“Malipayon nga Matinabangong mga Kamot,” Higala, Peb. 2026, 18–19.
Malipayon nga Matinabangong mga Kamot
Buwan sa Bag-ong Tuig kadto, ug ang mga batang babaye andam nang moserbisyo!
Usa ka tinuod nga istorya gikan sa Taiwan.
Si Yu-Qian ug Yu-He labihan ka malipayon. Panahon na nga saulogon ang Buwan sa Bag-ong Tuig! Tibuok tuig silang naghulat alang niining espesyal nga adlaw.
Nianang gabhiona, ang tibuok nilang pamilya magpundok alang sa dako nga kasaulogan. Adunay lamiang mga pagkaon ug matahom nga mga pabuto [firework] sa kalangitan. Ug si Yu-Qian ug Yu-He makakuha og pula nga sobre nga dunay pang-swerte nga kwarta.
Apan dili tanan ang makasaulog karong gabhiona sama sa ilang gihimo. Dunay daghang tawo nga walay mga panimalay o gani pamilya. Nakapaguol kini ni Yu-Qian ug ni Yu-He. Gusto silang motabang. Mao nga mihukom sila nga maghimo og pagkaon alang sa mga tawo nga nagkinahanglan niini. Mahinamon nilang gihulat ang ilang mama nga mouli dala ang mga suplay.
Sa kataposan, ang ilang Mama ug ang iyang higala nga si Mavis nangabot nga may dalang mga grocery. Midagan si Yu-Qian sa pagtabang og alsa sa mga bag.
“Nia na mo!” miingon si Yu-He. “Nakuha ba ninyo ang tanan?”
“Oo!” miingon ang Mama. “Magluto ta og daghang lugaw ug tortang itlog aron ipakigbahin.”
Sulod sa misunod nga pipila ka oras, si Qian, Yu-He, Mama, ug Mavis naningkamot sa paghimo sa pagkaon. Dihang nahuman na sila, duna silay 20 ka gisulod sa sudlanan nga lugaw ug 30 ka tortang itlog! Duna usab silay daghang mga kit nga dunay mga tisyu, mga bendahe, mga pangtrapo sa kamot, ug mga medyas.
“Pwede ba ming motabang sa pagpanghatod sa tanan?” nangutana si Yu-He.
“Ihatod ra namo ni ngadto sa estasyon sa train,” miingon si Mavis. “Usa ka grupo sa charity ang manghatag niini ngadto sa mga tawo nga nagkinahanglan niini.”
“OK na,” miingon si Yu-Qian. “Gusto gihapon mi nga mangadto!”
Mipahiyom si Mama. “Mapasigarbohon kaayo ko ninyo mga anak sa paghatag sa inyong panahon niining kapaskohan sa paghimo niini.”
Human nga ilang nahatod ang mga suplay, nanamilit si Mavis ug mibiya aron mopauli.
“Oras na usab aron mamauli,” miingon si Mama.
“Kadiyot lang,” miingon si Yu-He. “Pwede kahang maghulat ta ug motan-aw nila nga manghatag sa pagkaon?”
Gihunahuna kini ni Mama. “O sige, naa pa man tay igong oras. Motan-aw ta gikan dinhi.”
Ang mga batang babaye ug si Mama naghulat sa gawas sa estasyonan sa train. Naghulat sila samtang gipanghatag sa mga miyembro sa charity ang mga pagkaon ug mga kit ngadto sa mga tawo nga nagpundok sa gawas. Ang mga tawo malipayon kaayong tan-awon!
Mitudlo si Yu-Qian. “Tan-awa! Tua ra ang atong tortang itlog!”
“Ug ang atong mga suplay nga kit!” Miingon si Yu-He.
Hilom na ang mga batang babaye. Usa ka pamilyar nga pagbati ang mibanlas kanila, nagpainit sa sulod sa ilang mga kasingkasing. Nasayod sila nga gikan kadto sa Espiritu Santo.
Sa ilang pagpamauli, si Yu-Qian ug Yu-He wala maghunahuna bahin sa pagkaon, mga gasa, mga pabuto, ug mga dula nga naghulat kanila. Naghunahuna sila bahin sa mga tawo nga ilang natabangan.
“Mama, unsa nga kasulatan ang kanunay nimong isulti?” Nangutana si Yu-Qian. “Ang usa nga giingon ni Jesus, ‘sa labing gamay niini’?”
“Sa pagkatinuod, magaingon ako kaninyo, nga maingon nga gibuhat ninyo kini sa usa sa mga labing gagmay niining akong mga igsoon, gibuhat usab ninyo kini kanako,’” gisaysay sa Mama.
Si Yu-Qian ug Yu-He nga nagpahiyom sa usag usa. Nalipay sila nga nakahimo og butang nga espesyal alang kang Jesukristo niining espesyal nga kagabhion.
Mga paghulagway pinaagi ni Valentina Fontana