จดหมายถึงทิโมธี

ทิโมธีเป็นชายหนุ่มที่มีศรัทธาแรงกล้าในพระเยซูคริสต์ แม่ของเขา ยูนิส และยายของเขา โลอิส ก็เป็นผู้หญิงที่มีศรัทธายิ่งใหญ่เช่นกัน พวกเขาสอนทิโมธีจากพระคัมภีร์ตั้งแต่เขาเป็นเด็ก

2 ทิโมธี 1:5; 3:15

ทิโมธีกับเปาโลเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน พวกเขาทํางานและเดินทางด้วยกัน รับใช้พระเจ้าและแบ่งปันพระกิตติคุณของพระองค์ เปาโลรักทิโมธีเหมือนลูกชาย

ฟีลิปปี 2:19–22; 1 ทิโมธี 1:2

เปาโลขอให้ทิโมธีนําศาสนจักรในเมืองเอเฟซัส เปาโลต้องไปยังเมืองอื่น เขาเขียนจดหมายถึงทิโมธีเพื่อช่วยตอนที่เขาไม่อยู่

1 ทิโมธี 1:1–3

ต่อมาเมื่อเปาโลอยู่ในคุกที่กรุงโรม เขาเขียนจดหมายอีกฉบับถึงทิโมธี เขาเตือนทิโมธีว่าเวลาที่ยากลำบากจะมาถึง บางคนจะหันหลังให้ความจริง และรักสิ่งของทางโลกมากกว่าพระผู้เป็นเจ้า พวกเขาจะสอนสิ่งที่ไม่จริง

2 ทิโมธี 3:1–7; 4:3–4

เปาโลบอกทิโมธีว่าไม่ต้องกลัว เขาบอกว่า “พระเจ้าไม่ได้ประทานใจที่ขลาดกลัวแก่เรา แต่ประทานใจที่ประกอบด้วยฤทธานุภาพ [และ] ความรัก” เปาโลบอกให้ทิโมธีทําสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ต่อไป พระคัมภีร์จะนําเขาไปหาพระเยซูคริสต์

2 ทิโมธี 1:7–9; 3:14–17

เปาโลรู้ว่าชีวิตของเขาใกล้จะจบลง แต่เขาไม่กลัวตาย เปาโลบอกทิโมธีว่าแม้เขาจะผ่านความยากลำบากมากมายในชีวิต เขายังคงรักษาศรัทธาของเขาให้เข้มแข็ง เขาวางใจว่าพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์จะให้ชีวิตนิรันดร์แก่เขา

2 ทิโมธี 4:6–8