อุปมาเรื่องทาสที่ไม่ยอมให้อภัย

วันหนึ่ง เปโตรถามคำถามสำคัญกับพระเยซู เขาต้องการรู้ว่าเขาควรให้อภัยคนที่ทําบาปสักกี่ครั้ง “ถึงเจ็ดครั้งเชียวหรือ?” เปโตรถาม พระเยซูทรงตอบคําถามของเปโตรโดยเล่าเรื่องหรืออุปมาให้เขาฟัง

มัทธิว 18:15–21

ในเรื่อง พระราชาคนหนึ่งมีทาสหลายคน ทาสคนหนึ่งยืมเงินพระราชาหนึ่งหมื่นตะลันต์ นั่นเป็นเงินจำนวนมาก!

มัทธิว 18:23–24

ทาสไม่สามารถจ่ายเงินคืนให้พระราชาได้ พระราชาบอกว่าจะขายทาสคนนั้นและครอบครัวเพื่อเอาเงินมาจ่ายหนี้

มัทธิว 18:25

เมื่อทาสได้ยินดังนั้นก็คุกเข่าลง เขาขอร้องพระราชาให้เพิ่มเวลาให้เขามากขึ้น “โปรดเลื่อนเวลาไปก่อนเถิด” เขาพูด “แล้วข้าพระองค์จะจ่ายคืนหนี้ให้ทั้งหมด”

มัทธิว 18:26

พระราชามีเมตตาต่อทาสคนนั้น เขาตัดสินใจให้อภัยทาส ทาสไม่ต้องจ่ายเงินคืน เขาไปไหนก็ได้แล้ว!

มัทธิว 18:27

ต่อมาทาสคนนั้นไปพบชายคนหนึ่งที่ยืมเงินเขาเพียงเล็กน้อย เขาคว้าตัวชายคนนั้นและพูดว่า “จ่ายเงินคืนมาให้ข้า”

มัทธิว 18:28

ชายคนนั้นคุกเข่าลง “โปรดเลื่อนเวลาไปก่อนเถิด” เขาพูด “แล้วข้าพระองค์จะจ่ายคืนหนี้ให้ทั้งหมด” แต่ทาสไม่ให้อภัยเขา ทาสส่งเขาเข้าคุก

มัทธิว 18:29–30

เมื่อพระราชารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจึงให้ทาสคนนั้นมาพบ พระราชาเตือนทาสว่า ทาสเคยได้รับการให้อภัยเรื่องหนี้ก้อนใหญ่มาแล้ว และบอกทาสว่า ทาสก็ควรให้อภัยคนที่เป็นหนี้ตนเองด้วย

มัทธิว 18:31–33

เราทุกคนเป็นหนี้ที่เราไม่มีวันจ่ายคืนเองได้ พระเยซูทรงอธิบายให้เปโตรฟังว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงให้อภัยเรา ดังนั้นเราจึงควรให้อภัยผู้อื่นด้วย และเราไม่ควรหยุดหลังจากเจ็ดครั้ง แต่ควรเต็มใจให้อภัยเสมอ

มัทธิว 18:22, 34–35; ดู มัทธิว 6:14; หลักคําสอนและพันธสัญญา 64:9–10 ด้วย