พระเยซูทรงรักษาคนเดินไม่ได้

คนมากมายต้องการฟังพระเยซูสอน วันหนึ่งพระองค์ทรงสอนในบ้านที่เต็มไปด้วยผู้คน

มาระโก 2:1-2

คนสี่คนพาเพื่อนคนหนึ่งที่เดินไม่ได้มาที่บ้านหลังนั้น พวกเขาต้องหามเขามาบนแคร่ พวกเขาต้องการพาเพื่อนมาหาพระเยซู แต่บ้านหลังนั้นแออัดมากจนพวกเขาเข้าไปไม่ได้

มาระโก 2:3–4

พวกเขาจึงหามเพื่อนขึ้นไปบนหลังคาบ้าน พวกเขาเอาหลังคาบางส่วนออก แล้วหย่อนเพื่อนกับแคร่ที่เขานอนอยู่ลงไปในบ้านท่ามกลางฝูงชนต่อหน้าพระเยซู

มาระโก 2:4

เมื่อพระเยซูทรงเห็นศรัทธาของพวกเขา พระองค์จึงทรงพูดกับคนที่เดินไม่ได้ว่า “ลูกเอ๋ย บาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”

มาระโก 2:5

เมื่อผู้นําชาวยิวบางคนได้ยินเรื่องนี้ก็ไม่พอใจ พวกเขาคิดว่าพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้นที่ทรงให้อภัยบาปได้

มาระโก 2:6–7

พระเยซูทรงรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไร พระองค์ทรงทําปาฏิหาริย์เพื่อช่วยให้พวกเขาเข้าใจว่าพระองค์ทรงมีอำนาจในการให้อภัยบาป พระองค์ทรงพูดกับชายคนที่เดินไม่ได้ว่า “เราสั่งท่านว่า จงลุกขึ้นยกแคร่แล้วกลับบ้านของท่าน” ชายคนนั้นก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปทันที! ทุกคนประหลาดใจและขอบคุณพระผู้เป็นเจ้า

มาระโก 2:8–12