“Ang Nabali nga Bukton ni Lenkana,” Higala, Pebrero 2026, 38–39.
Ang Nabali nga Bukton ni Lenkana
Unsaon nako nga makadula og mga games? Unsaon nako nga malingaw?
Usa ka tinuod nga istorya gikan sa Kenya.
“Padayon lang, Lenkana!” Misinggit si Gideon.
Mingisi si Lenkana ug midagan og mas paspas, padayon nga nagtutok sa bola sa footbal.
Ganahan si Lenkana og mga games. Magdula man siya sa gawas kauban sa iyang mga higla human sa klase o sa iyang kompyuter sa balay, dili siya makapugong nga mopahiyom ug mokatawa. Alang ni Lenkana, ang mga dula maoy labing maayong paagi nga malipay. Bisan pa man, unsaon niya sa pagbati og kalipay kon wala siya malingaw?
Midagan og kusog si Lenkana kutob sa iyang mahimo aron masalo ang bola. Apan sa kalit—PAK! Natalisod siya ug nalamba og kusog sa yuta. Ang kasakit midulot hangtod sa iyang kamot.
“Oww!” misinggit siya. Ang iyang mga higala nagpundok libot kaniya.
Gitawagan ni Gideon ang mama ni Lenkana ug gitabangan siya nga matarong sa paglingkod. Ang bukton ni Lenkana sakit kaayo nga dili niya kapugngan nga motulo ang mga luha. Dali nga miabot ang iyang mama ug gidala siya diha dayon sa ospital.
Didto sa ospital, gisusi sa doktor ang iyang kamot. “Duna kay gamay nga bali,” miingon siya. “Butangan nato og lakilaki ang imong bukton, ug sa kadugayan mamaayo ra kini.”
Naguol si Lenkana. “Unsaon nako nga makadula og mga games? Unsaon nako nga malingaw?”
Gigunitan sa Mama ang maayo niyang bukton ug mipahiyom. “Mamaayo ra ka. Apan sa pagkakaron, mangita ta og laing mga butang nga makapalipay nimo.”
Nianang gabhiona, milingkod si Lenkana sa iyang higdaanan, mibati og kasagmuyo. Sakit ang iyang bukton, ug dili gani siya makagamit sa kompyuter aron magdula sa paborito niyang mga games.
Dayon dunay misantop sa iyang hunahuna. Kon mobati ko og kaguol, mahimo kong magbasa mahitungod ni Jesus.
Gipunit niya ang iyang mga kasulatan ug gipakli ang basahon ngadto sa Mateo. Gibasa niya ang mahitungod sa pagkatawo ni Jesukristo. Dayon gipakli niya ngadto sa istorya bahin ni Juan Bautista nga nagbunyag ni Jesus. Mao kini ang paborito niyang mga istorya sa Biblia. Ang pagbasa niini nakapabati niya og kalipay.
Dayon, ang iyang manghod nga lalaki milakaw ngadto sa kwarto.
“Oy, Lenkana!” miingon siya. “Tag-ana kon unsa ko!”
Ang iyang igsoon nga lalaki mihimo og mga nawong nga makalingaw. Niana dayon, nagkatawa si Lenkana samtang nagdula sila og tag-an-tag-an. Mas migaan ang iyang kasingkasing.
Pagkasunod Dominggo, nakita ni Lenkana si Gideon sa simbahan.
“Kumusta ang imong bukton?” Nangutana si Gideon.
“Sakit gihapon og gamay,” miingon si Lenkana. “Apan sa sulod malipayon ako.”
Gitakilid ni Gideon ang iyang ulo. “Unsay nakalipay kanimo?”
Mingisi si Lenkana. “Ang akong pamilya, akong igsoong babaye, ug si Jesus!”
Mikatawa si Gideon. “Maayo kana nga tubag.”
Dihang nanglingkod sila sa Primary, naminaw si Lenkana sa leksiyon mahitungod sa Pag-ula ni Jesukristo. Ang iyang mga titser mipasabot kon sa unsang paagi nag-antos si Jesus aron ang tanan ikauban sa Langitnong Amahan pag-usab sa moabot nga adlaw. Miingon sila nga si Jesus nakasabot sa atong tanan nga pagbati—ang mga subo ug ang mga malipayon usab.
Ang kasingkasing ni Lenkana gani mas malipayon pa samtang naminaw siya. Nasayod siya nga bisan og ang kinabuhi dili kaayo lingaw, mahimo ra siyang magpadayon sa unahan. Ang iyang pamilya makatabang sa pagdasig kaniya, ug si Jesukristo motabang kaniya nga malig-on. Wala gayod siya mag-inusara.
Mga Paghulagway pinaagi ni Kimberlie Clinthorne-Wong