Η Αν και ο Νιούελ Γουίτνυ και το μονοπάτι της διαθήκης

Οι γονείς της Αν επέλεξαν να την μεγαλώσουν χωρίς θρήσκευμα. Ο Νιούελ είχε επιχειρηματική νοοτροπία. Όμως καθώς έχτισαν σπίτι στο Κέρτλαντ, η Αν διαισθάνθηκε ότι κάτι έλειπε από τη ζωή τους. Άρχισαν να αναζητούν μια εκκλησία που ακολουθούσε το Ευαγγέλιο όπως διδάχθηκε από τον Ιησού Χριστό στην Καινή Διαθήκη. Για λίγο εκκλησιάζονταν μαζί με τους Μαθητές του Χριστού του Αλεξάντερ Κάμπελ.

«Μια νύχτα» θυμάται η Αν «…καθώς ο σύζυγός μου και εγώ, στο σπίτι μας στο Κέρτλαντ, προσευχόμασταν στον Πατέρα να μας δείξει τον δρόμο, το Πνεύμα έπεσε επάνω μας και ένα σύννεφο επισκίασε το σπίτι… Ένα ιερό δέος μάς διαπέρασε… Ακούσαμε μια φωνή …που έλεγε: “Προετοιμαστείτε να λάβετε τον λόγο του Κυρίου, γιατί έρχεται”».

Στη Νέα Υόρκη, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, ο Κύριος είπε στον Τζόζεφ Σμιθ να στείλει ιεραποστόλους να κηρύξουν το Ευαγγέλιο. Όταν εκείνοι οι ιεραπόστολοι –με επικεφαλής τον Όλιβερ Κάουντερυ και τον Πάρλυ Πρατ– κήρυτταν στο Κέρτλαντ, η Αν άκουσε και αργότερα έγραψε: «Ήξερα ότι ήταν η φωνή του Καλού Ποιμένα». Η μαρτυρία των ιεραποστόλων, άλλων πιστών όπως η Λούσυ και ο Άιζακ Μόρλεϋ, και το πιο σημαντικό, του Αγίου Πνεύματος, τους οδήγησαν να συνάψουν ιερές διαθήκες. Η Αν και ο Νιούελ βαπτίσθηκαν στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών τον Νοέμβριο του 1830.

Εικονογράφηση υπό Paul Mann

Συνάντηση με τον Προφήτη Τζόζεφ

Μία άλλη αποκάλυψη είπε στους Αγίους να «πά[νε] στο Οχάιο», όπου θα ελάμβαναν «μία ευλογία τέτοια που δεν έχουν γνωρίσει τα τέκνα των ανθρώπων» (Διδαχή και Διαθήκες 39:14-15. Βλ. επίσης, 37:1).

Ο Τζόζεφ και η Έμμα Σμιθ έφθασαν στο Κέρτλαντ τον Φεβρουάριο του 1831 και ο Νιούελ και η Αν τους φιλοξένησαν στο σπίτι τους για έναν μήνα. Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, παρείχαν και πάλι στέγη στον Τζόζεφ και στην Έμμα στο ανακαινισμένο κατάστημά τους.

Οι Γουίτνυ άρχισαν να βλέπουν μία πιο ξεκάθαρη εικόνα της αιώνιας ταυτότητάς τους. Αργότερα εκείνο το έτος, ο Κύριος αποκάλυψε στον Προφήτη Τζόζεφ ότι ο Νιούελ επρόκειτο να υπηρετήσει ως επίσκοπος στο Κέρτλαντ. Ο Νιούελ είπε: «Δεν μπορώ να δω τον εαυτό μου ως επίσκοπο, αδελφέ Τζόζεφ. Αλλά αν πεις ότι είναι θέλημα Κυρίου, θα προσπαθήσω».

Ο Τζόζεφ απάντησε: «Δεν χρειάζεται να βασιστείς μόνο στα λόγια μου. Πήγαινε και ρώτησε τον Πατέρα ο ίδιος».

Αφού προσευχήθηκε, ο Νιούελ άκουσε μία φωνή από τον ουρανό να λέει: «Η δύναμή σου είναι σε εμένα».

Αυτή ήταν μία περίοδος ανάπτυξης για τον Νιούελ και την Αν καθώς εργάζονταν μαζί για να τηρήσουν τις διαθήκες τους. Η Αν έγραψε για έναν τρόπο με τον οποίο υπηρετούσαν άλλους:

«Σύμφωνα με το πρότυπο του Σωτήρος μας…, αποφασίσαμε να κάνουμε μια γιορτή για τους φτωχούς … τους χωλούς, τους κωφούς, τους τυφλούς, τους ηλικιωμένους και τους αναπήρους.

»Αυτή η γιορτή διήρκεσε τρεις ημέρες, κατά τη διάρκεια της οποίας όλοι στην περιοχή του Κέρτλαντ που θα έρχονταν ήταν καλεσμένοι… Για εμένα ήταν πράγματι “ευωχία από παχιά” [Ησαΐας 25:6]. Μια εποχή χαράς που δεν θα ξεχαστεί ποτέ».

Ο Νιούελ αργότερα υπηρέτησε ως ιεραπόστολος με τον Τζόζεφ Σμιθ και ως συνάδελφος στην Ηνωμένη Εταιρεία, έναν επιχειρηματικό συνεταιρισμό για την αντιμετώπιση των αναγκών των Αγίων. Τα έσοδα από το κατάστημά του χρηματοδότησαν μεγάλο μέρος της ανάπτυξης της Εκκλησίας στο Κέρτλαντ και στο Μιζούρι και υπηρέτησε την Εκκλησία με πολλούς άλλους τρόπους. Ίσως το πιο σημαντικό, η Αν και ο Νιούελ απέκτησαν 14 παιδιά και μεγάλωσαν 10 μέχρι την ενηλικίωση.

Άλλοι συναθροίστηκαν για να οικοδομήσουν τους πασσάλους της Σιών. Οι Κίμπαλ, οι Γιανγκ, οι Κρόσμπυ, οι Τίππετς και πολλοί άλλοι προσπαθούσαν να επικεντρώσουν τη ζωή τους στο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Ο καθένας έφερε ενέργεια και συγκεκριμένα ταλέντα. Οι πρώτες αποκαλύψεις τους καθοδηγούσαν, τους επέπλητταν, τους καθησύχαζαν και κατηύθυναν την Εκκλησία που διευρυνόταν.

Για τα πρώτα μέλη της Εκκλησίας, σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο, η λήψη της υπεσχημένης προικοδότησης δύναμης ήταν το κέντρο της εγκόσμιας και πνευματικής τους προσπάθειας (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 38:32).

Ο Κύριος επανειλημμένα πρόσταξε την οικοδόμηση ναών στο Κέρτλαντ και στο Μιζούρι. Στο Κέρτλαντ, οι Άγιοι επέτυχαν με ηρωική προσπάθεια να οικοδομήσουν ένα αξιόλογο κτήριο. Ήταν η καλύτερη προσπάθειά τους να οικοδομήσουν κάτι άξιο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο ναός υπάρχει μέχρι σήμερα. Το κατάστημα του Νιούελ, μαζί με το κοντινό του εργοστάσιο τέφρας, ήταν βασικά τμήματα της οικονομίας στο Κέρτλαντ τα οποία υποστήριζαν το έργο του ναού.

Το 1836, ο Σωτήρας εμφανίστηκε στον ναό και αποδέχθηκε τις προσπάθειές τους. Υποσχέθηκε ότι ο λαός Του «θα αγαλλιάσ[ει] ως συνέπεια των ευλογιών που θα ξεχυθούν, και της προικοδότησης με την οποία έχουν προικιστεί οι υπηρέτες μου σε αυτό τον οίκο» (Διδαχή και Διαθήκες 110:9). Κατόπιν ο Μωυσής, ο Ηλίας και ο Ηλίας ο Θεσβίτης ήλθαν και απένειμαν κλειδιά ζωτικής σημασίας για την τελευταία θεϊκή νομή (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 110:11-16).

Διωγμός και εγκόσμιες έννοιες

Οι επερχόμενες ημέρες θα δοκίμαζαν τους Αγίους, συμπεριλαμβανομένων των Γουίτνυ. Σε μία πανεθνική οικονομική ύφεση και τραπεζικό πανικό, πολλοί στράφηκαν εναντίον της Εκκλησίας και του Προφήτη. Με την εντολή να μετακινηθεί στο Μιζούρι, ο Νιούελ δίστασε. Είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κατάστημά του στο Κέρτλαντ. Μεγάλο μέρος του πλούτου που απέφερε συντηρούσε την Εκκλησία. Πώς θα μπορούσε απλώς να φύγει;

Ο Κύριος τον επετίμησε, επειδή έδινε τόση προσοχή στα εγκόσμια πράγματα και για «μικροψυχία» (Διδαχή και Διαθήκες 117:11). Ο Νιούελ μετανόησε και υπάκουσε. Εγκαταστάθηκε στη Ναβού του Ιλλινόι, όπου συνέχισε να υπηρετεί ως επίσκοπος και αργότερα ως προεδρεύων επίσκοπος.

Στη Ναβού, ο ναός ήταν πάλι το επίκεντρο της εγκόσμιας και πνευματικής δραστηριότητας. Καθώς άρχισαν να υψώνονται οι τοίχοι του ναού, ο Κύριος οργάνωσε την Εταιρεία Αρωγής μέσω του προφήτη Του. Η Έμμα Σμιθ ήταν η πρώτη πρόεδρος και η Σάρα Κλίβελαντ και η Αν Γουίτνυ ήταν οι σύμβουλοί της. Η Έμμα ανέθεσε σημαντικά καθήκοντα στην Αν και της ζήτησε να ηγηθεί της οργάνωσης, όταν αυτή δεν ήταν εκεί.

Ο Κύριος συνέχισε να αποκαλύπτει διατάξεις του ναού στον Προφήτη. Το 1842, με τον Ναό της Ναβού ημιτελή ακόμη, ο Τζόζεφ Σμιθ συνάθροισε ηγέτες της Εκκλησίας, συμπεριλαμβανομένου του Νιούελ, στον επάνω όροφο του καταστήματος με τα κόκκινα τούβλα και χορήγησε τη διάταξη της προικοδότησης. Όταν αφιερώθηκε μέρος του ναού –η σοφίτα– τόσο η Αν όσο και ο Νιούελ χορήγησαν την προικοδότηση σε άλλους Αγίους προτού φύγουν για την Κοιλάδα της Σωλτ Λέηκ.

Στο μονοπάτι της διαθήκης, η Αν και ο Νιούελ αναζήτησαν τον Σωτήρα, μετανόησαν, υπηρέτησαν ολόψυχα, αφιέρωσαν, θυσίασαν και αγαλλίασαν. Γνώρισαν τον Ιησού Χριστό και είδαν τον εαυτό τους ως τέκνα της διαθήκης. Εκατομμύρια μετά από αυτούς έχουν ακολουθήσει το ίδιο πρότυπο για να συνάπτουν και να ζουν ιερές διαθήκες και να οικοδομούν το βασίλειο του Κυρίου. Η προσπάθεια να μάθουμε την ιστορία τους μας βοηθά κατά τη διάρκεια εποχών με ευκολίες και δοκιμασίες.

Κοντά στο τέλος της ζωής της, η Αν έγραψε: «Για να νιώθεις ότι έχεις αποκτήσει μια μικρή εικόνα για τους σκοπούς του Θεού στη δημιουργία σου… μπορείς να συνειδητοποιήσεις ότι αξίζει να ζούμε γι’ αυτά, αξίζει να υποφέρουμε γι’ αυτά; Μπορεί οποιαδήποτε θυσία να είναι πολύ μεγάλη… αν θα ακολουθούσαμε τα χνάρια του Διδασκάλου μας;»