε υπηρετήσει στη Σωλτ Λέηκ Σίτυ. Σκέφθηκα ότι ίσως είχα ανοίξει την λανθασμένη ιεραποστολική κλήση. Όταν έφθασα στη Σωλτ Λέηκ Σίτυ, αισθάνθηκα ότι όλα όσα ήξερα μου ήταν άγνωστα από αυτά που είχα συνηθίσει. Βρέθηκα πάνω σε ένα ποδήλατο στο χιόνι χωρίς καμία ιδέα για το πώς να είμαι ιεραπόστολος. Με τη διαφορετική κουλτούρα και το διαφορετικό κλίμα της, η Σωλτ Λέηκ Σίτυ έμοιαζε τόσο μακριά από τη Νότιο Αφρική όσο θα μπορούσα να είχα ταξιδέψει.

Στην πρώτη μου περιοχή, ο συνάδελφός μου και εγώ επισκεφθήκαμε ένα μέλος ονόματι Κρις Ρούππελ για δείπνο. Ρώτησε αν κάποιος από εμάς ήξερε μουσική. Ο συνάδελφός μου ανέφερε ότι έπαιζα πιάνο και τραγουδούσα, έτσι τραγούδησα ένα τραγούδι για την οικογένεια. Τότε συνέβη κάτι ξεχωριστό. Ο αδελφός Ρούπελ με κοίταξε και είπε: «Πρεσβύτερε Βιτσίνι, αν συνεχίσεις να τραγουδάς έτσι θα γίνεις επιτυχημένος ιεραπόστολος». Το θεώρησα πολύ ευγενικό εκ μέρους του, αλλά δεν το σκέφτηκα και πολύ.

Λίγους μήνες αργότερα, με τον αδελφό Ρούπελ, βοήθησα στην οργάνωση μίας μουσικής εστιακής βραδιάς ιεραποστόλων. Σε κάθε περιοχή που υπηρέτησα κατόπιν, χρησιμοποιούσαμε την ίδια διοργάνωση εστιακής συγκέντρωσης. Πολλοί άνθρωποι συμμετείχαν μαζί μας, από μέλη του πασσάλου μέχρι γνωστούς τοπικούς μουσικούς και μέλη άλλων θρησκειών. Διδάξαμε για τον Σωτήρα μέσω της μουσικής σε ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα ήθελαν να παρακολουθήσουν ένα μάθημα. Έμαθα ότι η μουσική μπορούσε να αγγίξει τόσο τους φτωχούς όσο και τους πλούσιους, τους μορφωμένους και τους αμόρφωτους.

Η ιεραποστολή μου με δίδαξε ότι μπορώ να κάνω δύσκολα πράγματα. Καθώς υπηρετούσα σε μια περιοχή τόσο μακριά και τόσο διαφορετική από το σπίτι μου, έμαθα ότι όλοι είναι τέκνα του Θεού. Έχω δει θαύματα στη ζωή των ανθρώπων στην άλλη άκρη του κόσμου, στη Γιούτα, και τα έχω δει εδώ στη Νότιο Αφρική. Ξέρω ότι αν έχουμε πίστη, θαύματα μπορούν να συμβούν στη ζωή του καθενός μας (βλ. Μόρμον 9:15-21).