พระเยซูทรงเป็นพยานถึงงานสำคัญของพระองค์

พระเยซูทรงไปเมืองนาซาเร็ธ ครอบครัวและเพื่อนๆ ของพระองค์อาศัยอยู่ที่นั่น นั่นคือสถานที่ซึ่งพระองค์ทรงเติบโต พระองค์ทรงไปธรรมศาลาในวันสะบาโต ผู้คนไปศึกษาพระคัมภีร์และนมัสการพระผู้เป็นเจ้าที่นั่น

ลูกา 4:16–17

ที่ธรรมศาลา พระเยซูทรงยืนขึ้นอ่านพระคัมภีร์ข้อหนึ่งจากศาสดาพยากรณ์อิสยาห์ พระคัมภีร์กล่าวว่าวันหนึ่งพระผู้ช่วยให้รอดจะมา พระองค์จะทรงสั่งสอนพระกิตติคุณแก่คนยากจนและรักษาใจที่ชอกช้ำ พระองค์จะทรงช่วยคนตาบอดและคนบาดเจ็บ

อิสยาห์ 61:1–2; ลูกา 4:17–19

พระเยซูทรงอ่านจบและนั่งลง ทุกคนมองไปที่พระองค์ พระองค์ทรงบอกพวกเขาว่า ข้อพระคัมภีร์ข้อที่พระองค์อ่านกําลังเป็นจริงในวันนั้นเอง พระองค์ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอด

ลูกา 4:21

ชาวนาซาเร็ธประหลาดใจมากกับสิ่งที่พระเยซูพูด พระเยซูจะทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดได้อย่างไร? พวกเขาคิดว่าพระองค์เป็นเพียงลูกชายของมารีย์กับโยเซฟ ไม่ใช่พระบุตรของพระผู้เป็นเจ้า พระองค์ดูเหมือนคนธรรมดาสําหรับพวกเขา

ลูกา 4:22

พระเยซูทรงรู้ว่าผู้คนต้องการให้พระองค์ทําปาฏิหาริย์เพื่อพิสูจน์ว่าพระองค์เป็นพระผู้ช่วยให้รอด พระองค์สอนว่าปาฏิหาริย์มีไว้สําหรับคนที่เชื่อ และบางครั้งพระผู้เป็นเจ้าทรงทําปาฏิหาริย์ให้คนที่ไม่ใช่ชาวอิสราเอลเพราะพวกเขามีศรัทธามากกว่า บางคนในธรรมศาลาโกรธพระเยซู

ลูกา 4:23–28

พวกเขาบังคับให้พระองค์ออกจากเมืองขึ้นไปบนยอดเนินเขา พวกเขาต้องการโยนพระองค์ลงมาจากเนินเขานั้น

ลูกา 4:28–29

แต่พระเยซูทรงหนีออกไปจากฝูงชนที่โกรธแค้นเหล่านั้น

ลูกา 4:30

เพราะพวกเขาไม่ต้องการให้พระเยซูอยู่ในเมืองนาซาเร็ธ พระองค์จึงทรงไปสอนอีกเมืองหนึ่ง

ลูกา 4:31–32