Uit Wekelijkse content voor JOVO’s
Hoe kan ik vreugde vinden als depressie me verdooft?
We ondergaan dit sterfelijke leven om vreugde te hebben.
Tijdens depressieve periodes vind ik het moeilijk om zingeving in mijn leven te zien. Als zelfs mijn favoriete bezigheden me afstompen, wil ik het liefst opgeven en terug naar bed gaan. Ik heb dagen – soms wel weken – wanneer ik zo goed als niets kan voelen.
In zulke perioden is het moeilijk om te bedenken dat het wel weer beter wordt, en dan vraag ik me af:
Hoe kan ik vreugde vinden als ik helemaal niets lijk te voelen?
Accepteer je emoties
Meestal is praten of nadenken over hoe ik me voel het laatste wat ik wil als ik depressief ben. Ik heb echter gemerkt dat mijn emoties accepteren me vaak verlichting geeft. Dat betekent accepteren dat ik me soms niet goed voel en accepteren dat ik ook vreugde mag voelen.
Ik ontdekte laatst een techniek die bij het bakken van zuurdesembroden wordt gebruikt, namelijk insnijden. Bakkers creëren voor het bakken prachtige patronen in de buitenste laag van het voorbereide deeg. De patronen zorgen ervoor dat stoom kan ontsnappen en dat het brood tijdens het bakproces kan uitzetten. Zonder in te snijden, zou het brood op ongewenste plekken openbarsten.
Net als een zuurdesembrood dat niet is ingesneden, zorgt het onderdrukken van pijnlijke emoties die veroorzaakt worden door depressie (of stoom) ervoor dat mijn gevoelens verdoofd raken en uiteindelijk tot uitbarsting komen. Zonder een gezonde plek om stoom af te blazen, brengen deze emoties pijn en schade toe aan mijzelf en anderen. Daardoor verergert de negatieve, verdovende cyclus van de depressie.
Net als brood insnijden, moest ik gezonde manieren vinden om emoties los te laten – door erover te praten, te bidden, te sporten, kunst te maken, naar de tempel te gaan of op andere manieren. Het kan pijnlijk zijn – zoals wonden openhalen die ik liever dicht laat – maar daardoor kan ik de emoties verwerken en me ervan bevrijden. Pas dan begint het verdoofde gevoel zijn greep los te laten. Ik begin dan de vreugde van het leven weer te voelen.
Het kan onmogelijk lijken om open te zijn over gevoelens als depressie je in zijn greep houdt. Maar met de hulp van de Heiland is het mogelijk om verdriet en depressie los te laten en ruimte te maken voor vreugde. Zoals president Jeffrey R. Holland, waarnemend president van het Quorum der Twaalf Apostelen, heeft gezegd: ‘Denk er dus morgen, en alle dagen daarna, aan dat de Heer zegent wie zich willen verbeteren.’ Het eenvoudige verlangen om vreugde te vinden, is een goed beginpunt.
God heeft ons geschapen om vreugde te ervaren
Als ik de wolk van depressie boven me voel hangen, denk ik vaak aan 2 Nephi 2:25: ‘De mensen zijn, opdat zij vreugde zullen hebben.’
Oké, dus we zijn hier om vreugde te hebben. Maar dat is niet erg geruststellend als depressie het zo moeilijk maakt om te voelen. Eerder in het hoofdstuk lezen we echter dat we zonder tegenstellingen ‘als dood [zouden] blijven, en leven noch dood hebben, verderfelijkheid noch onverderfelijkheid, geluk noch ellende’ (2 Nephi 2:11).
Dus we zouden het bestaan van het goede niet kennen zonder het slechte te ervaren. Zonder tegenstellingen zouden we zelfs niets voelen. We zouden voor eeuwig verdoofd zijn. Die moeilijke tijden zijn nodig om überhaupt vreugde te hebben en te herkennen.
Het is moeilijk te geloven dat zulke pijnlijke ervaringen goed voor ons kunnen zijn – maar ik zou de eeuwigheid niet in zo’n staat van eindeloze eentonigheid zonder vooruitgang willen doorbrengen. Het is juist door die verdrietige, pijnlijke en verdoofde episodes dat ik vreugde kan voelen in het bijzijn van mijn familie, of tijdens het mountainbiken, lezen of dagelijkse bekering.
Christus kent je
Presidente Bonnie H. Cordon, voormalig algemeen jongevrouwenpresidente, heeft gezegd: ‘[Jezus Christus] kent ons lijden […] en vraagt ons de angstigen en gedeprimeerden naar Hem toe te brengen, de vermoeiden, de hoogmoedigen en hen die verkeerd begrepen worden, de eenzamen of hen “die op enigerlei wijze lijdende zijn”.’
Ik hou van mijn Heiland. Ik weet dat Hij voor mij persoonlijk heeft geleden en is gestorven. Als je je tot Hem wendt, kun je alles overwinnen wat op je pad komt – zelfs de overweldigende angsten die depressie met zich mee kan brengen. Misschien denk je soms dat je er alleen voor staat, maar Christus zal je niet vergeten, want Hij heeft je ‘in beide handpalmen gegraveerd’ (Jesaja 49:16). Hij heeft zijn leven voor jou opgeofferd en Hij was volmaakt. Als Hij genoeg geloof in je heeft om dat te doen, dan is er zeker hoop dat je vreugde zult ontvangen.
Als je meent dat er nooit een einde aan de duisternis zal komen, denk dan aan deze woorden van president Holland: ‘In een vertwijfelde wereld die al het licht nodig heeft dat ze kan krijgen, is het niet verstandig om het eeuwige licht af te zwakken dat God voor de grondlegging van de wereld in jouw ziel heeft gelegd. Praat met iemand. Vraag om hulp. […] Je kunt hulp krijgen, van anderen en vooral van God. Je bent geliefd, je wordt gewaardeerd en je bent nodig.’
God om hulp vragen is voor mij vaak de eerste stap uit de cyclus van depressie, en net als bij het beklimmen van een berg moet ik me soms gewoon op de volgende stap concentreren. Ik weet dat ik door Christus weer vreugde zal voelen zolang ik stappen blijf zetten op het pad van het discipelschap.