Χαρμόσυνα νέα αγάπης και αγαλλίασης

Μία νέα ημέρα ξημέρωσε για την ανθρώπινη οικογένεια σε ένα άλσος, όπου ο Θεός Πατέρας και ο Υιός Του, Ιησούς Χριστός, εμφανίσθηκαν και μίλησαν στον Τζόζεφ Σμιθ ως απάντηση στην προσευχή του νεαρού Τζόζεφ σε ποια εκκλησία θα έπρεπε να προσχωρήσει (βλ. Τζόζεφ Σμιθ–Ιστορία 1:14-20). Ο Ιησούς Χριστός είπε στον Τζόζεφ να μην προσχωρήσει σε καμία εκκλησία. Υποσχέθηκε ότι η πληρότητα του Ευαγγελίου Του θα αποκαλυπτόταν στον Τζόζεφ στο μέλλον.

Για πολλούς, ο Τζόζεφ φαινόταν εξαιρετικά απίθανο να κληθεί σε ένα τόσο σημαντικό έργο και είχαν δίκιο. Ήταν ένα αμόρφωτο και ασήμαντο αγόρι από ένα μικρό αγρόκτημα σε μια ασήμαντη πόλη. Όπως ορισμένοι είπαν για τον Σωτήρα κατά την εποχή Του: «Mπορεί να προέλθει κάτι καλό από τη Nαζαρέτ;» (Κατά Ιωάννην 1:47), πολλοί αναρωτήθηκαν τι καλό θα μπορούσε να προέλθει από έναν απαίδευτο 14χρονο στην Παλμύρα της Νέας Υόρκης. Όμως μέσω του Τζόζεφ –όσο απίθανο κι αν φαινόταν– ο Επουράνιος Πατέρας και ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα πραγματοποιούσαν το πραγματικά αξιοσημείωτο. Αυτό θα πρέπει να μας δώσει ελπίδα ότι με τον μικρό και ταπεινό τρόπο μας, μπορούμε επίσης να συνεισφέρουμε με σημαντικούς τρόπους στο έργο του Κυρίου.

Με τον καιρό, ο Κύριος κάλεσε τον Τζόζεφ «και του μίλησ[ε] από τους ουρανούς και του έδωσ[ε] εντολές» (Διδαχή και Διαθήκες 1:17). Ο Τζόζεφ έλαβε πολύτιμες αποκαλύψεις και ζωτικής σημασίας διδαχή που έφεραν νέο φως στην κατανόησή μας για το στοργικό σχέδιο του Επουράνιου Πατέρα και τη λυτρωτική αγάπη του Ιησού Χριστού και τη δύναμη της εξιλεωτικής θυσίας Του. Κατά τρόπο αξιοσημείωτο, αυτά τα χαρμόσυνα νέα ήλθαν ακριβώς τη στιγμή που σημαντική πρόοδος στις μεταφορές, την επικοινωνία και άλλους τομείς θα επέτρεπαν στο φως του Θεού να λάμψει και να ευλογήσει όλο και περισσότερο τα τέκνα Του.

The Angel Moroni Delivering the Plates to Joseph Smith [Ο άγγελος Μορόνι παραδίδει τις πλάκες στον Τζόζεφ Σμιθ], υπό C. C. A. Christensen

Μία δυνατή μαρτυρία για την αγάπη του Θεού

Η εμφάνιση του αγγέλου Μορόνι στον Τζόζεφ Σμιθ ήταν ουσιώδης για την Αποκατάσταση και ισχυρή απόδειξη της αγάπης του Θεού. Ο Μορόνι είπε στον Τζόζεφ για ένα χρονικό, γραμμένο επάνω σε χρυσές πλάκες, θαμμένο εκεί κοντά (βλ. Τζόζεφ Σμιθ–Ιστορία 1:33-34). Τελικώς, θα εδίδετο στον Τζόζεφ «δύναμη από ψηλά» (Διδαχή και Διαθήκες 20:8) για να μεταφράσει εκείνο το χρονικό σε αυτό που θα γινόταν το Βιβλίο του Μόρμον, το οποίο είναι εξίσου σημαντικό με την Αγία Γραφή και είναι άλλη μία μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό.

Σε όλο το Βιβλίο του Μόρμον διαβάζουμε για ανθρώπους οι οποίοι, εκατοντάδες χρόνια προ Χριστού, ήξεραν και προείπαν τον ερχομό Του και τον λαχταρούσαν. Βρίσκουμε επίσης την εξαιρετική αφήγηση της προσωπικής εμφάνισης και διακονίας του ανεστημένου Σωτήρος ανάμεσα στους Νεφίτες, κατά τη διάρκεια της οποίας κάλεσε όλους να έλθουν προς Εκείνον και να νιώσουν το σημάδι στα πλευρά Του και τα αποτυπώματα των καρφιών στα χέρια και τα πόδια Του (βλ. Νεφί Γ΄ 11:14-15). Θεράπευσε τους αρρώστους, τους χωλούς, τους τυφλούς –«όλους όσοι ήταν βασανισμένοι κατά οποιονδήποτε τρόπο»– και κατόπιν ευλόγησε τα μικρά παιδιά και προσευχήθηκε για αυτά (βλ. Νεφί Γ΄ 17:7-9, 21). Μαθαίνουμε τόσα πολλά για την αγάπη και τη συμπόνια του Σωτήρος από αυτήν την ιερά αφήγηση.

Το Βιβλίο του Μόρμον μαρτυρεί ότι «ο Ιησούς είναι ο Χριστός». Οι διαβεβαιώσεις στο Βιβλίο του Μόρμον επανειλημμένως μας υπενθυμίζουν ότι ο Πατέρας μας στους Ουρανούς και ο Σωτήρας μας μάς αγαπούν πέρα από οτιδήποτε μπορούμε να φαντασθούμε.

Η Αποκατάσταση συνεχίσθηκε με την εμφάνιση άλλων ουράνιων αγγελιαφόρων στον Τζόζεφ Σμιθ. «Ο ανεστημένος Ιωάννης ο Βαπτιστής αποκατέστησε την εξουσία να βαπτίζουμε για άφεση των αμαρτιών. Τρεις από τους αρχικούς δώδεκα Αποστόλους –ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης– αποκατέστησαν την αποστολική ιδιότητα και τα κλειδιά της εξουσίας της ιεροσύνης. Άλλοι ήλθαν επίσης, συμπεριλαμβανομένου του Ηλιού του Θεσβίτου, ο οποίος αποκατέστησε την εξουσία να ενώνουμε οικογένειες μαζί για πάντα σε αιώνιες σχέσεις που υπερβαίνουν τον θάνατο».

Στις 6 Απριλίου 1830, ο Ιησούς Χριστός ίδρυσε μέσω του Προφήτη Τζόζεφ μία εκκλησία κατά το πρότυπο της εκκλησίας που Εκείνος οργάνωσε την εποχή της Καινής Διαθήκης (βλ. Άρθρα της Πίστεως 1:6), ολοκληρωμένη με το «θεμέλιο των αποστόλων και των προφητών, που ακρογωνιαία πέτρα είναι ο ίδιος ο Iησούς Xριστός» (Προς Εφεσίους 2:20). Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών καθιστά τις ευλογίες της αποκατεστημένης δύναμης της ιεροσύνης διαθέσιμες σε όλα τα τέκνα του Θεού που προετοιμάζονται για να την λάβουν.

Όπως μας έχει διδάξει ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον, μπορούμε να βρούμε αγαλλίαση στην καθημερινή μετάνοια καθώς στρεφόμαστε στον Επουράνιο Πατέρα και τον Σωτήρα μας. Προς όποιον αισθάνεται λυπημένος ή ότι δεν είναι αντάξιος ή ότι δεν ανήκει εδώ: όλοι καλούνται να έλθουν προς τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Η Εκκλησία δεν είναι μοναστήρι για τους τέλειους αλλά νοσοκομείο για τους ασθενείς. Ο Πρεσβύτερος Ντίτερ Φ. Ούχτντορφ της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων μας θυμίζει ότι «ερχόμαστε στην εκκλησία όχι για να κρύψουμε τα προβλήματά μας, αλλά για να τα θεραπεύσουμε».

Στην εκκλησία βρίσκουμε αγαλλίαση σε ευκαιρίες να σκεπτόμαστε τις ανάγκες των άλλων, να υπηρετούμε άλλους με αγάπη και να αναφέρουμε τις προσωπικές μας εμπειρίες με την αφθονία της καλοσύνης του Χριστού. Μπορούμε να «συγκαταλ[εγόμεθα] με τον λαό της εκκλησίας του Χριστού» και «να [μας] θυμούνται και να [μας] γαλουχούν με τον καλό λόγο του Θεού» (Μορόνι 6:4). Τι τεράστια ευλογία!

Ο Προφήτης Τζόζεφ Σμιθ κάποτε δήλωσε: «Λοιπόν, τι ακούμε στο Ευαγγέλιο που έχουμε λάβει; Φωνή χαράς! Φωνή ελέους από τους ουρανούς. Και φωνή αλήθειας από τη γη. Χαρμόσυνα νέα για τους νεκρούς. Φωνή χαράς για τους ζώντες και τους νεκρούς. Χαρμόσυνα νέα μεγάλης αγαλλίασης» (Διδαχή και Διαθήκες 128:19).

Αυτά τα χαρμόσυνα νέα ήλθαν επειδή ο Επουράνιος Πατέρας και ο αγαπημένος Υιός Του, Ιησούς Χριστός, μας αγαπούν και επιθυμούν –περισσότερο από οτιδήποτε άλλο– να μας καλωσορίσουν πίσω στην παρουσία Τους, ώστε να έχουμε για πάντα το είδος της ζωής που ζουν Εκείνοι. Η Αποκατάσταση αποκαλύπτει ότι έχουν κάνει όλα όσα είναι απαραίτητα για να γίνει αυτή μία ένδοξη δυνατότητα για όλους μας. Στο αιώνιο ταξίδι μας, θα βιώσουμε δοκιμασίες και δυσκολίες, αλλά «υπάρχου[με] για να μπορέσου[με] να έχ[ουμε] αγαλλίαση» (Νεφί Β΄ 2:25) σε αυτήν τη ζωή και στην επόμενη. Ο Προφήτης Τζόζεφ το γνώριζε αυτό καλύτερα από τους περισσότερους.

Ο Τζόζεφ αντιμετώπιζε συχνή εναντίωση και καταδίωξη, ωστόσο διατηρούσε τον «εκ φύσεως εύθυμο χαρακτήρα» του (Τζόζεφ Σμιθ–Ιστορία 1:28). Παρέμεινε χαρούμενος, δυνατός και ανθεκτικός και έφερε εις πέρας το εξαιρετικό έργο που του είχε δοθεί να κάνει. Τιμώ όλους τους πρώτους Αγίους που πίστεψαν, υποστήριξαν και ακολούθησαν τον Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ και αφιερώθηκαν στην οικοδόμηση της Εκκλησίας. Τους οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη και τιμή.

Ήταν δύσκολα κατά τις πρώτες ημέρες της Εκκλησίας και μπορεί να είναι δύσκολα σήμερα. Όμως η Αποκατάσταση συνεχίζεται. Με τον Ιησού Χριστό στην κεφαλή αυτής της Εκκλησίας, ζώντες προφήτες θα συνεχίσουν να μας καθοδηγούν. Οίκοι του Κυρίου θα εξακολουθήσουν να οικοδομούνται, ώστε οι ευλογίες των αιώνιων διαθηκών με τον Θεό να μπορούν να μας δέσουν με Εκείνον και με τους αγαπημένους μας και στις δύο πλευρές του καταπετάσματος (βλ. Κατά Ματθαίον 16:19). Η αγάπη του Θεού και του Ιησού Χριστού θα επεκταθεί σε όλον τον κόσμο καθώς ακολουθούμε την εντολή του Σωτήρος να ποιμαίνουμε τα πρόβατά Του και να διαδίδουμε το Ευαγγέλιό Του. Θα είμαστε μάρτυρες των αληθειών της Αποκατάστασης να εξαπλωθούν με τρόπους και σε μέρη που δύσκολα θα μπορούσαν να φαντασθούν την εποχή του Τζόζεφ.

Μπορούμε να βρούμε δύναμη και μεγάλη αγαλλίαση –όπως έκανε ο Προφήτης Τζόζεφ– καθώς ασπαζόμαστε και ζούμε αυτές τις πολύτιμες αλήθειες. Η κλήση που απηύθυνε ο Τζόζεφ προς τους Αγίους την εποχή του συνεχίζεται και σε εμάς σήμερα: «Δεν θα επιμείνουμε σε έναν τόσο σπουδαίο σκοπό; Προχωρήστε προς τα εμπρός και όχι προς τα πίσω. Θάρρος… και μετά, εμπρός για τη νίκη! Ας αγαλλιασθεί η καρδιά σας και ας έχετε υπέρμετρη χαρά» (Διδαχή και Διαθήκες 128:22).

Είθε τα χαρμόσυνα νέα αγάπης και αγαλλίασης που φέρνει η Αποκατάσταση να ευλογήσουν και να καθοδηγήσουν τη ζωή μας – τώρα και πάντοτε.